Minister Spraw Wewnętrznych - Księstwo Warszawskie

Minister Spraw Wewnętrznych w Księstwie Warszawskim był jednoosobową naczelną władzą państwową, do której należał cały zarząd kraju, nie przekazany innym władzom: sprawy polityczno-administracyjne, gospodarcze, urządzenia użyteczności publicznej, oświata i wyznania. Podlegała mu administracja terytorialna w departamentach, którą kierowali prefekci. Przeprowadzał pobór, czuwał nad zaopatrzeniem wojska i gwardią narodową. Podlegała mu też Główna Dyrekcja Poczt, pełniąca również funkcje policyjno-wywiadowcze. Od 1809 r. podlegała mu Administracja Generalna Towarzystwa Ogniowego. Do r. 1811 w zakres jego kompetencji wchodził zarząd dobrami narodowymi, sprawowany przez podległą mu Dyrekcję Generalną Dóbr i Lasów Narodowych. Organami doradczymi były Rada Ogólna Lekarska i Rada Handlowa Ogólna. Minister spraw wewnętrznych był członkiem Rady Ministrów.

Inwentarz zespołu (zbioru) archiwalnego (IZA) jest to pomoc archiwalna mająca na celu zabezpieczenie całości, a jednocześnie udostępnianie materiałów archiwalnych jednego zespołu (zbioru) archiwalnego. Inwentarz winien składać się z dwu części: 1) wstępu, omawiającego dzieje i organizację twórcy zespołu, dzieje akt, ich brakowanie, mikrofilmowanie, sposób uporządkowania, oraz 2) ciągu opisów poszczególnych jednostek archiwalnych, zazwyczaj zgodnie z fizycznym ich układem w zespole (zbiorze). Obecnie obowiązujące przepisy archiwalne przewidują iż inwentarze mogą być - dla mniej ważnych zespołów (zbiorów) sporządzane w sposób uproszczony, a nawet zastępowane przez spisy zdawczo-odbiorcze.

Królestwo Polskie (potocznie Królestwo Kongresowe, Kongresówka; ros. Царство Польское, Carstwo Polskoje) – istniejące w latach 1815-1916 państwo na terytorium polskim, pozostające w unii personalnej z Imperium Rosyjskim, z własną konstytucją, sejmem, wojskiem, monetą i polskim językiem urzędowym oraz cesarzem rosyjskim jako koronowanym królem Polski i ustanowionym przez niego namiestnikiem.

Minister opisane wyżej zadania wykonywał z pomocą swego urzędu, Ministerium Spraw Wewnętrznych.

Akta Ministerium zostały odziedziczone przez Komisję Rządową Spraw Wewnętrznych Królestwa Polskiego i podzieliły losy jej dokumentacji aktowej. W okresie międzywojennym archiwiści Archiwum Akt Dawnych wydzielili około 200 jednostek z zespołu tejże Komisji, stanowiących sukcesję bierną oraz przystąpili do opracowania inwentarza idealnego zespołu ministerium. W roku 1944 wraz z większością zasobu archiwum akta ministerium zostały w całości, bez militarnego uzasadnienia, spalone przez wojska niemieckie.

Księstwo Warszawskie (fr. Duché de Varsovie) – istniało w latach 1807-1815, formalnie niepodległe, jednak w rzeczywistości podporządkowane napoleońskiej Francji, było namiastką państwa polskiego. Władcą suwerennym księstwa był król Królestwa Saksonii, które wchodziło w skład Związku Reńskiego, będącego protektoratem pierwszego Cesarstwa Francuskiego.

Rada Ministrów Księstwa Warszawskiego powstała na zasadzie art. 8 i 13 konstytucji Księstwa, wobec niepowołania wicekróla, który miał bezpośrednio porozumiewać się z każdym z ministrów.

Zobacz też

Armia Księstwa Warszawskiego

Podział administracyjny Księstwa Warszawskiego