Miopatie - Polski Serwis Naukowy

Miopatie (z stgr. μυσ - mięsień) – grupa chorób w których dochodzi do uszkodzenia mięśni i w wyniku tego do osłabienia ich siły.

Klasyfikacja wg ICD 10

(G71.0) Dystrofie mięśniowe

(G71.1) Miotonia

Neuromiotonia

(G71.2) Wrodzone miopatie

(G71.2) Miopatia nemalinowa

(G71.2) Miopatia multi/minicore

(G71.2) Miopatia centronuklearna

(G71.3) Miopatie mitochondrialne spowodowane wadami mitochondriów, które stanowią kluczowe źródło energii dla mięśni.

(G72.3) Rodzinne porażenie okresowe

(G72.4) Miopatie zapalne spowodowane przez atak układu odpornościowego na składowe mięśni, co prowadzi do objawów stanu zapalnego w mięśniu.

(G73.6) Miopatie metaboliczne wynikające z wady w biochemicznych, które przede wszystkim wpływają na metabolizm mięśni

(G73.6/E74.0) Choroby spichrzeniowe glikogenu, które mogą mieć wpływ na mięśnie

(G73.6/E75) Choroby spichrzeniowe lipidów

Postępujące kostniejące zapalenie mięśni (fibrodysplazja, postępujące skostnienia mięśni, choroba Münchmeyera, łac. myositis ossificans progressiva, ang. fibrodysplasia ossificans progressiva, FOP) — rzadka choroba genetyczna.

Język grecki klasyczny, inaczej greka klasyczna - stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.

(M33.0-M33.1)

Zapalenie skórno-mięśniowe (M33.2)

Zapalenie wielomięśniowe

(M61) Postępujące kostniejące zapalenie mięśni

(M62.89) Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (R82.1) i mioglobinurie

Skurcze mięśniowe (R25.2), sztywność (M25.6) i tężyczka (R29.0)

Zobacz też

miopatia Nonaki

miopatia rdzennych Amerykanów

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Miopatia Nonaki (ang. Nonaka myopathy) – rzadka choroba genetyczna mięśni. Przyczyną choroby są mutacje w genie kodujacym kinazę UDP-N-acetyloglukozamino-2-epimerazy/N-acetylomannozaminy. Schorzenie jako pierwszy opisał Nonaka i wsp. w 1981 roku. Dziedziczenie jest autosomalne recesywne. Na obraz kliniczny schorzenia składają się osłabienie mięśni odsiebnych części kończyn, zaniki mięśniowe, zmiany miopatyczne w badaniu EMG. W bioptacie mięśni opisywano wtręty cytoplazmatyczne lub jądrowe o typie tubularno-włóknistym, kongofilny materiał amyloidowy w komórkach, przy braku nacieków komórek zapalnych. W badaniach laboratoryjnych stwierdzano nieznacznie podwyższony poziom fosfokinazy kreatynowej (CPK). Początek przypada na wczesną dorosłość, średnia wieku zachorowania to 26 lat.

Dermatomyositis (zapalenie skórno-mięśniowe, DM) – jest odmianą zapalenia wielomięśniowego, w której zmiany dotyczą głównie mięśni obręczy barkowej i biodrowej. Występuje dwa razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Czasami dochodzi do wystąpienia zmian narządowych z zajęciem przełyku (trudności w połykaniu – dysfagia) i pozostałych mięśni gładkich przewodu pokarmowego, mięśnia serca (myocarditis), mięśni oddechowych. W przypadku zajęcia mięśni oddechowych, może dochodzić do niewydolności oddechowej, która w ciężkich przypadkach może doprowadzić do śmierci. U 20-40% chorych dochodzi do śródmiąższowej choroby płuc, która może doprowadzić do włóknienia płuc.