Mirella Freni - Polski Serwis Naukowy

Mirella Freni, właśc. Mirella Fregni (ur. 27 lutego 1935 w Modenie) – włoska śpiewaczka operowa, sopran.

Urodziła się w rodzinie robotniczej, jej matka pracowała w tej samej fabryce papierosów, co matka Luciano Pavarottiego. Od dzieciństwa wykazywała ogromne zdolności muzyczne w zakresie śpiewu. Jako dziewiętnastolatka zadebiutowała w operze w Modenie jako Micaela w Carmen. Błyskawicznie została zauważona i otrzymała liczne propozycje nowych występów, jednak zrezygnowała z nich, by wyjść za mąż i urodzić dziecko.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Nikołaj Giaurow, ang. Nicolai Ghiaurov, bułg. Николай Гяуров (ur. 13 września 1929 w Welingradzie, zm. 2 czerwca 2004 w Modenie), śpiewak (bas) pochodzenia bułgarskiego, od 1985 obywatel austriacki.

W 1958 r. pojawiła się ponownie w teatrze w Turynie, gdzie zaśpiewała rolę Mimi w Cyganerii. W latach 1959-1962 występowała w operach w Holandii i Wielkiej Brytanii, jednak wielki międzynarodowy sukces miał miejsce dopiero wraz z rolą Adiny w Napoju miłosnym, a następnie Zuzanny w Weselu Figara w 1960 r.

Metropolitan Opera – teatr operowy w Nowym Jorku, pierwotnie (od powstania do 1966 roku) znajdujący się w gmachu przy Broadwayu, pomiędzy Trzydziestą Dziewiątą a Czterdziestą ulicą.

Holandia (nid. Nederland) – europejska część Królestwa Niderlandów (nid. Koninkrijk der Nederlanden), tworzonego także przez Arubę i Antyle Holenderskie. Holandia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO. Holandia jest monarchią konstytucyjną położoną w zachodniej części Europy nad Morzem Północnym, które oblewa ją od północy i zachodu. Graniczy na południu z Belgią oraz na wschodzie z Niemcami. Obecne granice wytyczono w roku 1839.

Rok później dwudziestopięcioletnia śpiewaczka zadebiutowała w Covent Garden jako Nannetta w Falstaffie, a dwa lata później pierwszy raz zaśpiewała w La Scali. W drugiej połowie lat 60. podbiła Metropolitan Opera, grając kolejno – Mimi, Liu w Turandot oraz Małgorzatę w Fauście.

Faust (opera) - pięcioaktowa opera Charlesa Gounoda do libretta Julesa Barbier i Michela Carré, lużno oparta na pierwszej części dramatu Goethego o tym samym tytule. Prapremiera utworu miała miejsce 19 marca 1859 w Teatrze Lirycznym w Paryżu. Oryginalnym językiem libretta jest francuski.

Eugeniusz Oniegin (ros. Евгений Онегин) – opera w trzech aktach Piotra Czajkowskiego. Libretto - Modest Czajkowski wg poematu Aleksandra Puszkina. Jej premiera odbyła się 29 marca 1879 w Konserwatorium Moskiewskim.

W latach 70. dodała do swojego repertuaru dramatyczne role Verdiego – wcieliła się w prawie wszystkie jego tragicznej bohaterki: Desdemonę (Otello), Elżbietę (Don Carlos), Leonorę Moc przeznaczenia, Elwirę (Ernani) oraz Aidę. Pozostawała specjalistką od ról Pucciniego – zagrała kolejno Madame Butterfly, Toskę oraz Manon Lescaut, a także nagrała cały Tryptyk.

Ernani – opera w czterech aktach Giuseppe Verdiego, wystawiona po raz pierwszy w Teatro La Fenice (Wenecja) 9 marca 1844 roku. Premiera polska: Warszawa 1851.

Adriana Lecouvreur – opera w czerech aktach skomponowana przez włoskiego kompozytora Francesco Cilea, nawiązująca stylem do ówczesnego weryzmu. Premiera odbyła się w Mediolanie 1902 roku. Dzieło opisuje historie autentycznej gwiazdy francuskiej sceny teatralnej, która, jak mówi legenda, została zamordowana przez swoja rywalkę księżnę de Bouillon.

W 1976 r. wystąpiła ponownie w roli Zuzanny w sfilmowanej wersji Wesela Figara.

W latach 90. ponownie zmieniła kierunek poszerzania repertuaru, koncentrując się na włoskim weryzmie i operze rosyjskiej. Zagrała Adrianę Lecouvreur w operze Cilei pod tym samym tytułem oraz Fedorę w dziele Umberto Giordano, z którą odbyła trasę pod Włoszech i Hiszpanii. Następnie zagrała Tatianę w Eugeniuszu Onieginie oraz Lizę w Damie pikowej.

Moc przeznaczenia (La forza del destino) opera Giuseppe Verdiego z 1862. Autorem libretta jest Francesco Maria Piave, który oparł je na sztuce Angela de Saavedry księcia Rivas pt. Don Alvaro.

Luciano Pavarotti (ur. 12 października 1935 w Modenie, zm. 6 września 2007 tamże) – włoski śpiewak operowy (tenor liryczny). Uważany za jednego z najwybitniejszych śpiewaków XX wieku.

W 2005 r. zakończyła karierę rolą tytułową w Dziewicy Orleańskiej, koncentrując się od tej pory. na pracy nauczycielki śpiewu w Centrum Bel Canto w Vignola, które założyła z drugim mężem. Opublikowała pamiętniki pt. Mój drogi teatr w 1990. Uniwersytet w Pizie nadał jej doktorat honoris causa za "wybitny wkład w kulturę europejską". Otrzymała również włoski order Cavalliere della Gran Croce ( w 1990) oraz Legię Honorową (1993).

Turandot – niedokończona opera w trzech aktach włoskiego kompozytora Giacoma Pucciniego. Oryginalne libretto napisali Giuseppe Adami i Renato Simoni na podstawie sztuki Turandot Carla Gozziego. Na język polski przełożone zostało przez Marię Olszańską.

Covent Garden – część Londynu znajdująca się w dzielnicy City of Westminster, znana ze spotkań artystów, cyrkowców, muzyków i osób związanych ze sztuką. Dawniej był tutaj klasztor (konwent – ang. convent – Covent).

Życie prywatne

Jej pierwsze małżeństwo z nauczycielem śpiewu Leonem Magiera (z którym miała dziecko) zakończyło się rozwodem. Jej mężem w latach 1981–2004 był słynny bułgarski bas Nikołaj Giaurow.

Linki zewnętrzne

Biografia i dyskografia artystki na Decca Classics