Mirosław Baka - Polski Serwis Naukowy

Mirosław Michał Baka (ur. 15 grudnia 1963 w Ostrowcu Świętokrzyskim) – aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, absolwent PWST we Wrocławiu.

Życiorys

Przyszedł na świat i wychowywał się w Ostrowcu Świętokrzyskim. Jako mały chłopiec marzył, by zostać marynarzem. Ukończył Liceum Ogólnokształcące nr II im. Joachima Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim. Sześć razy zmieniał szkoły policealne i pracował jako ratownik w karetce pogotowia ratunkowego, zanim za drugim razem dostał się na wydział zamiejscowy krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu.

Niania – polski serial komediowy w reżyserii Jerzego Bogajewicza, emitowany na antenie telewizji TVN od 10 września 2005 do 24 października 2009. Zdobywca Telekamery 2007 i 2008 z rekordową ilością głosów, w kategorii serial komediowy.
Pierścionek z orłem w koronie – polski dramat wojenny z 1992 roku na motywach powieści Aleksandra Ścibor-Rylskiego pt.: Pierścionek z końskiego włosia, w reżyserii Andrzeja Wajdy.

W teatrze Mirosław Baka zabłysnął w 1997 roku, gra Hamleta (1997). ZASP przyznał mu Nagrodę im. Zelwerowicza (1998).

Po raz pierwszy na szklanym ekranie pojawił się w telewizyjnym filmie sportowym ówczesnego debiutanta Mirosława Borka Daleki dystans (1985) u boku Jerzego Schejbala. W dniu 17 września 1987 roku zadebiutował w przedstawieniu dyplomowym Juliana Tuwima Bal w Operze na scenie Teatru im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze, gdzie rok później zagrał jeszcze w spektaklach: Człowiek jak człowiek Bertolda Brechta, Biesy Fiodora Dostojewskiego i Sen nocy letniej Williama Szekspira.

Bertolt Brecht, właśc. Eugeniusz Berthold Friedrich Brecht (ur. 10 lutego 1898 w Augsburgu, zm. 14 sierpnia 1956 w Berlinie) – niemiecki pisarz, dramaturg, teoretyk teatru, inscenizator, poeta.
Amok – określenie amok pochodzi od malajskiego/indonezyjskiego/filipińskiego słowa amuk, oznaczającego „oszalały z gniewu” (niekontrolowanego gniewu).

W serialu Ballada o Januszku (1987) pojawił się jako kolega tytułowego bohatera. Wielkim sukcesem okazała się jego debiutancka rola młodego mordercy taksówkarza w dramacie Krzysztofa Kieślowskiego Krótki film o zabijaniu (1987), za którą otrzymał Nagrodę Szefa Kinematografii i Nagrodę Artystyczną Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki.

1920. Wojna i miłość - polski serial telewizyjny, pilotażowy odcinek był emitowany 11 listopada 2010 roku w TVP1. Drugi odcinek będzie wyemitowany 5 marca 2011. Akcja rozpoczyna się już w roku 1918.
Czas honoru - polski serial telewizyjny, emitowany od 7 września 2008 roku w TVP2. Główną osią akcji jest historia żołnierzy Armii Krajowej - tzw. "Cichociemnych". Serial inspirowany historią polskich dywersantów, którzy w czasie II wojny światowej przechodzili w Anglii szkolenia, by wrócić do okupowanej przez hitlerowców Polski z misją konspiracyjnej walki o niepodległość. Akcja serialu rozgrywa się wiosną i latem 1941 roku.

W 1989 roku po ukończeniu PWST wyjechał wraz żoną do Gdańska, gdzie otrzymał angaż do Teatru Wybrzeże i wystąpił m.in. w przedstawieniach: Wolność dla Barabasza jako Barabasz (1988), Pluskwa Władimira Majakowskiego (1989), Antoniusz i Kleopatra (1992) Williama Szekspira (1992) i Śmierć komiwojażera Feliksa Falka (1992). Za rolę chłopca w spektaklu Godzina kota w 1994 roku odebrał nagrodę na XXIX Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form w Szczecinie i Statuetkę Pegaza. W 1996 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z okazji 50-lecia Teatru Wybrzeże. Za tytułową kreację w przedstawieniu szekspirowskim Hamlet (1997) zdobył nagrody – wojewody gdańskiego i prezydenta Gdańska.

Miasteczko – serial TVN produkowany w latach 1999-2000, emitowany w poniedziałkowe wieczory. Był autorskim pomysłem stacji. Zdjęcia do serialu ruszyły 29 listopada 1999. Miejsca plenerowe to: Warszawa, Konstancin, Serock.
Krótki film o zabijaniu (ang. A Short Film About Killing) – dramat psychologiczny Krzysztofa Kieślowskiego wyprodukowany w roku 1987. Jest kinową wersją Dekalogu V - dłuższą o kilkanaście minut.

Na dużym ekranie zagrał m.in. w dramatach – Chce mi się wyć (1989) i Nad rzeką, której nie ma (1991) Andrzeja Barańskiego oraz filmach wojennych – Pierścionek z orłem w koronie (1992) Andrzeja Wajdy i Demony wojny wg Goi (1998) Władysława Pasikowskiego. Rola gracza o niejasnej przeszłości, który odnosi na giełdzie spektakularne sukcesy w dramacie sensacyjnym Amok (1998) przyniosła mu nominację do nagrody Orła. W 1998 roku został laureatem prestiżowej nagrody im. Leona Schillera. W 2003 roku przyjął rolę komisarza policji Igora Szajbińskiego 'Szajby' w serialu Polsatu Fala zbrodni. Kolejną rolą była postać Kirkora, a partnerowała jemu gwiazda kina amerykańskiego Faye Dunaway w filmie Dariusza Zawiślaka Balladyna.

Fala zbrodni – polski serial kryminalno-sensacyjny, emitowany w telewizji Polsat od 7 listopada 2003 do 7 lutego 2008, realizowany na licencji szwedzkiej firmy Jarowskij Enterprises AB (w Szwecji jego odpowiednik nosił tytuł Brottsvåg). Serial cechuje się dużą ilością akcji, brutalnością i często padającymi wulgaryzmami.
Bal w Operze – katastroficzny poemat Juliana Tuwima, przez wielu krytyków oceniany jako arcydzieło XX-wiecznej literatury polskiej oraz najwybitniejsze ówczesne dzieło satyryczne; napisany w 1936, w całości wydany dopiero w 1982.

Fundator Fundacji "żyć z POMPĄ", która działa od 2009 roku na rzecz dzieci leczonych przy pomocy pomp medycznych: do żywienia, do oddychania, do podaży leków przeciwbólowych i insuliny.

Spektakle teatralne (wybór)

1987 – Bal w Operze

1987 – Człowiek jak człowiek (reż. Hanna Herman-Cieślik, Mieczysława Walczak-Deleżyńska, Jerzy Kozłowski)

1988 – Biesy jako Stiepan Trofimowicz Wierchowieński (reż. Krzysztof Rogoż)

1988 – Sen nocy letniej jako Lizander (reż. Waldemar Zawodziński); także asystent reżysera

1988 – Wolność dla Barabasza jako Barabasz (reż. Andrzej Markowicz)

1989 – Cnotliwa panna z ulicy Taniej jako Szpicel I (reż. Marek Okopiński)

1989 – Pluskwa (reż. Ryszard Major)

1991, 1993 – Hłasko (reż. Maciej Dejczer)

1992 – Antoniusz i Kleopatra jako Enobarbus (reż. Krzysztof Babicki)

1992 – Śmierć komiwojażera jako Biff (reż. Feliks Falk)

1992 – Biesy jako Iwan Szatow (reż. K. Babicki)

1992 – I cóż dalej szary człowieku? jako Pinneberg (reż. Marcel Kochańczyk)

1993 – Godzina kota jako Chłopiec (reż. K. Babicki)

1993 – Fantazy jako Jan (reż. Szczepan Szczykno)

1994 – Tutam jako On; Głos M. (reż. Barbara Sass)

1994 – Damy i huzary jako Edmund (reż. Mirosław Bork)

1994 – Arkadia jako Valentine Coverly (reż. K. Babicki)

1994 – Sie kochamy jako Harry Berlin (reż. B. Sass)

1994 – Było sobie kiedyś miasto jako Joachim Mahlke (reż. K. Babicki)

1995 – Kto mówi o czekaniu? jako Antony (reż. K. Babicki)

1996 – Hamlet, książę Danii jako Hamlet (reż. Krzysztof Nazar)

1997 – Kilka zdarzeń z życia braci... jako Dymitr Karamazow (reż. Krzysztof Zaleski)

1998 – Sztuka jako Marc (reż. Jerzy Gruza); także asystent reżysera

1999 – Medyk mimo chęci jako Zganarel (reż. K. Zaleski)

1999 – Simpatico jako Vinnie (reż. Bogdan Ciosek)

2000 – Ryszard III jako Ryszard III (reż. K. Nazar)

2001 – Nasze miasto jako Reżyser (reż. Bartłomiej Wyszomirski)

2001 – Tragedia o Bogaczu i Łazarzu jako Kandyd (reż. K. Babicki)

2002 – Hanemann jako Hanemann (reż. Izabella Cywińska)

2002 – Beczka prochu (reż. Grażyna Kania)

2002 – Mewa jako Trigorin (reż. Grzegorz Wiśniewski)

2003 – Sen pluskwy (reż. Ondrej Spisak)

2003 – Don Carlos jako Markiz Posa (reż. K. Babicki)

2003 – Komunikacja świń (reż. Andre Hubner-Ochodlo)

2004 – Bash (reż. Rudolf Zioło)

2004 – Wujaszekwania.txt (reż. Monika Pęcikiewicz)

2005 – Demokracja (reż. K. Babicki)

2005 – Konie narowiste (reż. Jerzy Satanowski)

2006 – Parawany jako Porucznik (reż. K. Babicki)

2006 – Tytus Andronikus jako Tytus Andronikus (reż. M. Pęcikiewicz)

2006 – Tunel (reż. Roman Kołakowski)

2007 – G®upa Laokoona jako Ojciec (reż. Jarosław Tumidajski)

2007 – All inclusive jako Rafał (reż. Ewelina Pietrowiak)

2011 - 1920 Wojna i Miłość jako Józef Piłsudski

2011 - Nie dorosłem" jako Stanisław Staszewski (reż. Jacek Bończyk)

Sen srebrny Salomei. Romans dramatyczny w 5 aktach – dramat Juliusza Słowackiego napisany w listopadzie 1843 roku, wydany w Paryżu w roku następnym. Po raz pierwszy wystawiony 24 marca 1900 w Krakowie.
Film wojenny − gatunek filmowy dotyczący wojny − zwykle skoncentrowany na bitwach lądowych, morskich lub powietrznych, czasem skupiający się także na losach jeńców wojennych, tajnych operacjach wojskowych, treningu adeptów oraz innych tematach powiązanych. Filmy wojenne ogniskują się również na życiu codziennym żołnierzy lub cywili w czasie wojny, bez ukazania obrazu bitwy. Wątki przedstawione w kinie wojennym mogą być fikcyjne, oparte na kanwie wydarzeń historycznych lub biograficzne.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)