Lesbonaks z Mityleny (II wiek n.e.) - grecki filozof - sofista. Znane są trzy fikcyjne mowy (deklamacje) autorstwa Lesbonaksa, w których zachęca on Ateńczyków do dzielnej walki przeciw Sparcie i Tebom: Politikos, Protreptikos protos i Protreptikos deuteros. Inne dzieło Lesbonaksa z Mityleny nosi nazwę: Erotikaj epistolaj (Listy miłosne).

Eolowie (gr. Aioloi) - greckie plemiona, które po 2000 p.n.e. zasiedliły środkową Grecję, posługujące się dialektem eolskim, spokrewnionym z dialektem arkado-cypryjskim (Achajowie). Eolowie, jak i inne plemiona indoeuropejskie, mówiące językiem greckim, przybyli z terenów Europy południowo-wschodniej. Eolowie osiedlili się w Beocji, Tessalii, Lokrydzie i Fokidzie, skąd zostali wyparci lub zdominowani przez Tessalów i Beotów, którzy dotarli na te obszary w trakcie inwazji Dorów ok. 1200 p.n.e.. Najazd Dorów zmusił wiele plemion do szukania nowych terytoriów. Około 1130 p.n.e. część Eolów pod wodzą Penthilosa, syna Orestesa, przez wybrzeże trackie dotarli do północno-zachodnich krain Azji Mniejszej i sąsiednich wysp: Lesbos i Tenedos. Inni Eolowie założyli miasto Kyme. Eolowie wraz z Jonami byli twórcami polis - miasta-państwa.

Paches (Πάχης) (V w. p.n.e.) – dowódca ateński w czasie wojny peloponeskiej, syn bliżej nie znanego Epikurosa, lub (według Diodora Sycylijskiego [Diod. XII 55]) Epiklerosa. Znany przede wszystkim z trzeciej księgi Wojny peloponeskiej Tucydydesa. Jesienią 428 p.n.e. Paches wyruszył na czele tysiąca holitów by wesprzeć dowodzone przez Kleppidesa oddziały walczące z rewoltą w Mitylenie. Oddziały te obwarowały się w dwóch fortach nieopodal miasta, podczas gdy flota blokowała port mityleński. Po przybyciu wojsk dowodzonych przez Pachesa między fortami wzniesiono wał łączący oba forty, broniący dostępu do Mityleny od strony lądowej. Latem 427 Spartanie wysłali na pomoc Mityleńczykom flotę pod dowództwem Alkidasa - nie nadpływała ona jednak tak długo, że Mityleńczycy i Spartanin Salajtos, który dowodził armią już wcześniej wysłaną przez Spartę, zwątpili w jej przybycie. Za radą Salajtosa rozdano ludowi, który dotychczas walczył lekko uzbrojony, broń hoplitów. Uzbrojony lud wystąpił jednak wkrótce przeciw stronnictwu arystokratycznemu, które obawiając się, że stronnictwo ludowe podda miasto Ateńczykom jako pierwsze, samo skapitulowało, zawierając układy z Pachesem na podstawie którego Ateńczycy mieli pełną swobodę decyzji co do dalszych losów Mityleny.

Hermarchos z Mityleny (III wiek p.n.e.) - grecki filozof, najstarszy uczeń Epikura i jego następca. W swych dziełach atakował filozofię Platona, Arystotelesa i Empedoklesa.

Wojna peloponeska – wybitne dzieło historyczne Tukidydesa opisujące przebieg wojny peloponeskiej (431-404 p.n.e.) pomiędzy Spartą a Atenami oraz ich sprzymierzeńcami. Powstało w V wieku p.n.e.

Safona, Safo, Sapfo (gr. Σαπφώ, łac. Sappho) – najsławniejsza poetka starożytnej Grecji z przełomu VII i VI wieku p.n.e., wybitna przedstawicielka poezji lirycznej (liryka eolska).

Grecja jest podzielona na 13 regionów (gr. περιφέρεια - periféria, l.mn. περιφέρειες - periféries), które dzielą się na 51 nomosów (gr. νομός - nomós, l. mn. νομοί - nomí), tłumaczonych czasem również jako prefektury lub departamenty. Nomosy dzielą się na gminy miejskie (zob. demos, gr. δήμος - dímos, l. mn. δήμοι - dími) i gminy wiejskie (gr. κοινότητα - kinótita, l. mn. κοινότητες - kinótites). Region Attyka składa się tylko z jednego nomosu - Attyka, który z kolei dzieli się na 4 jednostki zwane nomarchía (νομαρχία), czasami tłumaczone jako półprefektury.