|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Malarz Jerzy Nowosielski został laureatem Nagrody Polskiej Akademii Umiejętności im. Erazma i Anny Jerzmanowskich. Uroczystość wręczenia nagrody, której wysokość wynosi 100 tys. zł, odbyła się w poniedziałek na Zamku Królewskim na Wawelu. Nagroda jest wy... Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Uroczystość wręczenia dyplomu odbyła się podczas posiedzenia senatu AGH. Senat uczelni uhonorował prof. Je... Jeden z najwybitniejszych polskich mediewistów o międzynarodowej renomie został laureatem tegorocznej Nagrody Lednickiego Orła Piastowskiego. Wyróżnienie jest przyznawane za wybitne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych i upowszechniania wiedzy o roli dynastii piastow... Nagrodę Lednickiego Orła Piastowskiego za propagowanie wiedzy na temat dynastii pierwszych Piastów odebrał w piątek na Ostrowie Lednickim (wielkopolskie) poznański historyk, mediewista prof. Jerzy Strzelczyk z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. "W n... 70 lat temu zginął Jerzy Różycki - matematyk, należący do zespołu polskich naukowców, którzy złamali kody niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. Statek pasażerski z Różyckim na pokładzie zatonął w nieznanych okolicznościach 9 stycznia 1942 r. na Morzu Śródziemnym. ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 MniszchowieCzy wiesz że...? Hrabia – tytuł szlachecki, w Polsce od wyrazu grabia i grof, wyraz pochodzenia czeskiego i niemieckiego, w czasach wczesnośredniowiecznych comes, jednakże średniowieczni comites byli wyższymi urzędnikami, kasztelanami oraz wojewodami. Jerzy August Wandalin Mniszech herbu Mniszech z Wielkich Kończyc h. Kończyce. (1715 – 15 października 1778), marszałek nadworny koronny w 1742 i 1757-1778, kasztelan krakowski od 1773, starosta generalny Wielkopolski od 1757, łowczy wielki koronny od 1732, podkomorzy wielki litewski od 1736, starosta sanocki, białocerkiewski, grudziądzki, lubaczowski, przeciwnik Czartoryskich, 1758–63 przywódca stronnictwa dworskiego. Franciszek Bernard Wandalin Mniszech herbu własnego (1590-1661) – brat carowej Maryny, starosta sanocki, szczyrzycki, kasztelan sądecki, brat Maryny Mniszchównej- carowej Rosji. 
 Mniszchowie – polski ród magnacki herbu Mniszech (zwany też Kończyc), przydomku Wandalin, piszący się „z Wielkich Kończyc i Ossownicy”. Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
Maryna Mniszchówna, Marianna Mniczech, Maria Juriewna Mniszek (ros. Мари́на Ю́рьевна Мни́шек, Мариа́нна Мни́шек) (ur. ok. 1588 w Laszkach Murowanych, zm. 1615 w Kołomnie) – carowa Rosji, koregentka Dymitra Samozwańca I. Za twórcę potęgi rodu uważa się Mikołaja Mniszcha (ok. 1484-1553), podkomorzego Zygmunta Augusta i burgrabiego krakowskiego, pochodzącego prawdopodobnie z Czech lub Śląska. Jego syn, Jerzy (1548-1613), wojewoda sandomierski, przysporzył rodowi sławy jako organizator wyprawy moskiewskiej, tzw. I Dymitriady. Wyniosła ona jego córkę Marynę, jako żonę Dymitra I Samozwańca, na tron moskiewski (1606). Jerzy Mniszech miał zostać udzielnym władcą Księstwa Smoleńskiego i Siewierskiego. Bunt rosyjskich poddanych przeszkodził realizacji tych planów, choć dzięki II Dymitriadzie, Maryna ponownie (1610-1612) zasiadła na moskiewskim tronie. Jej brat, Franciszek Bernard (zm. 1661), kasztelan sądecki, ustanowił główną siedzibę rodu w Dukli. W następnych pokoleniach, Mniszchowie należeli do elity politycznej Rzeczypospolitej. Syn Franciszka Bernarda, Jerzy (zm. 1693) został wojewodą wołyńskim, wnuk Józef (zm. 1747), marszałkiem wielkim koronnym i kasztelanem krakowskim, a prawnuk, Jerzy August (1715-1778), kasztelan krakowski, stał się przywódcą tzw. Kamaryli Mniszcha, najważniejszej koterii dworskiej za czasów panowania Augusta III. Jego brat, Jan Karol (1716-1759), podkomorzy wielki koronny, dzięki małżeństwu, wszedł w posiadanie Księstwa Wiśniowieckiego, które stało się nową siedzibą rodu. Jego młodszy syn, Michał Jerzy (1748-1806), zapoczątkował linię wiśniowiecką („wołyńską”), której ostatnim przedstawicielem był Andrzej Jerzy Mniszech (1823–1905). Starszy syn, Józef Jan Tadeusz (1742-1797), zapoczątkował linię „galicyjską”, której ostatnim przedstawicielem był Aleksander Emanuel Kazimierz (1871–1941) oraz jego adoptowany syn, Tadeusz Hubert (1910-1993), używający nazwiska Wandalin-Mniszech-Horoch. W roku 1783 przedstawiciele rodu uzyskali tytuł hrabiów w Austrii. Jerzy Mniszech herbu własnego (ur. ok. 1548, zm. 16 maja 1613) – kasztelan radomski, wojewoda sandomierski od 1590, krajczy wielki koronny w 1574, żupnik ruski, starosta lwowski w 1593, starosta samborski, sokalski, sanocki, rohatyński. Rodzicami jego byli Mikołaj Mniszech (ok. 1484-1553) podkomorzy nadworny, burgrabia krakowski i Barbara Mniszech z Kamienieckich (zm. ok. 1569).
Andrzej Jerzy Mniszech - Filip, Stanisław, hr. Wandalin-Mniszech z Wielkich Kończyc h. Kończyce (1823 – 1905) - malarz; kolekcjoner ur. 21 listopada 1823 r. Jego Ojcem był Karol Filip Wandalin Mniszech (7 I 1794-1844), a matką była Eleonora Szczęsna Potocka hr. Cetner h. Przerowa (1798 - 1871). Amator sztuki Dalekiego Wschodu, kolekcjonował dzieła sztuki emigracyjnej po powstaniu listopadowym, w Paryżu. W XIX w. Spotkał się z Józefem Ignacym Kraszewskim na Wołyniu. Babka: Urszula Mniszchowa (ok. 1750- po 1808) marszałkowa wielka koronna dziad: Michał Jerzy Mniszech (1742-1806) marszałek wielki koronny. Bibliografiagen. Jan Karol Wandalin Mniszech Wielkich Kończyc h. Kończyce 1716-1759 – generał lejtnant wojska koronnego, podkomorzy wielki litewski (1742), podkomorzy litewski, starosta halicki, łowczy koronny (1736).
Dymitr Samozwaniec I (rus. Лжедмитрий I, ur. ok. 1581, zm. 17 maja 1606) - car Rosji, rzekomy, cudownie ocalały carewicz Dymitr, syn Iwana IV Groźnego. Pochodzenie i prawdziwe imię dokładnie nie znane; pewne prawdopodobieństwo ma wersja, iż Samozwańcem był zbiegły mnich Grzegorz Otrepiew (Григорий Отрепьев (lub Гришка), właśc. Grigorij (Griszka) Otriepjew), imię świeckie - Jurij Bogdanowicz Otrepiew. Niepewna tożsamość Samozwańca sprawia, iż fakty biograficzne do momentu znalezienia się w Polsce są sprzeczne i często kolidują ze sobą. Historyk Siergiej Płatonow (1860-1933) utrzymywał, że "Nie sposób uznać, iż samozwaniec był Otrepiewem; nie sposób również twierdzić, iż Otrepiew nie mógł nim być: prawda jest na razie nieznana".
Czy wiesz że...? beta Dymitriady – nazwa interwencji zbrojnych części polskiej magnaterii w wewnętrzne sprawy Carstwa Rosyjskiego w czasie wielkiej smuty w latach 1604-1610, w celu osadzenia na tronie moskiewskim pretendentów podających się za syna Iwana Groźnego. Dymitriady były jedną z przyczyn wybuchu wojny polsko-rosyjskiej 1609-1618.
Kasztelan (łac. castellanus mieszkający w twierdzy; wcześniej komes grodowy, nazwa kasztelan pojawia się od XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.
Siewierszczyzna (ziemie siewierskie) — ros. Северщина, ukr. Сіверія, ziemie wokół Nowogrodu Siewierskiego nad rzeką Desną w północnej części Ukrainy.
Józef Jan Tadeusz Wandalin Miszech z Wielkich Kończyc herbu własnego (ur. 1742 – zm. 1797) – hrabia Cesarstwa od 1783 roku, chorąży wielki koronny w latach 1780-1784, generał major wojsk koronnych, szef regimentu im. królowej, starosta sanocki i szczurowicki, członek Rady Nieustającej, wielki ochmistrz Królestwa Galicji i Lodomerii.
Mikołaj Mniszech ( 1484-1553) – przybył z Wielkich Kończyc z Moraw podkomorzy nadworny koronny, podkomorzy wielki koronny, burgrabia krakowski mąż Barbary Mniszech z Kamienieckich (zm. ok. 1569).
Zygmunt II August (lit. Žygimantas Augustas, białorus. Жыгімонт Аўгуст), (ur. 1 sierpnia 1520 w Krakowie – zm. 7 lipca 1572 w Knyszynie) – od 1543 wielki książę litewski, od 1548 król Polski, od 1569 władca zjednoczonego państwa – Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
August III (Sas), (ur. 17 października 1696 w Dreźnie, zm. 5 października 1763 w Dreźnie) – w latach 1733-1763 król Polski i wielki książę litewski oraz jako Fryderyk August II elektor saski; syn Augusta II z saskiej dynastii Wettynów i Krystyny Eberhardyny Bayreuckiej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
