Okopy – polowa fortyfikacja ziemna, obronna lub oblężnicza, w postaci wykopu o głębokości chroniącej przed ostrzałem nieprzyjaciela na wprost, redukująca przy okazji skutki ostrzału od góry i bombardowań, usytuowana na froncie walk, służąca głównie do prowadzenia ognia z broni osobistej i zespołowej oraz obserwacji przedpola. Czasami własne okopy (punktowe) może mieć również sprzęt ciężki operujący (np. czołgi) bezpośrednio na froncie, aczkolwiek na współczesnym teatrze walk, charakteryzującym się mobilnością sprzętu, stosowane jest to coraz rzadziej.

Moździerz trzonowy (w starszej literaturze można spotkać nazwę torpeda powietrzna) to moździerz, w którym do nadania kierunku pociskowi służy trzon (pręt) wkładany w otwór w pocisku zamiast lufy. Pocisk ma budowę podobną do granatu nasadkowego, ale znacznie większy kaliber. Ładunek miotający umieszczony był w pocisku. Konstrukcyjnie były to bardzo proste i tanie moździerze. Często nie posiadały mechanizmu spustowego, a odpalane były elektrycznie, lub lontem. Cechowały się niewielką donośnością i dużą masą pocisku. Używane powszechnie w czasie I wojny światowej jako moździerze okopowe, zostały wyparte przez moździerze piechoty i granatniki.