Model ekonomiczny - Polski Serwis Naukowy

Model ekonomiczny – jest to uproszczony obraz rzeczywistości ekonomicznej.

Model ekonomiczny stosuje się, aby uzyskać uproszczony, ale przejrzysty obraz rzeczywistości. Próba przedstawienia całej rzeczywistości gospodarczej jest bezcelowa i z góry skazana na niepowodzenie ze względu na nieskończoną ilość szczegółów.
Założenia upraszczające modelu ekonomicznego mogą dotyczyć każdej kwestii:

Społeczeństwo to podstawowe pojęcie socjologiczne, jednakże niejednoznacznie definiowane. Terminem tym tradycyjnie ujmuje się dużą zbiorowość społeczną, zamieszkującą dane terytorium, posiadające wspólną kulturę, wspólną tożsamość oraz sieć wzajemnych stosunków społecznych. Społeczeństwo ponadto posiada własne instytucje pozwalające mu na funkcjonowanie oraz formę organizacyjną w postaci państwa, plemienia czy narodu.

Hipoteza dochodu pernamentego to teoria konsumpcji zaproponowana w 1957 roku przez amerykańskiego noblistę Miltona Friedmana. Zgodnie z nią wydatki konsumpcyjne nie zależą od dochodu bieżącego a raczej od dochodu permanentnego rozumianego jako przeciętny dochód, który spodziewa się osiągać osoba w trakcie całego życia.

np. zarobków społeczeństwa (każdy obywatel ma pensję równą średniej krajowej,

polityki zagranicznej państwa (państwo nie utrzymuje żadnych stosunków ekonomicznych z zagranicą)

czy podstawowych kategorii ekonomicznych jak cena: (cena za daną usługę nie zmieni się w przeciągu dwóch lat) lub inflacja (w przeciągu dwóch lat będzie utrzymywać się na stałym poziomie).

Model ekonomiczny może mieć różne formy. Można go przedstawić za pomocą słów, wykresów czy układów równań matematycznych.

Model Baumola-Allaisa-Tobina (BAT) - model ekonomiczny, w którym zasoby środków pieniężnych zachowują się podobnie jak zapasy. Jest adaptacją modelu ekonomicznej wielkości dostawy - EOQ (economic order quantity) dla potrzeb zasobów środków pieniężnych.

Model wzrostu Solowa (także model Solowa-Swana) – to prosty makroekonomiczny egzogeniczny model wzrostu, posługujący się funkcją produkcji uzależniającą wielkość produkcji od ilości zużywanych czynników produkcji (pracy, kapitału i stanu technologii). Wykorzystywaną funkcją może być np. funkcja Cobba-Douglasa lub funkcja produkcji CES.

Przykładem najprostszego ekonomicznego modelu matematycznego może być model popytu na dobro - popyt na dobro $({\ P}_{{\ p}})$ zależy tylko od ceny $(c\,)$ tego dobra. Wówczas zależność tę zapiszemy w postaci równania: ${\ P}_{{\ p}}$ $=f(c\,)$ , które odczytujemy następująco popyt jest funkcją ceny.

Modele ekonomiczne

model dochodu permanentnego

model dyfuzji

model hierarchii efektów

model IS-LM

model jednostopniowej preferencji

model wzrostu Solowa (zobacz:Robert Solow)

Model Baumola-Allaisa-Tobina (BAT)