|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W nowym, finansowanym ze środków UE badaniu grupa brytyjskich naukowców wykazuje, że krwinki białe zabijają chorą tkankę, wykorzystując śmiercionośne granulki.
Zespół badaczy z Imperial College w Londynie i Uniwersytetu w Ok... W dniach 19 - 21 marca 2012 r. w Kaiserslautern, Niemcy, odbędą się warsztaty nt. rachunku sieciowego.
Ruch przechodzący przez sieć komputerową podlega ograniczeniom narzucanym przez poszczególne komponenty systemu. Ograniczenia te można wyrazić i zanaliz... W dniach 16 - 18 lipca 2011 r. w Barcelonie, Hiszpania, odbędą się 25. międzynarodowe warsztaty nt. wnioskowania jakościowego.
Wnioskowanie jakościowe (QR) to obszar badań naukowych na styku sztucznej inteligencji, kognitywistyki, inżynierii i nauki. Jego głównym celem jest mod... W dniach 6-10 września 2010 r. w St Andrews, Wlk. Brytania, odbędą się pierwsze warsztaty nt. wnioskowania z ograniczeniami i struktur graficznych.
Główny nacisk zostanie położony na wykorzystanie metodologii graficznych do aktywowania właściwości strukturalnych modeli ograniczonych wykorzystywanych... W dniach 17 - 18 lipca 2011 r. w Barcelonie, Hiszpania, odbędą się warsztaty nt. zautomatyzowanego wnioskowania o kontekście i ewolucji ontologii.
Metody zautomatyzowanego wnioskowania rozwiązały wiele problemów informatycznych wykorzystując ontologie formalne wyrażone w językach opartych na logic...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Modus ponendo ponensCzy wiesz że...? Schemat wnioskowania, schemat inferencyjny - układ wyrażeń powstający z wnioskowania przez zastąpienie w nim przesłanek i wniosku zmiennymi zdaniowymi. Schemat wnioskowania można zdefiniować ściślej jako parę uporządkowaną o postaci <X, B>, gdzie X jest dwolonym niepustym i skończonym zbiorem formuł zdaniowych, a B formułą zdaniową. Elementy zbioru X nazywamy schematami przesłanek, a formułę zdaniową B schematem wniosku. Rachunek zdań to dział logiki matematycznej badający związki między zdaniami (zmiennymi zdaniowymi) lub funkcjami zdaniowymi utworzonymi za pomocą spójników zdaniowych ze zdań lub funkcji zdaniowych prostszych. Rachunek zdań określa sposoby stosowania spójników zdaniowych w poprawnym wnioskowaniu. Modus ponendo ponens (łac. sposób potwierdzający przez potwierdzenie) – tautologia rachunku zdań i analogiczny schemat wnioskowania dedukcyjnego. Tautologia rachunku zdań mówi, że jeśli uznajemy prawdziwość poprzednika prawdziwej implikacji, to musimy uznać też prawdziwość jej następnika:
Analogiczny schemat wnioskowania dedukcyjnego ma postać: Modus tollens (modus tollendo tollens, łac. sposób zaprzeczający przy pomocy zaprzeczenia) – wnioskowanie logiczne, reguła logiki mówiąca, że jeśli zaakceptujemy, że z X wynika Y oraz że Y jest fałszywe, to musimy zaakceptować też fałszywość X.
Reguła odrywania – oparta na prawie rachunku zdań modus ponens reguła przekształcania jednych formuł zdaniowych w inne formuły zdaniowe przyjmowana na gruncie rachunku zdań. W pierwotnej formie sformułowana w logice stoików. Część autorów termin „reguła odrywania” rozumie szerzej, mianowicie regułę odrywania dla równoważności o analogicznej do reguły odrywania (dla implikacji) postaci. Istnieje także reguła dedukcyjna o analogicznej strukturze, zwana regułą odrywania. Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Implikacja logiczna (wynikanie) - relacja (lub w innym ujęciu symbol relacyjny) pomiędzy teoriami (zbiorami zdań logicznych) T i B spełniona, gdy każdy model teorii T jest także modelem teorii B. Często mylona z implikacją materialną, będącą szczególnym przypadkiem zdania.
Reguła (dyrektywa) dedukcyjna, także reguła (dyrektywa) inferencyjna, reguła (dyrektywa) dowodzenia - właściwa dla danego systemu dedukcyjnego reguła pozwalająca uznawać zdania o określonej strukturze na podstawie zdań już uprzednio uznanych. Stanowi strukturalną regułę wnioskowania dedukcyjnego.
Tautologia (wywodzi się od greckich słów ταυτος – ten sam i λογος – mowa) – wyrażenie, które jest prawdziwe na mocy swojej formy - budowy (dokładniej: które jest prawdziwe w każdej niepustej dziedzinie; zdanie zawsze prawdziwe). W logicznym znaczeniu zostało użyte po raz pierwszy przez Ludwika Wittgensteina (Tractatus logico-philosophicus 1922).
Pojęcie z zakresu logicznego rachunku zdań. Poprzednik to zdanie występujące w implikacji po słowie "jeżeli", oznaczany zwykle symbolem "p". W przykładzie "Jeżeli pada deszcz to na niebie są chmury" poprzednikiem jest zdanie "pada deszcz".
Modus ponendo tollens (łac. sposób zaprzeczający przez potwierdzenie) – Jest to tautologia rachunku zdań mówiąca o właściwościach dysjunkcji – na podstawie prawdziwości jednego ze zdań składowych prawdziwej dysjunkcji można orzekać o fałszywości drugiego.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
![[(p \Rightarrow q) \land p] \Rightarrow q\,\!](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/a/9/0/a90eeca49e63b85fff7b51d93e15febf.png)