|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W nowym, finansowanym ze środków UE badaniu grupa brytyjskich naukowców wykazuje, że krwinki białe zabijają chorą tkankę, wykorzystując śmiercionośne granulki.
Zespół badaczy z Imperial College w Londynie i Uniwersytetu w Ok... W dniach 19 - 21 marca 2012 r. w Kaiserslautern, Niemcy, odbędą się warsztaty nt. rachunku sieciowego.
Ruch przechodzący przez sieć komputerową podlega ograniczeniom narzucanym przez poszczególne komponenty systemu. Ograniczenia te można wyrazić i zanaliz... Na podstawie obserwacji tegorocznych noblistów astronomowie przyjęli, że Wszechświat będzie się coraz bardziej rozszerzał. To rewolucja, bo wcześniej sądzono, że Wszechświat skurczy się i nastąpi "wielki kolaps"- powiedział we wtorek PAP prof. Andrze... W dniach 8-12 października 2010 r. odbędą się dwie konferencje prasowe Drugiego Europejskiego Szczytu Innowacji pt. "Stawianie czoła wielkim wyzwaniom - polityka spotyka się z praktyką".
Dziennikarze są zaproszeni do udziału w konferencji prasowej w sali konferencyjnej Parlam... Obserwacje zimorodków z Drawieńskiego Parku Narodowego wskazują, że ptaki z jednego lęgu mogą wybierać podobny kierunek w drodze na zimowiska. Taki wniosek można wyciągnąć po analizie trasy przelotu trzech zimorodków zaobrączkowanych nad Drawą.Jednym z nich była...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Modus ponendo tollensCzy wiesz że...? Rachunek zdań to dział logiki matematycznej badający związki między zdaniami (zmiennymi zdaniowymi) lub funkcjami zdaniowymi utworzonymi za pomocą spójników zdaniowych ze zdań lub funkcji zdaniowych prostszych. Rachunek zdań określa sposoby stosowania spójników zdaniowych w poprawnym wnioskowaniu. Dysjunkcja (dyzjunkcja, dysjunkcja/dyzjunkcja Sheffera, funkcja Sheffera, NAND, w terminologii Jana Łukasiewicza niewspółzachodzenie) – zdanie lub funkcja zdaniowa utworzone za pomocą funktora dysjunkcji, jednego z dwuargumentowych funktorów zdaniotwórczych rachunku zdań. Symbolem funktora dysjunkcji jest przeważnie ukośna kreska /. W języku potocznym funktorowi dysjunkcji odpowiada swobodnie funktor „bądź..., bądź...”. Wyrażenie "p / q" odczytywać można „bądź p, bądź q”, „albo p, albo q” (w znaczeniu „zachodzi najwyżej jedno z dwojga”, por.), jako że dysjunkcja jest negacją koniunkcji „nie zarazem p i q”. Pojęcie dysjunkcji wprowadził w 1913 Henry Sheffer. Modus ponendo tollens (łac. sposób zaprzeczający przez potwierdzenie) – Jest to tautologia rachunku zdań mówiąca o właściwościach dysjunkcji – na podstawie prawdziwości jednego ze zdań składowych prawdziwej dysjunkcji można orzekać o fałszywości drugiego. Tautologia (wywodzi się od greckich słów ταυτος – ten sam i λογος – mowa) – wyrażenie, które jest prawdziwe na mocy swojej formy - budowy (dokładniej: które jest prawdziwe w każdej niepustej dziedzinie; zdanie zawsze prawdziwe). W logicznym znaczeniu zostało użyte po raz pierwszy przez Ludwika Wittgensteina (Tractatus logico-philosophicus 1922).
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Analogiczny schemat wnioskowania dedukcyjnego ma postać Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |