Feudalizm (śrdw. łac. feudum – prawo do rzeczy cudzej, lenno) – ustrój społeczno-polityczno-ekonomiczny, który opierał się na zależności ziemskiej. Chłop podlegał właścicielowi ziemskiemu, ponieważ użytkował ziemię, która należała formalnie do właściciela ziemskiego. Właściciel ziemski mógł podlegać innemu właścicielowi z tego samego powodu (np. zależność księcia wobec króla).

Amir Habibullah Ghazi (urodzony jako Habibullah Kalakani) (ur. 1890 - zm. 13 października 1929) był królem Afganistanu w roku 1929. Habibullah nastąpił po Inajatullahu Chanie, który abdykował 17 stycznia 1929. Wśród Pasztunów nazywany jest Baczcza-i Saku, co w perskim znaczy syn osoby niosącej wodę, ponieważ jego ojciec był znany jako przewoźnik wody dla rannych w bitwach. Etniczny Tadżyk, pośród Tadżyków jest zapamiętany i uważany za prawnego króla Afganistanu, przez Pasztunów z Afganistanu jest uważany za uzurpatora, odkąd przerwał panowanie dynastii Barakzai (która odnowiła się po jego śmierci).

Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς , łac. Christianitas) – monoteistyczna religia Objawienia, zapoczątkowana przez historyczną osobę Jezusa Chrystusa i wyznająca Jego dwie natury: Boską i ludzką[1]. Zgodnie z najstarszymi Credo założyciel jest współistotny z Bogiem Judaizmu i nosi tytuł boski Pan - (Kyrios, Adonai), którego Izrael używał jako zamiennik imienia samego B-ga, do dziś dnia nie wymawianego głośno oraz nie pisanego. Wyznawanie wiary w bóstwo Jezusa, które wyraża się w godności mesjańskiej i synostwie Bożym, w Jego odkupieńczą śmierć i zmartwychwstanie jest dla chrześcijan podstawową drogą zbawienia (por. Rz 11,9)[2]. Pierwszym i podstawowym świętem chrześcijaństwa jest Wielkanoc, w tradycji prawosławnej zwana Paschą. Przekazywanie depozytu wiary chrześcijaństwo urzeczywistniało najpierw poprzez ustne przepowiadanie kerygmatu oraz przez pisma apostolskie, spisane za życia Apostołów, czyli pierwszych dwunastu uczniów Jezusa, których wybrał jako nowych patriarchów Kościoła-nowego Izraela, na wzór 12 pokoleń Jakuba. Odczytywano je, razem z Biblią hebrajską (na początku głównie Proroków), na uroczystych zebraniach niedzielnych, które nazywano Eucharystią[3]. Po śmierci Apostołów, w długim procesie rozeznawania, ustalono kanon pism apostolskich[4] uznanych za autentyczne, a dalszy przekaz wiary dokonuje się przez Tradycję - która wyjaśnia pisma Nowego Testamentu, i której podstawowe prawdy zostały sformułowane na pierwszych siedmiu Soborach powszechnych chrześcijaństwa niepodzielonego[5].

Nadir Szah (pers.: نادر شاه) (Nadir Qoli Beg (pers.: نادر قلی بیگ), także Tahmasp-Qoli Khan (pers.: تهماسپ قلی خان) lub Nadir Szah Afszar (pers.: نادر شاه افشار))