Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
Niestety, w bazie brak podobnych

Reklama:


Mongolscy Wielcy Chanowie

Czy wiesz że...?
Tołuj (ok. 11901232) – czwarty i najmłodszy syn Czyngis-chana i Börte. Jeden z wodzów Imperium Mongolskiego. W latach 1227-1229 regent Imperium Mongolskiego. Mąż Sorkaktani-beki. Ojciec Mongkego, Kubilaja, Arika Berke i Hulagu-chana.

Czyngis-chan, Dżyngis-chan, do 1206 Temudżyn (ur. w 1155 (wg. źródeł muzułmańskich) lub 1162 (wg. źródeł chińskich i mongolskich) w Deliün Bołdak, rejon obecnej Czyty w Rosji - zm. 18 sierpnia 1227) (IPA: [ʧiŋɡis xaːn], wymowa mongolska ?/i) – władca mongolski, twórca i długoletni władca Imperium Mongolskiego.

Lista mongolskich Wielkich Chanów

  • Czyngis-chan (1206 - 1227)
  • Tołuj (1228) (regent)
  • Ugedej (1229 - 1241)
  • Toregene (1241 - 1246) (regentka)
  • Gujuk (1246 - 1248)
  • Oguł Kajmysz (1248 - 1251) (regentka)
  • Mongke (1251 - 1259)
  • Kubilaj-chan (1260 - 1294)
  • Temür Öldżejtü (1294 - 1307)
  • Külüg-chan (1308 - 1311)
  • Bujantu-chan (1311 - 1320)
  • Gegeen-chan (1321 - 1323)
  • Jisüntemür (1323 - 1328)
  • Arigaba-chan (1328)
  • Toga Temür (1328 - 1329)
  • Kutughtu-chan (1329)
  • Toga Temür (ponownie) (1329 - 1332)
  • Irinczenbal (1332)
  • Togon Temür (1332 - 1370)
  • Biliktu-chan (1370 - 1378)
  • Uschal-chan (1378 - 1388)
  • Dżorigtu-chan (1389 - 1392)
  • Nigülesegczi-chan (1393 - 1399)
  • Gün Temür (1400 - 1402)
  • Gujliczi (1403 - 1408)
  • Öldżejtü-chan(1408 - 1411)
  • Delbeg (1412 - 1414)
  • Ojradaj (1415 - 1425)
  • Adaj (1426 - 1438)
  • Tajsun-chan (1433 - 1452)
  • Esen (1452 - 1455)
  • Mar Körgis (1455 - 1466/1467)
  • Molon Taiji (1467 - 1471)
  • Manduul (1473 - 1479)
  • Dajan-chan (1480 - 1517)
  • Sain-Alag-chan (1518 - 1519)
  • Alag-chan (1519 - 1547)
  • Küdeng-chan (1548 - 1557)
  • Jasagtu-chan (1558 - 1592)
  • Seczen-chan (1593 - 1603)
  • Ligdan-chan (1604 - 1634)
  • Bibliografia

  • Christopher P. Atwood: Encyclopaedia of Mongolia and the Mongol Empire. New York: Facts On File, 2004. 
  • Gujuk (ok. 1206–1248) (Güyük, Guyuk, Kuyuk, itp.) – trzeci wielki chan mongolski, syn Ugedeja i wnuk Czyngis-chana. Brał udział w wyprawie Batu-chana na Europę lecz popadł z nim w konflikt i został usunięty z armii i odesłany do ojca. Władzę uzyskał wbrew woli ojca, dzięki poparciu matki Toregene która po śmierci Ugedeja sprawowała regencję. Panował od 1246 do 1248. Jego stolicą było Karakorum. W 1246 roku przyjął pierwsze poselstwo z Europy. W imieniu papieża przybyli Jan di Piano Carpini i Benedykt Polak. Zmarł podczas wyprawy przeciwko Batu-chanowi, który choć formalnie uznawał go za chana, wielokrotnie odmawiał przybycia na jego dwór i osobistego złożenia hołdu. Był ostatnim Wielkim Chanem z rodu Ugedeja. Żonaty z Oguł Kajmysz, która po jego śmierci przez trzy lata panowała jako regentka.Śmierć przerwała mu plany podboju zachodniej Europy.

    Ligdan-chan (Ligden; ur. 1588, zm. 1634) – książę czacharski w latach 1604–1634, Czyngisyda, jeden z bezpośrednich potomków Dajan-chana. Jeden z głównych przeciwników utworzenia państwa mandżurskiego przez Nurhaczego.





    Czy wiesz że...? beta

    Mongke (Mengu, ur. 1208 - zm. 1259) – czwarty wielki chan mongolski, wnuk Czyngis-chana, syn Tołuja i Sorkaktani-beki, brat Kubilaja, Hulagu i Aryka Böge. Rządził od 1251 do 1259.
    Dajan-chan (ur. 1464, zm. 1543?) – chan mongolski w latach 1479–1543?, przedstawiciel feudałów wschodniomongolskich, któremu udało się na pewien czas zjednoczyć Mongolię po okresie rządów Ojratów.
    Chan Kubilaj, Kubilaj Chan (ur. 23 września 1215, zm. 18 lutego 1294) – wnuk Czyngis-chana, syn Tołuja i Sorkaktani-beki, piąty wielki chan mongolski i pierwszy cesarz Chin z dynastii Yuan.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.