|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Polski syntezator mowy IVONA 2 zostanie zainstalowany na wszystkich komputerach w szkołach dla niewidomych i słabowidzących uczniów w całej Polsce. Program ten pomoże uczniom obsługiwać komputer: przeglądać strony internetowe, odczytywać mejle i fr... Działającą on-line aplikację do oceny jakości głosu i mowy, przydatną szczególnie osobom po usunięciu krtani lub z wadami wymowy, opracowali naukowcy z Politechniki Świętokrzyskiej. Teraz szukają pieniędzy na wdrożenie projektu. Aplikację przygotowano prze... Andrzej Merta z Państwowej Agencji Atomistyki (PAA) zapewnił we wtorek, że awaria elektrowni jądrowej Fukushima I w Japonii nie spowoduje zagrożenia radiologicznego dla Polski.,,O zagrożeniu dla Polski nie ma w ogóle mowy - skażenie jest nieporównywalnie m... W Warszawie podpisano porozumienie między krajami Unii Europejskiej, dotyczące wprowadzenia badań słuchu, wzroku i mowy wśród dzieci w wieku szkolnym. Wprowadzenie tych badań ma być priorytetem rozpoczynającej się 1 lipca polskiej prezydencji. &quo... Wyniki nowych badań pokazują, że gen Foxp2, który jest znany ze swojego udziału w zdolności człowiek do mówienia, pomaga kontrolować strukturę nerwową mózgu. Badania zaprezentowane w czasopiśmie PLoS Genetics zostały częściowo dofinansowane z wewnątrzeuropejski...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Monolog wewnętrznyCzy wiesz że...? Naturalizm - prąd literacki, który powstał we Francji w XIX wieku i rozprzestrzenił się na inne kraje Europy, pojawił się także w Stanach Zjednoczonych. Powieści naturalistyczne nosiły znamiona dokumentalizmu (o estetyce skrajnie mimetycznej) - były fotograficznym opisem rzeczywistości. Fikcja literacka została ograniczona na rzecz przekazania problematyki społecznej. Wprowadzono także nowe typy bohaterów - ludzi pochodzących z najniższych warstw społecznych (miejska biedota, chłopstwo), a nawet z marginesu. Tematem utworów stały się zaś sprawy związane z ich codzienną egzystencją. Akcentowano niesprawiedliwość społeczną i powszechny wyzysk. Narrator – termin z teorii literatury. Podmiot narracji, osoba opowiadająca o wydarzeniach. Głos narratora nie musi być identyczny z głosem autora dzieła. Monolog wewnętrzny to przedstawienie w utworze epickim przebiegu życia wewnętrznego postaci, jej myśli, spostrzeżeń, wyobrażeń w mowie niezależnej lub pozornie zależnej. Gdy monolog wewnętrzny realizowany jest w mowie niezależnej, poprzedza go informacja o cytowaniu słów pomyślanych przez postać, a niewypowiedzianych, co wyznacza granicę monologu wewnętrznego i pozwala oddzielić go od mowy narratora. Taki sposób organizowania wypowiedzi był charakterystyczny dla prozy realistycznej XIX w. Od naturalizmu poczynając, obserwuje się dążenie do upodobnienia mowy narratora i monologu wewnętrznego, czego konsekwencją jest wzrost roli mowy pozornie zależnej. Solilokwium albo soliloquium (etym. łac. solus loqui, mówić samemu) – sceniczna rozmowa z samym sobą, monolog niewypowiedzianych rozmyśleń i refleksji, których celem jest określenie własnej postawy. Stosowany najczęściej w dramacie.
Mowa niezależna (łac. oratio recta) – wszelkie przytoczenia wypowiedzi zawartych w warstwie narracyjnej postaci działających w ramach utworu literackiego na zasadzie expressis verbis. Można wyróżnić dwa podstawowe sposoby przytaczania mowy niezależnej: Szczególną odmianą monologu wewnętrznego, ukształtowaną w XX w. jest strumień świadomości. Naśladuje on przebieg mowy wewnętrznej w stadium poprzedzającym wypowiedź, o rwanym toku, nieuporządkowanej składni, pełnej anakolutów, zdań prostych, niedokończonych, równoważników. Monolog to wypowiedź jednego podmiotu, będąca całością znaczeniową i formalną, w przeciwieństwie do dialogu, składającego się z wypowiedzi niesamodzielnych.
Strumień świadomości (ang. stream of consciousness) – termin literacki, oznaczający rodzaj monologu wewnętrznego. Jest to w pierwszym znaczeniu zapis umysłowego przeżywania człowieka, nie tylko tego co aktualnie słyszy, widzi i czuje, lecz również myśli, skojarzeń, które mu się nasuwają. Wiąże się z tym zapis myśli i odczuć, narracja wyłącznie subiektywnymi odczuciami. Zapoznaj się również z: solilokwium.
Czy wiesz że...? beta Anakolut – błąd składniowy zniekształcający budowę zdania, powodujący zanik związku logicznego między jego członami; inaczej jest to wypowiedź zorganizowana pod względem składniowym tak, że jej poszczególne człony kłócą się z porządkiem logicznym zdania i są niepoprawne pod względem gramatycznym.
Równoważnik jest to zbiór wyrazów równoważny zdaniu, gdzie nie ma orzeczenia (czasownika w formie osobowej). Konstrukcja równoważnika to podmiot-dopełnienie (SO). Najczęściej używany jest w:
Mowa pozornie zależna – wypowiedź charakteryzująca się tym, że monolog wewnętrzny zostaje wchłonięty przez narrację, ale mimo to zachowuje szereg znamion samodzielności i bezpośredniości przytoczenia. Jest to sytuacja pośrednia między użyciem mowy zależnej i niezależnej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
