Grand Veymont (po lewej) i Mont Aiguille (po prawej)

Mont Aiguille (2086,7 m n.p.m.) – góra w południowo-wschodniej części grupy górskiej Vercors we francuskich Prealpach Delfinackich, zaliczana do tzw. Prealp wapiennych. Znajduje się na pograniczu gmin Chichilianne, Saint-Martin-de-Clelles i Saint-Michel-les-Portes, w południowej części departamentu Isère. Leży na terenie Regionalnego Parku Przyrodniczego Vercors (fr. Parc Naturel Régional du Vercors).

Geomorfologia

Z punktu widzenia geomorfologii Mont Aiguille jest klasyczną „górą-świadkiem”. Ma formę monolitu o podstawie zbliżonej do prostokąta, stromych ścianach i płaskiej wierzchowinie. Wypreparowany on został z dawnego płaskowyżu, którego powierzchnia sytuowała się na wysokości 2000 – 2300 m n.p.m. i którego pozostałością są sąsiednie plateaux masywu Vercors. Wierzchowina, nieznacznie opadająca ku południu, pokryta halą, ma powierzchnię zbliżoną do wydłużonego owalu o wymiarach maksymalnych 900 na 130 m, którego dłuższa oś leży na kierunku NE – SW. Wysokość ścian górnego bloku zmienia się od ok. 250 m (filar południowo-zachodni) do ok. 350 m (filar północno-wschodni). Mont Aiguille jest górą „żywą”, z jej ścian cały czas obrywają się mniejsze lub większe fragmenty skał. W czasach historycznych miało miejsce wiele takich obrywów. Do 1940 r. wysokość góry wynosiła 2097 m, lecz seria obrywów północnej ściany obniżyła ją do obecnej wartości (np. fragment ściany wraz z krzyżem szczytowym oberwał się w 1948 r.). W 1955 r. kolejne obrywy zniszczyły wiele hektarów lasu u podnóży Mont Aiguille. W końcu października 2003 r. obrywy skał zniszczyły stałe ubezpieczenia (liny) na początkowym odcinku tzw. drogi normalnej na szczyt.