|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dnia 2 lutego 2011 r. w Berlinie, Niemcy, odbędą się warsztaty poświęcone programowi Circum Mare Balticum.
Program Circum Mare Balticum sponsorowany jest przez niemieckie Federalne Ministerstwo Edukacji i Badań Naukowych. Jego celem jest pomaganie nauko... Zwrócenie uwagi na wszechstronną obecność geologii w różnych dziedzinach życia to cel konkursu fotograficznego "Geologia w obiektywie", ogłoszonego przez Muzeum Ziemi PAN. Zdjęcia zrobione na terenie Polski i niepoddane obróbce cyfrowej można zgłaszać ... JuraParki - w Bałtowie, Solcu Kujawskim i Krasiejowie - popularyzują wiedzę o dinozaurach i czasach, w których żyły. Sprzyjają zacieśnianiu relacji rodzinnych i towarzyskich. Turystyka naukowa to efekt promocji regionów, w których zorganizowano parki jurajskie. JuraParki... Zadania do najbliższych edycji olimpiad - astronomicznej, fizycznej, matematycznej oraz matematycznej dla gimnazjalistów zostały opublikowane we wrześniowym numerze matematyczno-fizyczno-informatycznego miesięcznika ,,Delta".Olimpiada astronomiczna jest organizowana po r... W dniach 7-9 lipca w Palermo, Włochy, odbędzie się szóste spotkanie nt. teorii gier Hiszpania-Włochy-Holandia (SING 6).
SING 6 to ostatnie z serii spotkań Hiszpania-Włochy-Holandia koncentrujące się na "teorii gier", która tworzy matematyczne ramy dla modeli konfliktu i ws...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Montes ApenninusCzy wiesz że...? Lunar Roving Vehicle (LRV) - pojazd kołowy używany przez astronautów programu Apollo do przemieszczania się po powierzchni Księżyca. Służył do transportu narzędzi, sprzętu naukowego i łącznościowego oraz próbek gruntu księżycowego. Używany był podczas 3 ostatnich księżycowych lotów programu Apollo (Apollo 15, 16 i 17). Góra Bradley to księżycowy masyw górski w paśmie Montes Apenninus, ciągnących się wzdłuż wschodniego brzegu Mare Imbrium. Jest położony na zachód od krateru Conon. Na zachód od tej góry leży Rima Bradley. Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8. 
 Montes Apenninus – poszarpany łańcuch górski w północnej części widocznej strony Księżyca. Jego współrzędne selenograficzne wynoszą Księżyc (, nieco więcej niż 1/4 średnicy Ziemi. Oznacza to, że objętość Księżyca wynosi około 1/50 objętości kuli ziemskiej. Przyspieszenie grawitacyjne na jego powierzchni jest blisko 6 razy słabsze, niż na Ziemi. Księżyc wykonuje pełny obieg wokół Ziemi w ciągu 27,3 dnia (tzw. miesiąc syderyczny), a okresowe zmiany w geometrii układu Ziemia-Księżyc-Słońce powodują występowanie powtarzających się w cyklu 29,5-dniowym (tzw. miesiąc synodyczny) faz Księżyca.
Mare Serenitatis (łac. Morze Jasności) morze księżycowe znajdujące się po widocznej stronie Księżyca. Ma powierzchnię 303 000 km². Prawie kołowy zarys wyróżnia je spośród pozostałych mórz. Jego średnica równa jest 707 km. To pasmo tworzy południowo-wschodni brzeg morza księżycowego Mare Imbrium oraz północno-zachodnią granicę wyżynnego regionu Terra Nivium. Zaczyna się zaraz na zachód od wybitnego krateru Eratostenes, który leży po jego południowej stronie. Na zachód od Apeninów znajduje się szeroka szczelina łącząca Mare Imbrium na północy z Mare Insularum na południu. Jeszcze dalej na zachód leżą Montes Carpatus. Morze księżycowe jest to duża, ciemna, pokryta zastygłym bazaltem równina na Księżycu, powstała około 2,5 mld lat temu na skutek uderzeń meteorytów. Zostały nazwane maria, łac. morze, przez wczesnych astronomów, którzy porównali je do mórz ziemskich. Odbijają mniej światła niż obszary górskie lub góry, które są starsze i pokryte glebą albo regolitem. Morza pokrywają 16% powierzchni Księżyca, najwięcej ich znajduje się po jego widocznej stronie. Kilka mórz znajduje się na niewidocznej stronie – są one znacznie mniejsze, przeważnie są to bardzo duże kratery, gdzie następowały lokalne wylania lawy.
Jan Heweliusz (łac. Johannes Hevelius, niem. Johann Hewelcke; ur. 28 stycznia 1611 w Gdańsku – zm. 28 stycznia 1687 tamże) – gdański astronom i konstruktor instrumentów naukowych. Jako pierwszy użył wahadła do odmierzania czasu budując zegary kolebnikowe. Był wynalazcą peryskopu. Był również browarnikiem i radnym miasta Gdańska oraz astronomem królewskim królów Władysława IV i Jana III Sobieskiego, dotowany był także przez króla Francji Ludwika XIV. Od Eratostenesa góry stopniowo skręcają ze wschodu na północny wschód i kończą się przy Promontorium Fresnel na równoleżniku 29,5° N. Znajduje się tu następna szczelina, przez nią Mare Imbrium na zachodzie łączy się z Mare Serenitatis na wschodzie. Za jej północnym brzegiem leżą Montes Caucasus. Apollo 15 – czwarta załogowa misja, podczas której astronauci wylądowali na powierzchni Księżyca. W czasie wyprawy zebrano 77 kg próbek gruntu księżycowego. Astronauci podczas wyjść na powierzchnię Księżyca przebywali poza lądownikiem LM ponad 18 godzin. Scott i Irwin poruszając się po Księżycu po raz pierwszy użyli specjalnie skonstruowanego dla potrzeb misji Apollo pojazdu LRV. Przebyli odległość ponad 27,9 km.
Współrzędne selenograficzne to układ współrzędnych używany do określania pozycji obiektów znajdujących się na powierzchni ziemskiego księżyca. To pasmo górskie posiada kilka szczytów, które otrzymały własne nazwy. Są one wymienione poniżej w kolejności od zachodu do północnego wschodu: Ostatnie dwa szczyty są najbardziej znane z tego, że w utworzonej między nimi dolinie wylądował Apollo 15. Ta misja była uważana za najbardziej udaną pod względem naukowym z całego programu Apollo i była pierwszą, podczas której użyto pojazdu księżycowego Lunar Roving Vehicle, i która trwała trzy dni. Apollo 15 zbadał Mons Hadley Delta (δ) i wijącą się szczelinę Hadley. Było to prawdopodobnie najbardziej zróżnicowane geologicznie miejsce, w którym wylądował statek Apollo. Geologia (z grec. gê - Ziemia, logos - słowo, nauka) – jedna z nauk o Ziemi, zajmuje się budową, własnościami i historią Ziemi oraz procesami zachodzącymi w jej wnętrzu i na jej powierzchni, dzięki którym ulega ona przeobrażeniom. W szerszym znaczeniu geologia dotyczy również innych planet skalistych.
Apeniny (wł. Appennini) – łańcuch górski we Włoszech, rozciągający się na długości 1350 km z północy na południe wzdłuż całego Półwyspu Apenińskiego i na szerokość od 40 do 200 km. Wyróżnia się Apeniny Północne (w tym Apenin Liguryjski i Toskański), Środkowe i Południowe. Większość tego łańcucha tworzy ostre, poszarpane wzniesienie nad brzegiem Mare Imbrium, z szerokim obszarem pogórzy po południowo-wschodniej stronie. Jednak po północno-zachodniej stronie też jest trochę poszarpanych przedgórzy wzdłuż tej części Apeninów, która leży na południowy wschód od krateru Archimedes. Charakterystyczna dla Montes Apenninus jest duża liczba kraterów uderzeniowych. Całkowita długość pasma wynosi około 600 km, a niektóre szczyty osiągają wysokość 5 km. Mare Insularum (łac. Morze Wysp) to morze księżycowe położone po widocznej stronie Księżyca. Jego średnica równa jest 513 km. Morze Wysp leży na południe od Morza Deszczów, jest ograniczone przez krater Kopernik od wschodu oraz krater Kepler od zachodu. Na południowym zachodzie łączy się z Oceanem Burz.
Mare Imbrium (łac. Morze Deszczów) – położone na bliższej stronie Księżyca, drugie co do wielkości (po Oceanus Procellarum) morze księżycowe. Uformowało się wskutek wypełnienia bazaltem krateru powstałego po uderzeniu meteorytu ok. 3,85 - 3,77 mld lat temu. Zderzenie to zakończyło w historii Księżyca okres zwany nektaryjskim i zapoczątkowało okres imbryjski. Przypisy
Zobacz teżBibliografiaLinki zewnętrzneEratostenes to stosunkowo głęboki księżycowy krater uderzeniowy położony na granicy mórz księżycowych Mare Imbrium i Sinus Aestuum, na zachodnim krańcu gór Montes Apenninus. Krater posiada wyraźnie okrągły pierścień, tarasowo wznoszące się wewnętrzne stoki, położone centralnie szczyty, nierówne wnętrze, a także zewnętrzny wał skalny. Brakuje promieniście rozrzuconego wokół materiału skalnego, choć Eratostenes pokryty jest skałami wybitymi z krateru Kopernik na południowym zachodzie.
Język niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii.
Czy wiesz że...? beta Archimedes to duży księżycowy krater uderzeniowy, leżący na wschodnim skraju Mare Imbrium. Na południe od krateru rozpościera się górzysty region Montes Archimedes. Za południowo-wschodnią krawędzią Archimedesa leży równina Palus Putredinis pokryta systemem rowów zwanych Rimae Archimedes, rozciągająca się na ponad 150 km. Na północ-północny zachód od krateru znajdują się Montes Spitzbergen, łańcuch szczytów na Mare Imbrium.
Krater uderzeniowy – owalne zagłębienie (lub zniekształcenie) na powierzchni Ziemi lub innego ciała niebieskiego spowodowane upadkiem meteorytu. Na Ziemi do tej pory odkryto około 160 dużych kraterów. Najstarszy z nich to Vredefort w Afryce południowej o średnicy 180 km, a liczący sobie około 2,5 miliarda lat. Największy (prawdopodobny) znaleziony na Ziemi krater leży pod lądolodem Antarktydy, na Ziemi Wilkesa, mierzy ponad 500 km średnicy i ma 250 milionów lat. Planetoida, która wybiła ten krater miała przypuszczalnie 40 km średnicy i spowodowała zarówno "wielkie wymieranie" z przełomu permu i triasu, jak i przyczyniła się do rozpadu superkontynentu Gondwany. Innym przypuszczalnym kraterem o podobnej średnicy jest krater Śiwa u zachodnich wybrzeży Indii, związany z wymieraniem kredowym. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
