|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W połączeniach telefonicznych identyfikacja rozmów następuje na podstawie numeru telefonu osoby dzwoniącej. Każdy może jednak podszyć się pod dowolny numer telefonu, zmienić barwę głosu, w prosty sposób odczytać wiadomości pozostawione w poczcie głosowej. O zagrożeni... Urządzenia wytwarzające promieniowanie jonizujące wykorzystuje się dziś w medycynie, przemyśle, rolnictwie, wojsku i w badaniach naukowych. Zdarza się jednak, że błąd człowieka lub awaria sprzętu staje się przyczyną niezamierzonego napromienien... Ponad 60 proc. Polaków boi się pić wodę z kranu i nie ma do niej zaufania. Tymczasem w 90 proc. jest ona czysta pod względem biologicznym - zapewniali specjaliści podczas konferencji prasowej w Warszawie. Z badań OBOP przeprowadzonych w 2009 r. wynik... Naukowcy z Hiszpanii i Wlk. Brytanii, których prace są finansowane ze środków unijnych, stwierdzili, że działania w zakresie odbudowy ekologicznej w miejscach o znacznej degradacji środowiskowej mogą pomóc w odbudowaniu globalnej bioróżnorodności. Opublikowane w czaso... W dniach 15 - 17 sierpnia 2012 r. w Kristianstad, Szwecja, odbędzie się siódme sympozjum nt. limnologii i ptactwa wodnego.
Ptactwo wodne jest często badane z perspektywy lądowej, mimo iż spędza większość życia w pobliżu wody lub w wodzie. Było ono w znacznym stopniu pom...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Morskie Oko - Wrocław Czy wiesz że...? Kanał wodny – sztuczny ciek wodny, fragment drogi wodnej, którego celem jest połączenie istniejących naturalnych dróg wodnych. Tak powstałe drogi wodne znacznie ułatwiają żeglugę i wydatnie skracają czas podróży statków. Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. Viadua, Viadrus) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie). Richard Konwiarz (ur. 15 lutego 1883 w Czempiniu – niem. Tschempin, zm. w 1960 w Hanowerze) – niemiecki architekt, tworzący w latach 1909–1945 głównie we Wrocławiu, a po wojnie – krótko w Dreźnie, potem w RFN, głównie w Hanowerze. Morskie Oko we Wrocławiu (Kąpielisko Morskie Oko, Familienbad Leerbeutel See) – kąpielisko zlokalizowane na osiedlu Zalesie przy ulicy Chopina 27, w obrębie tzw. Wielkiej Wyspy. Zbiornik wodny (dawna glinianka) stanowiący podstawowy element kąpieliska położony jest w rejonie dawnego ramienia rzeki Odry, którego pozostałością jest znajdujący się obok fragment starorzecza – Czarna Woda (na zachód od kąpieliska; za Czarną Wodą znajduje się osiedle Zacisze). Na północ od kąpieliska znajduje się Wzgórze Kilimandżaro, a za nim Kanał Powodziowy. Na kanale tym, w ramach Stopnia Wodnego Zacisze wybudowano Jaz Zacisze, który do czasu wyłączenia go z eksploatacji, piętrzył wody kanału między innymi dla potrzeb regulacji i zasilania w wodę zbiornika wodnego dzisiejszego kąpieliska Morskie Oko, przy wykorzystaniu Czarnej Wody. Na wschód od obiektu rozciąga się teren zabudowy mieszkaniowej osiedla Zacisze, na południe natomiast teren szkoły i dalej z ulicą Stanisława Moniuszki pas zieleni miejskiej ciągnący się aż do Parku Szczytnickiego. Siłownia - miejsce przeznaczone do uprawniania kulturystyki, lub ćwiczeń siłowych. Odpowiednik gr. γυμνάσιον gymnásion – "miejsce służące gimnastyce".
Wielka Wyspa - wyspa na Odrze we Wrocławiu. Obejmuje osiedla Bartoszowice, Biskupin, Dąbie, Sępolno, Szczytniki, Zacisze i Zalesie, stanowiąc wschodnią część dzielnicy Śródmieście. Za pomysłodawczynię nazwy uważa się prof. Wandę Kononowicz, która zaproponowała ją w grudniu 1980. Nazwa długo funkcjonowała nieoficjalnie, obecnie jest stosowana przez wrocławski Urząd Miasta. Pierwsze projekty kąpieliska w tym miejscu powstały od 1910: w 1911 i 1912 roku. Autorem tych projektów był Artur Klar. Obejmowały one oprócz pływalni i plaży, także infrastrukturę dodatkową i towarzyszącą (między innymi restauracja w rejonie wejścia na teren kąpieliska). W 1927 roku powstał kolejny projekt, którego autorami byli Hugo Althoff i Richard Konwiarz. Projekt ten zrealizowany został w 1928 roku. Zmodernizowano wówczas kąpielisko: wtedy właśnie zrealizowano ujęcie wody z Czarnej Wody zasilanej z Kanału Powodziowego, a także odpowiedni upust wody, pogłębiono nieckę zbiornika wodnego, wybudowano drewniane pomosty wydzielające miejsca do kąpieli dla dzieci, do nauki pływania i dla osób umiejących pływać. Po stronie wschodniej usytuowano natomiast kameralny dziedziniec wejściowy, otoczony z trzech stron pawilonami mieszczącymi między innymi kasy, biura, restaurację i inne niezbędne pomieszczenia. Wzdłuż ulicy wybudowano szatnie i natryski, zasłaniając w ten sposób widok z ulicy na plażę. Ponowną modernizację kąpielisko przeszło w roku 1970, według projektu J. Kociubińskiego. Rozebrano wówczas drewniane pomosty i odbudowano je już w technologii żelbetowej, zainstalowano żelbetową zjeżdżalnię, a w północnej części ośrodka wykonano korty tenisowe. Szkoła – instytucja oświatowo-wychowawcza zajmująca się kształceniem i wychowaniem w państwie, a także siedziba (budynek) tej instytucji oraz jej uczniowie i personel.
Kąpielisko – obiekt rekreacyjny, miejsce przeznaczone do kąpieli, np. na brzegu jeziora, morza lub rzeki. Na strzeżonych kąpieliskach dyżurują ratownicy. Współcześnie akwen ma powierzchnię 5 ha. Wokół znajduje się teren przeznaczony do plażowania o powierzchni 10 ha. Wybudowano szereg budynków i budowli przeznaczonych do rekreacji, wypoczynku oraz uprawiania sportu, np. zjeżdżalnie, boiska, brodzik i plac zabaw dla dzieci; dostępne są restauracja i bar, wypożyczalnia kajaków, siłownia, korty tenisowe i inne obiekty i urządzenia. Rozbiórka, to rodzaj robót budowlanych, polegających na demontażu i usunięciu z przestrzeni określonego, istniejącego obiektu budowlanego lub jego części. Ustanowienie rozbiórki jako rodzaju robót budowlanych dokonane jest w Prawie Budowlanym, w art 3 pkt 7 tej ustawy. Takie przypisanie rozbiórki do kategorii robót budowlanych implikuje odpowiednie konsekwencje związane między innymi z wymaganiami dotyczącymi procedur administracyjnych poprzedzających rozpoczęcie rozbiórki. Artykuł 31 wymienionej ustawy określa dla rozbiórki jakich obiektów wymagane jest pozwolenie na rozbiórkę, dla jakich zgłoszenie, a jakich nie wymaga się ani pozwolenia ani zgłoszenia. Prowadząc rozbiórkę wymagane może być prowadzenie dziennika rozbiórki. Dla obiektów nieużytkowanych lub niewykończonych może zostać przeprowadzone odpowiednie postępowanie dotyczące ich rozbiórki. Stosowna procedura określona jest w rozporządzeniu w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych.
Obiekt budowlany – stała lub tymczasowa konstrukcja. Obiekty budowlane stanowią całość pod względem techniczno-użytkowym. Wysposażone są w instalacje i inne urządzenia niezbędne do spełniania funkcji, dla której zostały zbudowane oraz charakteryzuje je ściśle określony cykl życia obiektu budowlanego. Cykl życia obiektu budowlanego (ang. Infrastructure Lifecycle Management lub ILM) składa się z następujących faz: faza planowania, faza budowy obiektu, faza eksploatacji oraz prowadzenia i nadzorowania bieżącej obsługi budynku, faza przebudowy, wyburzenia bądź zmiany sposobu zagospodarowania. Na każdym z tych etapów może nastąpić też zmiana właściciela (transakcja kupna i sprzedaży nieruchomości). Przypisy
BibliografiaZjeżdżalnia - urządzenie rekreacyjne działające na zasadzie równi pochyłej, najczęściej montowane są na osiedlowych placach zabaw, w ogrodach jordanowskich i parkach. Odmianą zjeżdżalni są zjeżdżalnie wodne, zazwyczaj znacznie dłuższe od typowych "osiedlowych" zjeżdżalni, używane w aquaparkach. Występują też zjeżdżalnie dmuchane.
Pływanie – metoda poruszania się w wodzie wykorzystywana przez człowieka oraz zwierzęta. Jest popularną aktywnością rekreacyjną, szczególnie w krajach o cieplejszym klimacie i naturalnych zbiornikach wodnych. Pływanie jest też dyscypliną sportową.
Czy wiesz że...? beta Wzgórze Kilimandżaro we Wrocławiu (niem. Leerbeuteler Rodelüberg) - sztucznie usypane wzniesienie położone na osiedlu Zalesie we Wrocławiu przy ulicy Fryderyka Chopina. Wysokość bezwzględna wzniesienia wynosi 127 m n.p.m..
Technologia – całokształt wiedzy dotyczącej konkretnej metody wytworzenia jakiegoś dobra lub uzyskania określonego efektu przemysłowego lub usługowego.
Drewno – surowiec drzewny otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty. Zajmuje przestrzeń pomiędzy rdzeniem, a warstwą łyka i kory. Pod względem technicznym drewno jest naturalnym materiałem kompozytowym o osnowie polimerowej wzmacniany ciągłymi włóknami polimerowymi, którymi są podłużne komórki zorientowane jednoosiowo.
Biuro (fr. bureau) to miejsce pracy pracowników administracyjnych instytucji lub firmy albo administracyjna instytucja, wykonująca właściwe sobie prace urzędnicze.
Pole powierzchni (potocznie po prostu powierzchnia figury lub pole figury) - miara, przyporządkowująca danej figurze nieujemną liczbę w pewnym sensie charakteryzującą jej rozmiar.
Stopień Wodny Zacisze – to stopień wodny we Wrocławiu, będący jednym ze stopni Odrzańskiej Drogi Wodnej, na jej głównym szlaku wodnym prowadzącym przez miasto, tzw. Głównej Drodze Wodnej. Stopień piętrzy wody największej z rzek przepływającej przez miasto – rzeki Odra; na dwóch kanałach wodnych wybudowanych razem ze stopniami wodnymi w celu ochrony przeciwpowodziowej miasta i budowy nowego – dostosowanego do ówczesnych potrzeb transportowych – szlaku żeglugowego. Obejmuje budowle piętrzące zlokalizowane w rejonie osiedla Zacisze i Kowale – Mirowiec. W obrębie tego stopnia wodnego znajdują się takie budowle hydrotechniczne jak Jaz Zacisze i Śluza Zacisze. Jest to stopień wodny o tyle nietypowy, że w przeciwieństwie do stopni, w których poszczególne budowle piętrzące współpracują przy regulowaniu stanu wody, o tyle na tym stopniu wodnym, śluza i jaz, położone na dwóch odrębnych kanałach, pracują od siebie praktycznie niezależnie; każda z tych budowli może regulować poziom wody wyłącznie na kanale, w którym jest zlokalizowana. Obecnie w eksploatacji pozostaje wyłącznie śluza; jaz kozłowo–iglicowy został złożony na dnie kanału i wyłączony z eksploatacji.
Bar (pot. knajpa) jest to lokal gastronomiczny, w którym konsumuje się zamówione wcześniej napoje alkoholowe, głównie piwa oraz drinki i wódkę. Większość barów jako popularne miejsce spotkań i zabaw towarzyskich otwierana jest późnym wieczorem i zamykana w godzinach wczesnoporannych, niektóre czynne są już od godzin przedpołudniowych. Zamówienie polega na prostym wyborze napojów, lub proponowanym przez fachową obsługę (barmana) w zależności od mody lub upodobań. Bar może być również popularnym miejscem do spotkania w czasie wyjścia do miasta w ciągu dnia. Wiele barów w godzinach nocnych zamienia się dla gości w kluby muzyczne, modne dyskoteki lub miejsca innych rozrywek jak gry bilardowe czy dart. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
