Morskie ubranie ratunkowe - Polski Serwis Naukowy

Morskie ubranie ratunkowe

Grupa ubrana w ubrania ratunkowe w czasie treningu

Morskie ubranie ratunkowe – rodzaj kombinezonu, mający za zadanie zwiększenie szans na przeżycie osoby znajdującej się w zimnej wodzie przez zapobieganie hipotermii i zapewnienie pływalności.

Budowa

Obecnie spotyka się dwa rodzaje ubrań ratunkowych. Jedne są wykonane z porowatego neoprenu o zamkniętych porach, inne z kilku warstw materiałów o różnych właściwościach, zapewniających nieprzemakalność i izolację cieplną.

Sztormtrap - drabina sznurowa używana na statku w celu przyjęcia pilota morskiego na pokład lub też jego zdania na pilotówkę. Znajduje też zastosowanie podczas zejścia ludzi do tratwy ratunkowej podczas wykonywania rozkazu opuszczenia statku, alarmów próbnych.

Hipotermia czyli przechłodzenie organizmu jest dolegliwością, w wyniku której temperatura ciała (u ludzi) spada poniżej bezwzględnego minimum normy fizjologicznej czyli 36 °C. Stan taki jest spowodowany zbyt szybkim ochładzaniem organizmu w stosunku do jego zdolności wytwarzania ciepła. Najczęściej jest to spowodowane działaniem zimnego powietrza a zwłaszcza zimnej wody i/lub zahamowaniem procesów przemiany materii. Przechłodzenia i odmrożenia zdarzają się również w temperaturze powyżej 0 °C.

Kombinezony okrywają szczelnie całe ciało z wyjątkiem twarzy. Zamykane są na wodoszczelny zamek błyskawiczny. Przewidziane do zakładania na normalne ubranie, wyposażone są w duże buty, umożliwiające założenie ubrania na zwykłe buty oraz zestaw wewnętrznych i zewnętrznych taśm, umożliwiających dostosowanie wielkości kombinezonu.

Towarzystwo klasyfikacyjne – państwowa lub prywatna organizacja rzeczoznawcza zajmująca się głównie klasyfikacją jednostek pływających. Zwykle ma placówki i przedstawicielstwa w najważniejszych portach na całym świecie i zatrudnia inspektorów i rzeczoznawców.

Łódź ratunkowa - łódź wożona na statku jako środek ratunkowy w gotowości do użycia. Spuszczana jest na wodę za pomocą żurawików lub wodowana przez zrzucenie ze specjalnej pochylni (system swobodnego spadku ang free fall). Zgodnie z przepisami Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu musi charakteryzować się konstrukcją zapewniającą niezatapialność. W tym celu pod ławkami znajdują się szczelne komory powietrzne. Łódź wyposażona jest w słodką wodę, zapasy żywności i niezbędny osprzęt. Łodzie ratunkowe przeznaczone są zwykle na kilkanaście lub kilkadziesiąt osób, ale bywają i takie, które są w stanie zabrać nawet ponad sto osób.

Ponieważ zakłada się, że osoby ubrane w ubrania ratunkowe muszą mieć możliwość wykonywania czynności niezbędnych w ich sytuacji (obsługa łodzi ratunkowej, zejście po drabinie, wejście do tratwy ratunkowej itp.), dłonie nie mogą być okryte grubymi rękawicami. W niektórych modelach pozostawiono dłonie odkryte, zapewniając wodoszczelność przy pomocy obcisłych mankietów. Inne modele mają integralne rękawice z grubej gumy, umożliwiające chwyt i zapewniające pewną ochronę przed zimnem. Ubrania przeznaczone do użycia w najgorszych warunkach mają dłonie osłonięte cienkimi rękawicami, na które można naciągnąć dodatkowe rękawice, o dużej izolacyjności, przyczepione na stałe do nadgarstków.

Neopren, nazwa handlowa kauczuku syntetycznego otrzymywanego w wyniku polimeryzacji emulsyjnej chloroprenu (2-chlorobuta-1,3-dien) - polichloroprenu. W porównaniu z kauczukiem naturalnym i tradycyjnymi kauczukami syntetycznymi, opartymi na butadienie ma większą odporność na oleje i inne rozpuszczalniki organiczne, wolniej również ulega starzeniu. Ma własności samogasnące. Neopren jest zadomowioną w Polsce nazwą potoczną, oficjalnie jest to nazwa handlowa należąca od 1931 r. do amerykańskiego koncernu chemicznego DuPont.

Pływalność obiektu (statku) jest zdolnością do utrzymywania się na powierzchni wody w położeniu równowagi (lub pod powierzchnią w przypadku okrętów podwodnych i statków półzanurzalnych).

Wyposażenie

W zależności od tego, czy mają służyć jako samodzielny środek ratunkowy, czy też muszą być używane wraz z pasem ratunkowym oraz od wymagań towarzystwa klasyfikacyjnego, morskie ubrania ratunkowe wyposażone mogą być w gwizdek, światło wskazujące pozycję, dodatkową komorę pływalnościową, nadającą odpowiednie położenie w wodzie, linkę do połączenia z innymi rozbitkami lub z łodzią ratunkową, uprząż do podnoszenia rozbitka z wody.

Wymagania

Morskie ubrania ratunkowe powinny zapewniać:

możliwość rozpakowania i założenia samodzielnie w czasie nie dłuższym niż 2 minuty,

możliwość wykonania normalnych czynności przy opuszczaniu statku,

możliwość zejścia po sztormtrapie,

możliwość bezpiecznego skoku do wody z wysokości 4,5 m,

temperatura ciała osoby ubranej w kombinezon nie powinna obniżyć się więcej niż o 2 °C, przy zanurzeniu w wodzie o temperaturze 0-2 °C w ciągu godziny.

Źródło

Life-Saving Appliances, 2003 Edition, IMO, London 2003, ISBN 92-801-5143-6