Schematyczne przedstawienie mostu i rdzenia przedłużonego, widok od przodu i z dołu.

Most (most Varola, łac. pons, pons Varoli) - część ośrodkowego układu nerwowego należąca do pnia mózgu.

Stosunki anatomiczne

Most pokryty jest od zewnątrz oponami mózgowo-rdzeniowymi, które odgraniczają go od kości czaszki. Leży powyżej rdzenia przedłużonego, pomiędzy rdzeniem przedłużonym a śródmózgowiem. Tworzy poprzeczne, szerokie uwypuklenie, widoczne dobrze na brzusznej powierzchni mózgowia. Most jest u góry odgraniczony od konarów mózgu (crura cerebri) przez bruzdę boczną śródmózgowia, a na dole oddziela go od rdzenia przedłużonego wyraźna bruzda opuszkowo-mostowa. W płaszczyźnie pośrodkowej na brzusznej powierzchni mostu biegnie w bruździe podstawnej (sulcus basilaris) tętnica podstawna mózgu (arteria basilaris cerebri), od której odchodzą tętnice zaopatrujące most. W wyniosłościach obok bruzdy tętnicy podstawnej leżą drogi piramidowe. Bocznym przedłużeniem mostu są konary środkowe móżdżku (pedunculi cerebellares medii) stanowiące połączenie z móżdżkiem. Do mostu wnikają również konary górne móżdżku (pedunculi cerebellares superiores) biegnące do śródmózgowia. Część grzbietowa mostu stanowi część dna dołu równoległobocznego (fossa rhomboidea), będącego dnem komory czwartej.

Przekrój strzałkowy przez most, w jego górnej części.

Wewnątrz mostu znajdują się:

Bibliografia

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Śródmózgowie (łac.mesencephalon) – środkowa część mózgowia u kręgowców, w której znajduje się tzw. wodociąg mózgu zwany też wodociągiem Sylwiusza łączący III i IV komorę mózgu. Śródmózgowie łączy się z móżdżkiem i rdzeniem przedłużonym oraz z międzymózgowiem. U ssaków część grzbietowa śródmózgowia utworzona jest przez blaszkę czworaczą (lamina quadrigemina), w której wyróżnia się wzgórki przednie i tylne lub pokrywę wzrokową zróżnicowaną na ciałka bliźniacze (corpora bigemina), czyli płaty wzrokowe (lobi optici) u pozostałych kręgowców.

Nerwy czaszkowe (łac. nervi craniales) – 12 par nerwów rozpoczynających się, w przeciwieństwie do nerwów rdzeniowych, na obszarze mózgowia i przebiegających głównie w obrębie głowy. Odpowiadają za odbiór różnorodnych wrażeń zmysłowych, pracę kilku ważnych grup mięśni oraz funkcje wydzielnicze gruczołów (ślinowych, łzowych, błon śluzowych, itp.). Tradycyjnie oznacza się je za pomocą cyfr rzymskich od I do XII, pomimo istnienia innych włókien, również odpowiadających definicji nerwu czaszkowego.