Motocykl – jednośladowy pojazd samochodowy bez nadwozia, posiadający dwa (lub więcej) koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności powyżej 50 cm³ (do II wojny światowej – powyżej 100 cm³), przeznaczony do przewozu jednej lub dwóch osób (niekiedy trzech, w przypadku zainstalowania wózka bocznego, tzw. kosza).

Motorynka - to zminiaturyzowany motorower, przeznaczony dla młodzieży, do kierowania którego wymagana jest karta motorowerowa bądź w przypadku osób pełnoletnich - dowód osobisty.

Mikrosamochód, kwadrycykl (en. microcar, quadricycle) - określenie używane w odniesieniu do ekstremalnie małego samochodu, którego masa własna nie przekracza zwykle 550 kg.

Mokik – typ motoroweru konstrukcyjnie zbliżonego do moped, różniący się od niego brakiem pedałów i posiadaniem rozrusznika nożnego, takiego jak w motocyklach. O ile mopedy są z reguły pojazdami jednoosobowymi, to mokiki bywają przystosowane fabrycznie do eksploatacji w dwie osoby.

Skuter (ang. scooter) to lekki, obudowany motocykl, w większości na niewielkich kołach (10-12 cali) i o ograniczonych osiągach, z silnikiem i zbiornikiem paliwa najczęściej umieszczonymi pod kanapą. Posiada stałe osłony nóg, obniżoną ramę ułatwiającą wsiadanie, a zamiast podnóżków podesty dające oparcie całej stopie. Najlżejsze, z silnikiem do 50 cm³, są zaliczane do motorowerów. Przy budowie skutera na pierwszym miejscu stawia się wygodę i praktyczność przed osiągami. Małe koła i niska prędkość maksymalna, sprawiają, że skutery są użyteczne w ruchu miejskim, a rzadko sprawdzają się w terenie. Obecnie wśród skuterów można wyróżnić podgrupę maxi-skuterów które wyposażone są w duże silniki (do 800 cm³) i prawnie uznawane są za motocykle. Najwiekszymi producentami skuterów są obecnie: Piaggio, Peugeot, Aprilia, Yamaha, Suzuki, Honda, PGO, TGB, Kymco, a importerami w Polsce: Romet, Keeway, Motobi, Zipp i Kingway.

Simson – marka motocykli, motorowerów, rowerów i samochodów. Działalność rozpoczęli bracia Simson w roku 1856. Dziś z ich nazwiskiem głównie są kojarzone motorowery, które zyskały dużą popularność w Niemczech, Polsce oraz innych krajach sąsiednich. Pierwszym motorowerem produkowanym w Suhl od 1956 roku był Simson SR1 od 1958 roku zastąpiony przez model SR2. Motorowery te cieszyły się znaczną popularnością także w Polsce. W latach 60. konstruowano kolejne modele, m.in. SR4-1 "Spatz", SR4-2 "Star", SR4-3 "Sperber", SR4-4 "Habicht" a także skuter KR51 "Schwalbe" wyposażone w odmiany silnika spalinowego typu M50 o mocy zależnie od odmiany od 2,6 KM do 4,6 KM (model SR4-3) i 2, 3 lub 4 biegach. Produkowano także model sportowy GS-50, który odnosił pod koniec lat 60. XX wieku znaczące sukcesy w rajdach motocyklowych. Z wykorzystaniem silników i zespołów motorowerów Simson produkowano w DDR także trójkołowe pojazdy inwalidzkie: Piccolo i Piccolo-DUO. Kolejne modele Simsonów odchodziły coraz dalej od pierwotnych założeń konstrukcyjnych motoroweru jako maksymalnie uproszczonego jednośladu z silnikiem spalinowym. Ukoronowaniem tej tendencji był produkowany od 1975 roku model S50 wyposażony w silnik M53/2-KF i motocyklowy widelec teleskopowy z hydraulicznym ogranicznikiem skoku, nową jednorurową ramę grzbietową o konstrukcji modularnej, częściowo opartej na ramach produkowanych modeli sportowych. Dostępna była także wersja motoroweru wyposażona w zapłon elektroniczny. Kolejnym znaczącym krokiem w rozwoju motorowerów Simson było skonstruowanie w 1980 roku modelu S51 wyposażonego w zupełnie nowy silnik, ze skrzynią biegów o 4 przełożeniach, w której nowością było zastosowanie stale zazębionych kół i zmiany przełożeń przy pomocy tzw. "przesuwnego wpustu". W sprzęgle zastosowano centralnie działającą sprężynę płytkową. W silnikach tych przewidziano zmianę pojemności skokowej do 70 cm³ przez wymianę niewielu elementów, w związku z czym zmniejszono w nich względem poprzedniego modelu średnicę cylindra. W silniki te wyposażone zostały także skutery nowej konstrukcji SR50 i SR80. Cieszyły się dużą popularnością, gdyż nowoczesne nadwozie skutera sprawiało wygodę podczas jazdy nawet w czasie deszczu poprzez osłony na nogi. W 1990 roku wprowadzono model S53. Pod koniec pierwszej połowy lat 90. powrócono do nazewnictwa modeli gatunkami ptaków, dokonano modernizacji modeli S53 oraz SR50, wprowadzono do produkcji nowe pojazdy, m.in. skutery z automatyczną skrzynią biegów Star 25/50/100, motorynki Spatz 25/50, pojazdy trójkołowe Albatros. W drugiej połowie lat 90. wznowiono produkcję motocykli o pojemności 125 cm³, wprowadzono model MS 50 Sperber z ulepszonym silnikiem M551. Firma Simson we współpracy z chińską firmą Her Chee sprzedawała niewielką liczbę chińskich pojazdów pod nazwą Simson Sula. Ostatni rok dzialności firmy przyniósł modele GS 50 i SM 50 będące włoskimi pojazdami typu Enduro i Supermoto oraz modele TS .025/.050/0.080 i CS .025/.050/0.080, które były wersjami S53 z zastosowaniem kilku nowych podzespołów produkcji włoskiej. Firma Simson ogłosiła bankructwo 28 czerwca 2002 roku. W 2003 roku przejęła ją firma MZA Meyer Zweiradtechnik Ahnatal GmbH. Dzięki staraniom firmy, sprzedaż i produkcja części zamiennych doprowadziła do popularyzacji marki Simson i wznowienia jednostkowej produkcji pojazdów lub ich odnawiania, a także w 2009 roku do wznowienia produkcji seryjnej silników spalinowych typu M541. W Niemczech wciąż odbywają się wyścigi oraz zloty Simsonów.

Gnom - doczepny silnik rowerowy produkowany w Zakładach Metalowych Wrocław Psie Pole w latach 50. XX wieku. Był to silnik dwusuwowy jednocylindrowy chłodzony powietrzem. Napęd przekazywany był na przednie koło roweru za pomocą dociskanej do opony koła rolki. Rolka osadzona była bezpośrednio na wale korbowym. Produkowany był w dwóch wersjach - 0,4 KM i 0,6 KM różniących się średnicą gardzieli gaźnika i średnicą dyszy paliwowej, oraz stopniem sprężania.