|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach od 19 do 21 sierpnia 2010 r. w Newcastle upon Tyne, Wlk. Brytania, odbędzie się międzynarodowa konferencja nt. nauki i medycyny sportowej.
W ramach przygotowań do Olimpiady i Paraolimpiady w roku 2012 trzydniowe wydarzenie zgromadzi wiodących ekspertów w dziedzinach nauki o sporcie... W dniach 20 - 21 czerwca 2011 r. w Newcastle upon Tyne, Wlk. Brytania, odbędą się międzynarodowe warsztaty nt. sieci Petriego i inżynierii oprogramowania.
W opracowywaniu złożonych systemów, na które składają się wchodzące ze sobą w interakcje, reaktywne komponenty oprogramowania i sprzętu, kluczowe znac... Czech Stanislav Fort został uznany za najlepszego uczestnika V Międzynarodowej Olimpiady z Astronomii i Astrofizyki. W sobotę w Teatrze Rozrywki w Chorzowie wręczono medale laureatom konkursu, w którym brali udział uczniowie z 27 krajów. W kategoriach "n... Jednym z największych problemów, z jakim zmagają się rośliny jest mączniak zbożowy, choroba wywoływana przez różne gatunki grzybów, którą nietrudno zauważyć. Naukowcy z Niemiec zbadali oddziaływanie mączniaka zbożowego na jęczmień. Mączniak nie tylko ... Zakończyła się renowacja 20-metrowego zabytkowego muru obronnego z XIV wieku, położonego w centrum Kalisza. Najprawdopodobniej kaliskie mury obronne, z których zachował się jedynie 20-metrowy fragment, powstały za czasów panowania Kazimierza ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Mur HadrianaCzy wiesz że...? Legion albo legia (łac. legio) - podstawowa i największa jednostka taktyczna armii rzymskiej złożona przede wszystkim z ciężkozbrojnej piechoty. Odpowiednik współczesnej dywizji. W pierwszych trzech wiekach imperium armia rzymska liczyła od 25 do 34 legionów. W wyprawach legionów uczestniczyli również kamieniarze, cieśle, inżynierowie i inni rzemieślnicy. Fortyfikacja (z łac. fortificatio – umocnienie) – zespół obiektów wojskowych w postaci odpowiednich budowli i urządzeń, przeznaczonych do prowadzenia działań obronnych. Solway Firth - zatoka w Szkocji, w północnej części Morza Irlandzkiego, rozciąga się od przylądka Galloway do przylądka St Bees Head. Największymi miastami położonymi nad brzegiem są Carlisle i Workington. 
 
Wał Hadriana (również mur Hadriana, łac. Vallum Hadriani, Vallum Aelium, ang. Hadrian's Wall, Roman Wall, the Wall) – rzymski wał obronny w północnej Brytanii wybudowany w latach 121-129 n.e. na odcinku od wsi Bowness nad zatoką Solway Firth do twierdzy Segedunum w Wallsend nad rzeką Tyne w czasach cesarza Hadriana. Pomyślany jako zapora przed wojowniczymi plemionami Piktów z Kaledonii, nigdy nie spełnił pokładanych w nim nadziei. Publiusz Eliusz Hadrian (Publius Aelius Hadrianus; ur. 24 stycznia 76 w Itálice lub Rzymie, zm. 10 lipca 138 w Bajach) - w latach 117-138 cesarz rzymski. Po śmierci został zaliczony w poczet bogów.
Kaledonia (w większości dzisiejsza Szkocja) to kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii. Była jedyną częścią tej wyspy, która nie została podbita przez Rzym. Zamieszkana przez Kaledończyków, skutecznie opierała się najazdom zarówno Rzymian, jak i kolejnym falom Celtów. Wał Hadriana budowali stacjonujący w Brytanii żołnierze trzech legionów rzymskich, wspomagani przez oddziały pomocnicze. W założeniu konstrukcja miała jedynie utrudniać przemieszczanie się między południową i północną częścią wyspy, a strzec tego miały rozmieszczone co 500 metrów wieże strażnicze i co 1,5 kilometra niewielkie forty. Długość tej budowli wynosiła 117 km, szerokość 3 m, a wysokość do 5-6 m. W części wschodniej mur był wzniesiony z kamienia, a w zachodniej z darni. Limitanei - wojska rzymskie stanowiące obsadę limes złożone prawie wyłącznie z piechoty. Nazwa ta pojawiła się w wyniku reform cesarza Konstantyna I Wielkiego (306 - 337).
Antoninus Pius (ur. 19 września 86, zm. 7 marca 161) inaczej Caesar Titus Aelius Hadrianus Antoninus Augustus Pius, przed adopcją Titus Aurelius Fulvius Boionius Arrius Antoninus – cesarz rzymski w latach 138-161. Urodził się w Lanuvinium jako syn Aureliusa Fulvusa i Arrii Fadilli. Wał Hadriana stracił na swym znaczeniu (i zaczął popadać w ruinę), gdy następca Hadriana, Antoninus Pius, wybudował na północ od niego nowe fortyfikacje, zwane wałem Antonina. Jednak później Rzymianie wyparci z wału Antonina powrócili na wał Hadriana, który odnowili. Pozostałości wału Hadriana można oglądać m.in. w pobliżu Segedunum, w Housesteads i Great Chesters, są one chronione jako dziedzictwo narodowe. Pod terminem starożytny Rzym rozumie się zazwyczaj państwo stworzone przez mieszkańców miasta Rzym, leżącego w Italii nad rzeką Tyber. Historia starożytnego Rzymu zaczyna się wraz z założeniem miasta w 753 roku p.n.e., a kończy obaleniem cesarza Romulusa Augustulusa w 476 roku n.e.
Piktowie (łac. picti - "pomalowani", ze względu na ciała pokryte tatuażami) - nazwa stosowana przez starożytnych Rzymian na określenie grupy plemion zamieszkujących ziemie obecnej Szkocji (na północ od linii Forth-Clyde) w okresie między przybyciem Rzymian do północnej Brytanii (ok. 100 roku n.e.) a połową IX wieku. Wzdłuż wału Hadriana znajduje się szereg miejscowości i obiektów, sugestywnie nawiązujących do jego angielskiej nazwy (the Wall), np. Wallsend, Heddon-on-the-Wall, Thirlwall Castle. Zobacz teżLinki zewnętrznePrzypisy
Czy wiesz że...? beta Limes (łac. droga, droga graniczna, w późniejszym okresie także granica) – w literaturze współczesnej oznacza systemy rzymskich umocnień granicznych wznoszonych na krańcach imperium szczególnie narażonych na najazdy. Limes – termin pochodzi od nazwy drogi rozdzielającej działki ziemi, winnice, pola wyznaczane przez miedzę lub inne oddzielające struktury; oznaczał także drogę w znaczeniu abstrakcyjnym (ang. way), Drogę Mleczną (łac. limes candidus)
Comitatenses - oddziały mobilne. Wojska rzymskie z silną jazdą, które stacjonowały w głębi imperium i miały za zadanie uniemożliwić najeźdźcom, którzy przedarli się przez limes, wdarcie się w głąb imperium. Oddziały te powstały w wyniku reform cesarza Konstantyna I Wielkiego (306 - 337).
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
