Muzeum Fotografii w Bydgoszczy - Polski Serwis Naukowy

W tym samym budynku mieści się Akademicka Przestrzeń Kulturalna Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy

Muzeum Fotografii w Bydgoszczy – placówka muzealna w Bydgoszczy prezentująca historię fotografii i zabytkowy sprzęt fotograficzny.

Historia

Muzeum powstało z inicjatywy inż. Ryszarda Chodyny, dyrekcji Bydgoskich Zakładów Fotochemicznych „Foton” oraz władz Wyższej Szkoły Gospodarki w listopadzie 2004 r. Pierwszą siedzibą muzeum był budynek dawnej Bydgoskiej Fabryki Płyt Fotograficznych „Alfa” (protoplasty „Fotonu”) przy ul. Garbary 3. Zwiększająca się liczba eksponatów i zwiedzających była przyczyna podjęcia w 2006 r. decyzji o przeniesieniu siedziby muzeum do wyremontowanego budynku starej, XIX-wiecznej wozowni przy ul. Królowej Jadwigi 14, położonego na nabrzeżu Brdy. Przy współudziale architektów i plastyków stworzono wewnątrz interaktywną przestrzeń łączącą ekspozycję z aktywnym poznawaniem fotografii (ciemnia fotograficzna, atelier, biblioteka).

Fotografia (gr. φως, phōs, D. phōtós – światło; gráphō – piszę, graphein – rysować, pisać; rysowanie za pomocą światła) – zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne - fotografia otworkowa, rayografia.
Aparat fotograficzny, potocznie aparat – urządzenie służące do wykonywania zdjęć fotograficznych. Pierwowzorem aparatu fotograficznego było urządzenie nazywane camera obscura.

Jednostka jest częścią Akademickiej Przestrzeni Kulturalnej Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy, na który oprócz Muzeum Fotografii składają się: galerie sztuki: "Nad Brdą WSG" i "Debiut", sala widowiskowa, studio nagrań i pracownia multimedialna.

Historia fotografii w Bydgoszczy

Pierwsze ujęcia fotograficzne Bydgoszczy pochodzą z lat 40. XIX wieku. Do wyróżniających się zakładów fotograficznych w mieście przełomu XIX i XX w. należały: Zakład Teodora Joppa, Basiliusa Lorenza, Paula Nawtotzkiego i Emila Wilhrama wszyscy z ul. Gdańskiej. Natomiast wśród znanych fotografów, w Bydgoszczy działali: Jan Bułhak i Piotr Wiszniewski.

Kamera filmowa – urządzenie o działaniu zbliżonym do aparatu fotograficznego. Ciężka, kosztowna, profesjonalna odmiana kamery. Kamera filmowa wykonuje sekwencję wysokiej jakości zdjęć w bardzo krótkich odstępach czasu i rejestruje je na taśmie filmowej. Obecnie, w profesjonalnych produkcjach stosuje się zazwyczaj kamery filmowe wykorzystujące taśmy filmowe 35 mm. Kamer filmowych nie należy mylić z mniej skomplikowanymi kamerami telewizyjnymi, używanymi między innymi do nagrywania materiałów dla wiadomości telewizyjnych. Cechą charakterystyczną profesjonalnych kamer jest, czasem dość dużych rozmiarów, zasobnik na taśmę filmową.
Bydgoszcz (łac. Bidgostia, niem. Bromberg) – miasto w północnej Polsce, położone na historycznych Kujawach, nad rzeką Brdą i Kanałem Bydgoskim, którego wschodni fragment graniczy na Wiśle, siedziba Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego oraz Wojewody Kujawsko-Pomorskiego i największe miasto województwa kujawsko-pomorskiego.

W 1925 roku Marian Dziadkiewicz założył przy ul. Garbary 3 Fabrykę Płyt Fotograficznych, która przez lata rozwijała się i zmieniała nazwę: „Alfa”, „Opta” aż po Bydgoskie Zakłady Fotochemiczne „Foton”. Po 1945 r. był jednym z większych zakładów w Bydgoszczy, zatrudniającym w latach świetności 1500 osób. Zakład znany był z produkcji papieru fotograficznego, chemikaliów do obróbki zdjęć oraz materiałów na potrzeby radiologii. W latach 60. i 70. XX w. na kulturalnej mapie miasta dużą rolę odgrywało Bydgoskie Towarzystwo Fotograficzne, będące organizatorem licznych wystaw, plenerów, warsztatów i spotkań z artystami fotografii.

Wernisaż – uroczyste otwarcie wystawy (zazwyczaj dzieł sztuki, ale także innych osiągnięć, np. naukowych lub dorobku miasta), odbywające się przed oficjalnym rozpoczęciem dostępu dla publiczności. Jest połączeniem spotkania środowiskowego, wydarzenia towarzyskiego oraz prezentacji dla mediów i zazwyczaj ma charakter zamknięty. Odbywa się bezpośrednio w miejscu wystawy, pośród eksponatów oraz ewentualnie w jej najbliższej okolicy, np. innych pomieszczeniach lub przyległym terenie otwartym. Wernisażowi mogą towarzyszyć także inne wydarzenia, jak występy artystyczne i inne pokazy uświetniające wernisaż, konferencje dla mediów, przemówienia autora wystawy, a czasem także jego mecenasów lub sponsorów, poczęstunki lub nawet wystawne bankiety itp. Wystawiana jest również księga, do której goście mogą się wpisywać.
Ciemnia fotograficzna, to miejsce służące obróbce chemicznej materiałów fotograficznych negatywów, pozytywów, zwanych inaczej odbitką i diapozytywów w procesie wywołania tych materiałów w fotografii tradycyjnej.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)