Paul de Vos (ur. 1591/92 lub 1595 w Hulst, zm. 30 czerwca 1678 w Antwerpii) – flamandzki malarz barokowy, brat portrecisty Cornelisa de Vosa i szwagier Fransa Snydersa.

Tryptyk – typ nastawy ołtarzowej składający się z części środkowej oraz dwóch bocznych skrzydeł. Skrzydła są zwykle osadzone na zawiasach i ruchome, tak, że mogą się zamykać, zasłaniając część środkową. Nazwa tryptyk odnosi się także do (nawiązujących kształtem do ołtarza) obrazów malarskich i płaskorzeźb, składających się z trzech części, które zazwyczaj można składać.

Michael Leopold Willmann (Michał Leopold Willmann, ochrzczony 27 września 1630 w Królewcu, zm. 26 sierpnia 1706 w Lubiążu) – malarz śląski, zwany "śląskim Rafaelem" albo "Apellesem".

Ślusarz – rzemieślnik zajmujący się ślusarstwem i pracujący w ślusarni. Jego zadaniem jest ręczna lub ręczno-maszynowa obróbka metalu. Robotnicy wyrabiają m.in. zamki, klucze, detale maszyn, okucia do drzwi i okien. Ślusarze zajmuje się również obróbką skrawaniem.

Sztuka – dziedzina działalności ludzkiej, uprawiana przez artystów. Nie istnieje jedna spójna, ogólnie przyjęta definicja sztuki, gdyż jej granice są redefiniowane w sposób ciągły, w każdej chwili może pojawić się dzieło, które w arbitralnie przyjętej, domkniętej definicji się nie mieści. Sztuka spełnia rozmaite funkcje, m.in. estetyczne, społeczne, dydaktyczne, terapeutyczne, jednak nie stanowią one o jej istocie

Iluminacja – średniowieczne zdobnictwo książkowe, pierwotnie w postaci ozdobnych linii i inicjałów oraz coraz bardziej skomplikowanych wzorów. Wraz z rozwojem iluminatorstwa pojawiają się złocenia, które mogły przejawiać się nawet w formie złotych liter (codex aureus) pisanych na barwionym purpurą pergaminie. Iluminacja, zwłaszcza w sztuce dojrzałego średniowiecza mogła przyjąć formę dekoracyjnych rysunków wykonywanych technikami malarskimi lub też mogła wykorzystywać malowane (często ilustracyjne) miniatury figuralne, umieszczane na kartach manuskryptów, a później także pierwszych druków. Iluminacje zasadniczo dotyczyły dwóch obszarów na karcie: rozbudowanych kompozycji inicjałowych, oraz wypełnienia marginesów (bordiur). Tworzono jednak również bogate, rozbudowane kompozycje tekstowo-graficzne, na których tekst i obraz funkcjonowały, co rzadkie dla sztuki średniowiecznej, wspólnie - zajmując całość karty, czego przykładem może być słynny ewangeliarz z Kells.

Hans Makart (ur. 28 maja 1840 w Salzburgu, zm. 3 października 1884 w Wiedniu) – austriacki malarz, grafik i projektant dekoracji wnętrz, przedstawiciel akademizmu. Był jednym z najpopularniejszych malarzy wiedeńskich II połowy XIX w., miał wpływ na modę i wyposażenie wnętrz. Podejmował tematykę historyczną i mitologiczną, malował alegorie, portrety, sceny rodzajowe. Projektował wnętrza mieszkalne, dekoracje, kostiumy, przygotowywał oprawy artystyczne uroczystości. Był członkiem Berlińskiej Akademii Sztuki od 1874 r., i profesorem wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych (od 1879).