Muzeum Książąt Lubomirskich we Wrocławiu – muzeum sztuki we Wrocławiu, oddział Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, założone w 1823 we Lwowie, restytuowane w 1995 we Wrocławiu; gromadzi dzieła sztuki i pamiątki historyczne związane z dziejami narodu polskiego.

Działy

1. Dział historyczno-pamiątkowy – ułożony chronologicznie, zawierał eksponaty począwszy od zabytków archeologicznych (wykopaliska z epoki neolitycznej, brązowej i żelaznej, wśród nich wiele okazów ceramiki), poprzez miniaturowe muzeum martyrologii polskiej, numizmaty, do przedmiotów sztuki użytkowej (pasy, klejnoty, stare zegary, wachlarze, tabakierki z miniaturami itp).
2. Galeria obrazów – która gromadziła obrazy o dużej wartości artystycznej (z polskich malarzy: Bacciarelli, Lampi, Norblin, Orłowski, Michałowski, Matejko, z pierwszym swoim płótnem i Unią Lubelską, Juliusz i Wojciech Kossakowie, Brandt, Pochwalski, Wyczółkowski, Fałat, a z obcych: Tycjan, Gerard, Poussin, Vernet, Silvestre, Mengs, Canaletto) oraz dział rycin, miedziorytów, sztychów, litografii, szkoły niemieckiej, holenderskiej, francuskiej i angielskiej, oraz rysunków oryginalnych dawnych mistrzów, w tym ponad dwadzieścia oryginalnych rysunków Albrechta Dürera.