Muzyka pop - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy muzyki. Zapoznaj się również z: inne znaczenia tego słowa.

Muzyka pop – ogólnie muzyka popularna, termin ten jest jednak wieloznaczny, w najszerszym sensie oznacza każdy rodzaj muzyki rozrywkowej, niezależnie od jej charakteru.

W węższym zakresie popem nazywa się bardziej "miękki" i nastawiony na masowego odbiorcę odłam muzyki rockowej, charakteryzujący się prostotą, melodyjnością i szerszym niż w klasycznej muzyce rockowej użyciem syntezatorów i studyjnych technik nagraniowych. Często style popowe są "łagodniejszymi" odmianami pierwotnych stylów wyrosłych z różnych odmian muzyki rozrywkowej (nie tylko rockowej), lub kombinacjami tych odmian tak zestawianymi, aby usunąć brzmienia nietolerowane w danym momencie przez większość potencjalnych słuchaczy, oraz aby zachować brzmienia, które są aktualnie modne.

Twee pop – rodzaj indie popu, kojarzony z prostymi, słodkimi melodiami i tekstami, często połączonymi z jangle popowym brzmieniem gitar. Swój początek miał w roku 1986, gdy magazyn New Musical Express opublikował kompilację "C86", zawierającą utwory takich zespołów, jak The Pastels i Primal Scream.

Indie pop – gatunek pokrewny indie rockowi bądź jego podgatunek, koncentrujący się na czysto popowej stronie muzyki, tzn. chwytliwych melodiach i harmoniach. Wywodzi się z power popu. Jego odmianą jest twee pop.

W jeszcze węższym zakresie pop uważany jest za przeciwieństwo muzyki rockowej, gdyż jego głównym zadaniem jest podobanie się publiczności, która w większości najchętniej słucha rzeczy miłych, lekkich i przyjemnych, podczas gdy teoretycznie ideą rocka jest przekaz odautorski.

Pop-rock – gatunek muzyczny, który łączy w sobie elementy popu i rocka. Piosenki pop-rockowe cechują się prostą budową, "chwytliwą" melodią i powtarzającymi się fragmentami (co jest charakterystyczne dla popu) oraz instrumentarium opartym na gitarach elektrycznych i perkusji (charakterystycznym dla rocka). Terminem pop-rock po raz pierwszy opisano wczesne hity zespołu The Beatles.

Chiński pop czyli c-pop (chiński tradycyjny: 中文流行音樂; chiński uproszczony: 中文流行音乐; pinyin: zhōngwén liúxíng yīnyuè) to skrót od Chinese popular music czyli chińska muzyka pop. Większość artystów tego nurtu pochodzi z Hongkongu, Tajwanu i Chin kontynentalnych. Pozostali pochodzą z krajów, w których duża część ludności używa języka chińskiego, np. Singapur, Malezja.

Za popowych uważa się więc, niezależnie od stylu muzyki, tych artystów, którzy tworzą swoją muzykę kierując się wyłącznie gustami publiczności i całkowicie rezygnują z prób przekazywania jakichś głębszych wartości. Artystów, którzy się do tego oficjalnie przyznają, jest jednak niewielu i większość stara się dodawać do tworzonej przez siebie muzyki jakiś rodzaj "ideologii". Dodatkowo wielu artystów, którzy u zarania swojej działalności byli dla pewnych kręgów odbiorców "kultowi" i "alternatywni", po osiągnięciu sukcesu przestają być za takich uważani, mimo że bardzo często ich muzyka się nie zmienia, lecz tylko staje się popularna i modna, by nie rzec – spowszedniała. W efekcie odróżnienie "popu" od "nie popu" na bazie tej definicji jest często bardzo trudne i zaliczenie jakiegoś artysty do jednej z tych kategorii zależy od punktu widzenia.

Open Directory Project (zwany także DMoz od Directory Mozilla) – otwarty katolog stron WWW, utrzymywany na serwerach koncernu Time Warner, w którym zarówno drzewo kategorii jak i wszelkie wpisy są redagowane przez wspólnotę redaktorów-ochotników.

Rozróżnienie na muzykę poważną (klasyczną) i muzykę rozrywkową jest stosunkowo świeże i w dodatku zupełnie sztuczne. Właściwie każdy gatunek muzyczny może zawierać w sobie każdą z tych kategorii. Muzykę rozrywkową charakteryzuje ludyczność, spontaniczność i swoboda interpretacji. W zasadzie można ją podzielić na kilka nurtów:

Fakt, że muzyka pop jest "produkowana" dla czystej przyjemności słuchania, nie oznacza, że jest muzyką cechującą się amatorstwem. Wręcz przeciwnie, w produkcję piosenek pop zaangażowani są zazwyczaj profesjonaliści: tekściarze, kompozytorzy, choreografowie i muzycy sesyjni.

Rozwój muzyki pop spowodował wykształcenie w jej ramach wielu różnorodnych stylów muzycznych, takich jak:

College rock - termin używany w Stanach Zjednoczonych dla określenia twórczości grup alternatywnych lat osiemdziesiątych przed spopularyzowaniem się nazwy "rock alternatywny". Ich muzyka wahała się od zainspirowanych post punkiem eksperymentów do popu, przy jednoczesnym zachowaniu undergroundowej wrazliwości. Termin nie określa zatem konkretnej stylistyki; można co najwyżej pokusić się o wyróżnienie kilku najpopularniejszych stylistyk. Do najczęściej utożsamianych z college rockiem wykonawców należą R.E.M., 10,000 Maniacs czy The Replacements. Wraz z końcem lat osiemdziesiątych terminu przestano używać w odniesieniu do nowych zespołów.

Synth pop (lub synthpop; z ang. synthesizer pop - "pop syntezatorowy") to odmiana muzyki popularnej, charakteryzująca się szerokim wykorzystaniem syntezatorów, automatów perkusyjnych oraz rozmaitych efektów elektronicznych. Cechą charakterystyczną, tak samo jak w innych odmianach muzyki popularnej jest melodyjność oraz często tematyka miłosna przejawiająca się w tekstach.

pop symfoniczny

Praktycznie każdy gatunek muzyki rozrywkowej posiada swój popularny, komercyjny nurt, można więc wyróżniać takie style jak:

pop country

pop rock

pop punk

pop polo

pop hip-hop

pop metal

W zasadzie każda kultura muzyczna wykształciła swoją wersję muzyki pop. Można więc wyróżnić takie style jak:

indyjski pop

afro pop

latynoski pop

j-pop (pop japoński)

k-pop (pop koreański)

c-pop (pop chiński)

i tym podobne.

Girlsband to grupa wokalna muzyki pop, składająca się z młodych kobiet. Utwory wykonywane przez girlsbandy są skierowane do nastoletniej młodzieży. Girlsbandy przeważnie tworzone są od podstaw przez producentów wybierających kandydatów pośród setek lub nawet tysięcy młodych ludzi w czasie przesłuchań (casting, auditing). Nazwa grupy jak i prawa autorskie do piosenek zwykle należą do producenta. Na sukces takich grup pracuje cały sztab fachowców: kompozytorów, autorów tekstów, projektantów mody, choreografów, stylistów itp. oraz specjalistów z dziedziny public relations i marketingu. Członkom grup często tworzy się fikcyjne osobowości. Wymaga się też od nich dyscypliny i pełnego podporządkowania producentom. Praca w tego typu grupach jest bardzo intensywna - zwykle jest to napięty program koncertów, oraz wiele innych wydarzeń medialnych, w uczestnictwie których idole mają obowiązek brać udział - wszystko nastawione na osiągnięcie maksymalnej popularności i sprzedaży płyt w celu osiągnięcia jak największych zysków.

Pop tradycyjny - muzyka popularna z okresu przed powstaniem rock-and-rolla oraz jej współczesna, stylistyczna kontynuacja odwołująca się do tej samej tradycji. Pop tradycyjny, jest zasadniczo muzyką wokalną śpiewaną przy akompaniamencie orkiestry, big bandu, lub mniejszego zespołu instrumentalistów. Pop tradycyjny wywodzi się z tradycyjnego jazzu, wodewilu lub kabaretu.

Pop wykształcił szereg specyficznych dla siebie zjawisk związanych z kulturą masową, takich jak:

boysband

girlsband

idol

power play

przebój (hit)

Z powodu wykrystalizowania się terminu "muzyka popowa" nastąpiło oddzielenie znaczeniowe tego terminu od terminu "muzyka rozrywkowa", gdyż ten ostatni obejmuje zakres zarówno szerszy, jak i nieco inny, zajmując się w mniejszym stopniu odmianami o silnie rockowym pochodzeniu, za to nawiązując nawet do najbardziej lekkich odmian muzyki klasycznej. Wychodzącym z użycia synonimem muzyki popowej jest termin "muzyka estradowa".

J-pop to skrót od japońskiego popu. Używany jest do określania przez cywilizacje zachodu japońskiej muzyki popularnej. Termin J-pop został wymyślony w stacji radiowej J-Wave. Jest szeroko używany w Japonii do określania piosenek z gatunków pop, rock, dance, hip-hop czy soul. Do piosenkarzy J-popowych zalicza się zarówno popularnych muzyków jak i seiyū.

Latynoski pop (ang. latin pop) - podgatunek muzyki pop, w którym dość często, lecz niekoniecznie, występują tradycyjne elementy muzyki dla danego regionu, np. w Hiszpanii mogą być to elementy flamenco, a w Ameryce Łacińskiej elementy salsy, merengue, tango, cumbii, bądź innych gatunków wywodzących się z różnych hiszpańskojęzycznych regionów świata.

Z powodu powyższych niejasności zaczęto również stosować określenie pop tradycyjny lub muzyka środka na określenie stylów muzyki popularnej powstałych przed epoką rock'n'rolla.

Linki zewnętrzne

Muzyka pop w katalogu Open Directory Project