Myrtelle Canavan - Polski Serwis Naukowy

Myrtelle M. Canavan i Elmer Ernest Southard (1915)

Myrtelle May Canavan (ur. jako Myrtelle May Moore 24 czerwca 1879 w Greenbush Township, zm. 26 sierpnia 1953 w Bostonie) – amerykańska lekarka, neuropatolożka. W 1931 przedstawiła pierwszy opis choroby, znanej dziś jako choroba Canavan.

Neoropatologia – dział medycyny zajmujący się zmianami chorobowymi powstającymi w wyniku różnych chorób układu nerwowego. Lekarze-specjaliści neuropatologii to neuropatolodzy. W Polsce specjalizacja z neuropatologii jest specjalizacją II stopnia (mogą się w niej specjalizować lekarze mający już specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w neurologii, neurochirurgii lub patomorfologii).

Choroba Canavan (zwyrodnienie gąbczaste układu nerwowego, leukodystrofia gąbczasta, choroba Canavan-van Bogaerta-Bertranda) – uwarunkowana genetycznie, dziedziczona w sposób autosomalnie recesywny, zwyrodnieniowa choroba układu nerwowego z początkiem w okresie prenatalnym. Istotą choroby jest zwyrodnienie istoty białej i szarej mózgu w następstwie niedoboru N-acetyloaspartazy, spowodowanego mutacją w kodującym ten enzym genie ASPA w locus 17pter-p13. Zwyrodnienie gąbczaste wyodrębniono jako osobną jednostkę chorobową w 1949 roku, a pierwszy opis choroby pozostawiła Myrtelle Canavan w 1931.

Studiowała na Michigan Agricultural College (obecnie Michigan State University), University of Michigan Medical School i Women's Medical College of Pennsylvania, gdzie w 1905 otrzymała tytuł M.D.

W 1905 wyszła za mąż za dr. Jamesa Francisa Canavana.

W 1907 została asystentem bakteriologii w Danvers State Hospital, Massachusetts, gdzie pracował również Elmer Ernest Southard. Ten zachęcił ją do zajęcia się neuropatologią. W 1910 została rezydentką patologii w Boston State Hospital, od 1914 pracowała jako patolog w Massachusetts Department of Mental Diseases. Prowadziła też ćwiczenia z neuropatologii na University of Vermont.

Po śmierci Southarda w 1920 Canavan pełniła obowiązki dyrektora laboratoriów Boston Psychopathic Hospital, późniejszym Massachusetts Mental Health Center. Od 1920 do przejścia na emeryturę w 1945 była zatrudniona jako associate professor neuropatologii na Boston University i jako kustosz Warren Anatomical Museum w Harvard Medical School, wzbogacając jego kolekcję o około 1500 preparatów i usprawniając przechowywanie zbiorów. W swojej karierze opublikowała 79 artykułów. Chorowała na chorobę Parkinsona. Zmarła w 1953 roku.

Wybrane prace

Report of a case in a child aged sixteen and one-half months. „Archives of Neurology & Psychiatry”. 25, s. 299–308, 1931.

Myrtelle M. Canavan, Stanley Cobb, Cecil K. Drinker. Chronic Manganese Poisoning. Report of a Case, with Autopsy. „Archives of Neurology & Psychiatry”. 32 (3), s. 501, 1934.

A Histological Study of the Optic Nerves in A Random Series of Insane Hospital Cases. „Journal of Nervous and Mental Disease”. 43 (3), s. 217-230, 1916.

Przypisy

Canavan, Myrtelle M. (Myrtelle May), b. 1879. Papers, 1898-1945: Finding Aid.. [dostęp 2010-02-08].
J Neurol Neurosurg Psychiatry 2004;75:DOI:10.1136/jnnp.2003.022699 1410 10.1136/jnnp.2003.022699
Stephen Ashwal: The Founders of child neurology. San Francisco: Norman Pub. in association with the Child Neurology Society, 1990, s. 437-442. ISBN 0-930405-26-9.
Changing the Face of Medicine. [dostęp 2010-02-08].

Linki zewnętrzne

Myrtelle May Canavan w bazie Who Named It (ang.)