Nabiści - Polski Serwis Naukowy

Paul Sérusier Talizman – sztandarowe dzieło nabizmu, 1888

Nabiści – grupa artystyczna, działająca we Francji w latach 1888–1899, stworzona przez Paula Sérusiera i Maurice'a Denis.

Nazwę nabistów utworzył poeta Auguste Cazalis od hebrajskiego słowa nabis oznaczającego proroka.

Artykuł M. Denis z sierpnia 1890 pt. Definicja neotradycjonizmu drukowany w piśmie Sztuka i Krytyka (fr. Art et Critique) uważany był za manifest artystyczny tegoż kierunku. W swoim programie artystycznym artyści zauważyli, że w sztuce rzeczywistość ulega podwójnej deformacji: subiektywnej – ukazującej indywidualne uczucia twórcy i obiektywnej – łączącej w sobie poszukiwania artystyczne. Interesowali się muzyką, literaturą, filozofią, religiami świata. Inspirowali się sztuką Lautreca, Gauguina, Moreau, symbolizmu i prerafaelitów. Współpracowali z czasopismem La Revue blanche. Swoje obrazy umieszczali m.in. na wystawach Związku Artystów Niezależnych, w galerii Le barc de Boutteville. W marcu 1899 odbyła się ostatnia wystawa grupy.

Kubizm – kierunek w sztukach plastycznych, głównie malarstwie i rzeźbie, który rozwinął się we Francji na początku XX wieku, poszukujący nowych zasad budowy przestrzennej dzieła przez odrzucenie reguł perspektywy i geometryczne uproszczenie elementów kompozycji.

Maurice Denis (ur. 25 listopada 1870 w Granville, zm. 13 listopada 1943 w Paryżu) - malarz i grafik francuski. Początki jego twórczości wiążą się ze sztuką postimpresjonizmu, jednak bardzo szybko ją porzucił. Wraz z Paulem Sérusierem założył ugrupowanie nabistów.

Ich malarstwo charakteryzuje zazwyczaj przygaszony koloryt, płaskość plamy barwnej, wyraźny kontur. Odrzucali zasady akademickiego malarstwa uważając je za sztuczne i przesadnie odtwarzające pejzaże natury.

Do grupy nabistów należeli:

Paul Sérusier (1863–1927)

Maurice Denis (1870–1943)

Pierre Bonnard (1867–1947)

Édouard Vuillard (1868–1940)

Henri Gabriel Ibels (1867–1936)

Auguste Cazalis

Paul Ranson (1864–1909)

Jan Verkade (1868–1946)

Aristide Maillol, rzeźbiarz (1861–1944)

Félix Vallotton (1865–1925)

Ker Xavier Roussel (1867–1944)

Jako grupa istnieli bardzo krótko, stanowili jednak znaczącą inspirację i mieli duży wpływ artystyczny na twórczość Matisse'a, kubistów, Balthusa, Kandinskiego, Mondriana i Czapskiego. W Polsce idee nabizmu wywarły szczególnie silny wpływ na artystów spod znaku krakowskiego ugrupowania "Sztuka".

Wassily Kandinsky, ros. Василий Васильевич Кандинский, Wasilij Wasiljewicz Kandinski (ur. 4 grudnia 1866 w Moskwie, zm. 13 grudnia 1944 w Neuilly-sur-Seine) – rosyjski malarz, grafik i teoretyk sztuki. Współtwórca i jeden z przedstawicieli abstrakcjonizmu. Założyciel grupy Der Blaue Reiter (niem. Błękitny Jeździec) oraz "Die Phalanx". Działał we Wchutiemasie i Bauhausie. Swoje myślenie o sztuce ugruntował w metafizycznej spekulacji, uważał, że sztuka pełni funkcję metafizyczną, że dzieło sztuki jest bramą do transcendencji. Poglądy te wyłożył w rozprawie O duchowości w sztuce.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Przypisy

Praca zbiorowa: Od Maneta do Pollocka - słownik malarstwa nowoczesnego. tłum. Helena Devechy. Warszawa: Arkady, 1995, s. 252. ISBN 83-213-3760-0.

Maurice Denis, Definicja neotradycjonizmu w: Artyści o sztuce: Od van Gogha do Picassa, red. Elżbieta Grabska, Hanna Morawska.

Bibliografia

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
związanych z nabistami

Art of the 20th Century, wyd. Taschen, ISBN 978-3-8228-4089-4