Nadwrażliwość zębiny - Polski Serwis Naukowy

Nadwrażliwość zębiny - dolegliwość stomatologiczna objawiająca się bólem zębów pod wpływem bodźców termicznych (niskiej lub wysokiej temperatury), czynników chemicznych (substancje o kwaśnym pH), bodźców osmotycznych (duże stężenie, np. cukru lub soli w jamie ustnej), urazów mechanicznych (np. używanie zbyt twardej, nadmierny nacisk na zęby w trakcie szczotkowania). Powodem nadwrażliwości odpowiedzialne są odsłonięte kanaliki zębinowe. Zębina w naturalny sposób chroniona jest przez szkliwo i dziąsło. Jeżeli ta naturalna ochrona zostanie uszkodzona, to kanaliki zostają odsłonięte i wystawione na działanie bodźców, które powodują ból. Nadwrażliwość dotyczy najczęściej powierzchni policzkowych w okolicy szyjki zęba przedtrzonowego i kła.

Temperatura – jedna z podstawowych ) w termodynamice, będąca miarą stopnia nagrzania ciał. Temperaturę można ściśle zdefiniować tylko dla stanów równowagi termodynamicznej, bowiem z termodynamicznego punktu widzenia jest ona wielkością reprezentującą wspólną własność dwóch układów pozostających w równowadze ze sobą. Temperatura jest związana ze średnią energią kinetyczną ruchu i drgań wszystkich cząsteczek tworzących dany układ i jest miarą tej energii.

Osmoza – dyfuzja rozpuszczalnika przez błonę półprzepuszczalną rozdzielającą dwa roztwory o różnym stężeniu. Osmoza spontanicznie zachodzi od roztworu o niższym stężeniu substancji rozpuszczonej do roztworu o wyższym, czyli prowadzi do wyrównania stężeń obu roztworów.

Leczenie nadwrażliwości zębiny: Użycie fluorkowego żelu do nakładania na zęby lub płukankę fluorkową. Profilaktyka past do zębów o niskiej zawartości składników ściernych.

Zębina, dentyna (łac. dentinum) – tkanka leżąca pod szkliwem w obrębie korony zęba i pod cementem w obrębie szyjki i korzenia zęba. Zbudowana jest w 69% z części nieorganicznej w postaci kryształów dwuhydroksyapatytu i w 20% z materii organicznej w postaci kolagenu, protein, lipidów i mukopolisacharydów oraz wody. Zębina jest wytworem odontoblastów, które należą do miazgi zęba i tworzą na jej obwodzie zbita jednokomórkową warstwę.

Ból (łac. - dolor, gr. - algos, odyne) - wg Międzynarodowego Towarzystwa Badania Bólu subiektywne przykre i negatywne wrażenie zmysłowe i emocjonalne powstające pod wpływem bodźców uszkadzających tkankę (tzw. nocyceptywnych) lub zagrażających ich uszkodzeniem. Należy podkreślić, że ból jest odczuciem subiektywnym, dlatego jest nim wszystko to, co chory w ten sposób nazywa, bez względu na obiektywne objawy z nim związane. Receptorami bólowymi są nocyceptory.