Nagpur - Polski Serwis Naukowy

Na mapach: 21°04′48″N 79°01′48″E / 21.08, 79.03

Nagpur (hindi i marathi नागपूर, trl. Nāgpur, trb. Nagpur; ang. Nagpur) – miasto w środkowej części Indii, w stanie Maharashtra, na wyżynie Dekan nad rzeką Nag, na wysokości 310 metrów. Około 2 mln mieszkańców.

Nagpur jest 13. co do wielkości miastem w Indiach i 114. na świecie.

Nag — rzeka w środkowych Indiach na wyżynie Dekan, dopływ rzeki Kanhan, do której uchodzi w okolicy wsi Saongi we wschodniej części dystryktu Nagpur.

Meander (inaczej zakole) – fragment koryta rzeki o kształcie przypominającym pętlę lub łuk. Jest to forma związana z krętym przebiegiem koryta rzeki, tworzącym zakręty, pętle i nawroty.

Nazwa

Pieczęć Nagpuru

Nagpur wzięło swoją nazwę od rzeki Nag, nad którą leży. Z kolei nazwa Nag, oznaczająca w języku marathi kobrę pochodzi od wijącego się koryta tej rzeki. Sylaba „pur” jest popularną końcówką nazw miejscowości w Indiach i najczęściej tłumaczona jest jako „miasto”. Kobra widnieje również na pieczęci miejskiej Nagpuru.

Język hindi – język z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się jako pierwszym językiem 180 milionów osób, natomiast przy zaklasyfikowaniu jako dialekty hindi języków radźasthani, bihari oraz pahari (bez nepalskiego) aż 422 mln osób, czyli 41% mieszkańców Indii. Używany jest także w Nepalu (500 tys.), na Fidżi (300 tys.), na Mauritiusie i w Surinamie (po 100 tys.). Posługują się nim również hinduscy imigranci w Europie Zachodniej. Język hindi jest językiem urzędowym, od 1950 roku ogólnopaństwowym (angielski jest językiem pomocniczym) Republiki Indii, oraz jednym z 23 języków konstytucyjnych. W kilku indyjskich stanach i terytoriach: Uttar Pradesh, Uttarakhand, Himachal Pradesh, Harijanie, Madhya Pradesh, Biharze, Radżastanie oraz na terytorium stołecznym Delhi hindi (w wersji standardowej) jest oficjalnym językiem administracji stanowej oraz podstawowym językiem wykładowym w szkołach.

Marathi (मराठी Marāṭhī) jest jednym z szerzej używanych w Indiach języków. Posiada długą tradycję literacką. Pierwszy dokument w języku, który prawdopodobnie był przodkiem marathi, został znaleziony w stanie Karnataka, a jego wiek datowany jest na około 1300 lat. Obecnie posługuje się nim jako swym rodzimym językiem ponad 70 milionów ludzi. Dla kolejnych 20 milionów jest to drugi język. Zapisywany jest alfabetem sylabicznym dewanagari.

Nagpur jest słynne z rosnących tam pomarańczy i w związku z tym nosi przydomek „Miasto pomarańczy”.

Przypisy

Office of the Registrar General, India: Census of India (ang.). [dostęp 26 lipca 2008].
Some 108 million people live in India's largest cities (ang.). [dostęp 26 lipca 2008].
The world's largest cities (ang.). [dostęp 26 lipca 2008].
Gazetteer Department of Government of Maharashtra: Nagpur – appendix (ang.). [dostęp 26 lipca 2008].
The Hindu: Stamps from the Orange City (ang.). [dostęp 26 lipca 2008].

Transkrypcja – w językoznawstwie to system zapisu głosek danego języka przy pomocy symboli graficznych – inaczej pisownia fonetyczna - lub system fonetycznej konwersji innego pisma. W szczególności może służyć do zapisu wyrazów jednego języka w formie pozwalającej łatwo odtworzyć brzmienie osobie go nie znającej – głoski jednego języka oddaje się wtedy znakami pisma innego języka, przy czym danej głosce nie zawsze musi odpowiadać tylko jeden znak, a niektóre znaki mogą być używane na oznaczanie kilku różnych głosek w języku wyjściowym. Transkrypcja taka zorientowana jest na odbiorcę posługującego się jednym, określonym językiem.

Maharasztra (hindi i marathi महाराष्ट्र, trb.: Maharasztra, trl.: Mahārāṣṭra; ang. Maharashtra) – trzeci pod względem wielkości i drugi pod względem liczby ludności stan indyjski. Maharasztra graniczy ze stanami: Gujarat, Madhya Pradesh, Chhattisgarh, Andhra Pradesh, Karnataka, Goa i z terytorium związkowym Dadra i Nagarhaweli. Na zachodzie styka się z Morzem Arabskim. Maharasztra była także znana pod nazwą Rashtra.