Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
Regulaminy
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Solidarność 13 grudnia 1981 - stan wojenny
Ostatnie posiedzenie Komisji Krajowej przebiegało w gorącej atmosferze. Członkowie najwyższego statutowego ciała „Solidarności” mieli poczucie, że polityka szukania kompromisu z władzami komunistycznymi nie sprawdza się... Piotr O...
 
Międzynarodowy konkurs Prix Galien po raz pierwszy w Polsce
Prix Galien - konkurs światowej rangi, który od 40 lat promuje innowacyjne osiągnięcia w farmacji i medycynie w 2012 roku po raz pierwszy odbędzie się w Polsce. Zwycięzców poznamy w listopadzie.Nagrodę otrzymują firmy za opracowanie innowacyjnych produktów le...
 
Nowa kolekcja i nagroda dla modelu z poprzedniej linii Casio Exilim na Photokina 2008
Podczas tegorocznych targów Photokina 2008 firma Casio zaprezentowała nową linię aparatów kompaktowych Exilim a aparat z poprzedniej kolekcji, model Pro EX-F1, otrzymał nagrodę TIPA 2008. Nagrodę przyznano w kategorii Najlepszej Innowacji Technologicznej 2008. Targi Photokina 200...
 
Francuski historyk o bitwie 1920 r. - perfekcyjna taktyka uratowała Europę
Bitwa Warszawska z 1920 r. była perfekcyjnym popisem taktycznym Wojska Polskiego, który uratował Polskę i Europę przed terrorem bolszewickiej organizacji Czeka - uważa znany francuski historyk i sowietolog Alain Besancon, który gościł w Warszawie.Besancon brał udział w pols...
 
Międzynarodowa nagroda im. Banacha dla dra Gismatullina z UWr
Dr Jakub Gismatullin z Instytutu Matematyki Uniwersytetu Wrocławskiego został laureatem drugiej edycji Międzynarodowej Nagrody im. Stefana Banacha za najlepszą pracę doktorską. Zwycięzca otrzymał 20 tys. złotych.Rok temu dr Gismatullin obronił na UWr doktorat w...

Reklama:


Nagroda Goncourtów

Czy wiesz że...?
Paul Colin (ur. w 1895 r. w Saint-Josse-ten-Noode w Belgii, zm. 8 kwietnia 1943 r. w Brukseli) – belgijski dziennikarz, krytyk sztuki, publicysta i pisarz, założyciel i redaktor pism "Le Nouveau Journal" i "Cassandre"

Elsa Triolet (ur. 24 września 1896 w Moskwie w Rosji, zm. 16 czerwca 1970 w Moulin de Saint-Arnoult we Francji) - francuska pisarka, żona Louisa Aragona i siostra Lili Brik.

Jonathan Littell (ur. opuścili Polskę w końcu XIX wieku, po pogromach po zamachu na cara Aleksandra II. Jego ojcem jest pisarz Robert Littell, autor powieści szpiegowskich.

Nagroda Goncourtów, Nagroda Goncourt (fr. Prix Goncourt) – francuska nagroda literacka, którą ufundował w 1896 w swoim testamencie francuski pisarz Edmond de Goncourt. Towarzystwo Literackie jego imienia powstało oficjalnie w 1902, a nagroda została wręczona po raz pierwszy 21 grudnia 1903.

Tahar Ben Jelloun (ur. 1 grudnia 1944 w Fezie) - marokański pisarz, tworzący w języku francuskim, uważany za najważniejszego przedstawiciela literatury frankofońskiej z Maghrebu.

Marius-Ary Leblond - pseudonim literacki dwóch francuskich pisarzy, historyków, krytyków literackich i dziennikarzy pochodzących z Reunionu. Ich prawdziwe nazwiska to Georges Athénas (Marius Leblond, ur. 26 lutego 1877 w Saint-Denis, zm. 8 maja 1953) oraz Aimé Merlo (Ary Leblond, ur. 30 lipca 1880 w Saint-Pierre, zm. 7 kwietnia 1958). Georges i Aimé byli ze sobą spokrewnieni.

Laureat nagrody Goncourt, przyznawanej najlepszemu w danym roku utworowi prozaicznemu (zwykle powieściom), ogłaszany jest zawsze w listopadzie. Od 1988 swoją nagrodę Goncourt – Prix Goncourt des lycéens – wręczają francuscy licealiści. Od 1998 roku, polską nagrodę Goncourt (La Liste Goncourt - le choix polonais) przyznaje jury złożone ze studentów romanistyki z całej Polski. Ogłoszenie laureata tej nagrody następuje co roku podczas Targów Książki w Krakowie.

Marguerite Duras, właściwie Marguerite Donnadieu (ur. 4 kwietnia 1914 w Gia-Dinh, koło Sajgonu we francuskich Indochinach; zm. 3 marca 1996 w Paryżu) - francuska pisarka i scenarzystka.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Lista laureatów nagrody

  • 1903 - John Antoine Nau, Wroga siła (Force ennemie)
  • 1904 - Léon Frapié, La Maternelle
  • 1905 - Claude Farrère, Ludzie cywilizacji (Les Civilisés)
  • 1906 - Jérôme i Jean Tharaud, Dingley, l'illustre écrivain
  • 1907 - Émile Moselly, Le Rouet d'ivoire
  • 1908 - Francis de Miomandre, Écrit sur de l'eau...
  • 1909 - Marius i Ary Leblond, En France
  • 1910 - Louis Pergaud, De Goupil à Margot
  • 1911 - Alphonse de Châteaubriant, Monsieur des Lourdines
  • 1912 - André Savignon, Les Filles de la pluie
  • 1913 - Marc Elder, Le Peuple de la mer
  • 1914 - Adrien Bertrand, l'Appel du Sol
  • 1915 - René Benjamin, Gaspard
  • 1916 - Henri Barbusse, Le Feu
  • 1917 - Henri Malherbe, La Flamme au poing
  • 1918 - Georges Duhamel, Civilisation
  • 1919 - Marcel Proust, À l'ombre des jeunes filles en fleurs (2. tom W poszukiwaniu straconego czasu, À la recherche du temps perdu,)
  • 1920 - Ernest Pérochon, Nene
  • 1921 - René Maran, Batouala
  • 1922 - Henry Béraud, Le Vitriol de la lune et Le Martyre de l'obèse
  • 1923 - Lucien Fabre, Rabevel ou le Mal des ardents
  • 1924 - Thierry Sandre, Le Chèvrefeuille, le Purgatoire, le Chapitre XIII
  • 1925 - Maurice Genevoix, Raboliot
  • 1926 - Henri Deberly, Le Supplice de Phèdre
  • 1927 - Maurice Bedel, Jérôme 60° latitude nord
  • 1928 - Maurice Constantin Weyer, Un homme se penche sur son passé
  • 1929 - Marcel Arland, L'Ordre
  • 1930 - Henri Fauconnier, Malajska przygoda (Malaisie)
  • 1931 - Jean Fayard, Mal d'amour
  • 1932 - Guy Mazeline, Les Loups
  • 1933 - André Malraux, Dola człowiecza (La Condition humaine)
  • 1934 - Roger Vercel, Capitaine Conan
  • 1935 - Joseph Peyre, Sang et lumières
  • 1936 - Maxence van der Meersch, Piętno boże (L'Empreinte de Dieu)
  • 1937 - Charles Plisnier, Faux Passeports
  • 1938 - Henri Troyat, L'Araigne
  • 1939 - Philippe Heriat, Les Enfants gâtés
  • 1940 - Francis Ambriere, Długie wakacje (Les Grandes Vacances)
  • 1941 - Henri Pourrat, Le Vent de Mars
  • 1942 - Bernard Marc, Pareil à des enfants
  • 1943 - Marius Grout, Passage de l'Homme
  • 1944 - Elsa Triolet, Le Premier Accroc coûte 200 Francs
  • 1945 - Jean-Louis Bory, Moja wieś w godzinie klęski (Mon village à l'heure allemande)
  • 1946 - Jean-Jacques Gautier, Histoire d'un fait divers
  • 1947 - Jean-Louis Curtis, Les Forêts de la nuit
  • 1948 - Maurice Druon, Les Grandes Familles
  • 1949 - Robert Merle, Weekend w Zuydcoote (Week-end à Zuydcoote)
  • 1950 - Paul Colin, Les Jeux sauvages
  • 1951 - Julien Gracq, Brzegi Syrtów (Le Rivage des Syrtes)
  • 1952 - Béatrice Beck, Léon Morin, prêtre
  • 1953 - Pierre Gascar, Les Bêtes
  • 1954 - Simone de Beauvoir, Mandaryni (Mandarins)
  • 1955 - Roger Ikor, Les Eaux mêlées
  • 1956 - Romain Gary, Korzenie nieba (Les Racines du ciel)
  • 1957 - Roger Vailland, La Loi
  • 1958 - Francis Walder, Saint Germain ou la Négociation
  • 1959 - André Schwartz-Bart, Le Dernier des Justes
  • 1960 - Vintila Horia, Dieu est né en exil
  • 1961 - Jean Cau, La Pitié de Dieu
  • 1962 - Anna Langfus, Les Bagages de sable
  • 1963 - Armand Lanoux, Kiedy morze się cofa (Quand la mer se retire)
  • 1964 - Georges Conchon, L'État sauvage
  • 1965 - Jacques Borel, Uwielbienie (L'Adoration)
  • 1966 - Edmonde Charles-Roux, Zapomnieć Palermo (Oublier Palerme)
  • 1967 - André Pieyre de Mandiargues, La Marge
  • 1968 - Bernard Clavel, Owoce zimy (Les Fruits de l'hiver)
  • 1969 - Félicien Marceau, Creezy
  • 1970 - Michel Tournier , Król Olch (Le Roi des Aulnes)
  • 1971 - Jacques Laurent, Les Bêtises
  • 1972 - Jean Carrière, L'Epervier de Maheux
  • 1973 - Jacques Chessex, L'Ogre
  • 1974 - Pascal Lainé, Koronczarka (La Dentellière)
  • 1975 - Émile Ajar (Romain Gary), Życie przed sobą (La Vie devant soi)
  • 1976 - Patrick Grainville, Les Flamboyants
  • 1977 - Didier Decoin, John l'enfer
  • 1978 - Patrick Modiano, Ulica Ciemnych Sklepików (Rue des boutiques obscures)
  • 1979 - Antonine Maillet, Pélagie la Charette
  • 1980 - Yves Navarre, Le Jardin d'acclimatation
  • 1981 - Lucien Bodard, Anne Marie
  • 1982 - Dominique Fernandez, Dans la main de l'Ange
  • 1983 - Frédérick Tristan, Les égarés
  • 1984 - Marguerite Duras, Kochanek (L'Amant)
  • 1985 - Yann Queffelec, Les Noces barbares
  • 1986 - Michel Host , Valet de nuit
  • 1987 - Tahar Ben Jelloun, La Nuit sacrée
  • 1988 - Érik Orsenna, L'Exposition coloniale
  • 1989 - Jean Vautrin, Un grand pas vers le Bon Dieu
  • 1990 - Jean Rouaud, Pola chwały (Les Champs d'honneur)
  • 1991 - Pierre Combescot, Les Filles du Calvaire
  • 1992 - Patrick Chamoiseau, Texaco
  • 1993 - Amin Maalouf, Skała Taniosa (Le Rocher de Tanios)
  • 1994 - Didier Van Cauwelaert, Bilet w jedną stronę (Un Aller simple)
  • 1995 - Andreï Makine, Francuski testament (Le Testament français)
  • 1996 - Pascale Roze, Le Chasseur Zéro
  • 1997 - Patrick Rambaud, La Bataille
  • 1998 - Paule Constant, Confidence pour confidence
  • 1999 - Jean Echenoz, Odchodzę (Je m'en vais)
  • 2000 - Jean-Jacques Schuhl, Ingrid Caven
  • 2001 - Jean-Christophe Rufin, Rouge Brésil
  • 2002 - Pascal Quignard, Błędne cienie (Les Ombres errantes)
  • 2003 - Jacques-Pierre Amette, Kochanka Brechta (La Maîtresse de Brecht)
  • 2004 – Laurent Gaudé, Słońce Scortów (Le Soleil des Scorta)
  • 2005 – François Weyergans, Trois jours chez ma mère
  • 2006 - Jonathan Littell, Łaskawe (Les Bienveillantes, Gallimard)
  • 2007 - Gilles Leroy, Alabama song (Mercure de France)
  • 2008 - Atiq Rahimi, Kamień cierpliwość (Syngué Sabour. Pierre de patience, P.O.L.)
  • 2009 - Marie NDiaye,Trzy silne kobiety (Trois femmes puissantes, Gallimard)
  • 2010 – Michel Houellebecq, La carte et le territoire (Mapa i terytorium, Flammarion)
  • 2011 – Alexis Jenni, L'Art français de la guerre (Gallimard)

    • Zobacz też

  • Prix Goncourt des lycéens
    • W poszukiwaniu straconego czasu (fr. À la recherche du temps perdu) – siedmiotomowy quasi-autobiograficzny cykl powieściowy Marcela Prousta, uznawany przez krytyków i badaczy literatury za arcydzieło. W świadomości czytelników powieść łączona jest przede wszystkim z motywem reminiscencji wywołanej przypadkowo przez zewnętrzny bodziec; dla bohatera bodźcem takim jest smak zamoczonej w herbacie magdalenki.

    Romain Gary, właśc. Roman Kacew (ros. Роман Кацев), znany również pod pseudonimem Émile Ajar (ur. 8 maja 1914 w Moskwie, zm. 2 grudnia 1980 w Paryżu) – francuski pisarz pochodzenia żydowskiego, scenarzysta i reżyser filmowy, dyplomata.





    Czy wiesz że...? beta

    Marcel Arland fr: maʀsɛl aʀlɑ̃: (ur. 5 lipca 1899 w Varennes-sur-Amance, zm. 12 stycznia 1986 w Saint-Sauveur-sur-École) - francuski pisarz, krytyk literacki i dziennikarz.
    Edmond Louis Antoine Huot de Goncourt (ur. 26 maja 1822 w Nancy, zm. 16 lipca 1896 w Champrosay) – francuski pisarz, krytyk literacki i wydawca. Utworzył Académie Goncourt. Ufundował nagrodę Prix Goncourt przyznawaną przez tę akademię za "najwybitniejsze francuskojęzyczne dzieło literackie". Nagrodę przyznaje się co roku w grudniu, od 1903 roku. Do laureatów należą m.in Marcel Proust, Simone de Beauvoir, Michel Tournier, Marguerite Duras i Romain Gary (ten ostatni dwa razy).
    Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
    Maurice Druon (ur. jako Maurice Kessel 23 kwietnia 1918 w Paryżu, zm. 14 kwietnia 2009) - francuski pisarz i polityk, członek Akademii Francuskiej, kawaler Wielkiego Krzyża Legii Honorowej, rycerz komandor Orderu Imperium Brytyjskiego.
    Pascal Quignard (ur. 23 kwietnia 1948 w Verneuil-sur-Avre) – francuski pisarz, eseista i tłumacz. Laureat Nagrody Goncourtów z 2002 za książkę Les Ombres Errantes (Błędne cienie).
    Félicien Marceau, właśc. Louis Carette (ur. 16 września 1913 w Cortenbergh w Belgii) – francuski dramaturg, prozaik, eseista, scenarzysta i publicysta, członek Akademii Francuskiej, z pochodzenia Belg.
    Romain Gary, właśc. Roman Kacew (ros. Роман Кацев), znany również pod pseudonimem Émile Ajar (ur. 8 maja 1914 w Moskwie, zm. 2 grudnia 1980 w Paryżu) – francuski pisarz pochodzenia żydowskiego, scenarzysta i reżyser filmowy, dyplomata.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.