Namiestnicy Niderlandów Habsburskich

Namiestnicy Niderlandów Habsburskich.

Siedemnaście Prowincji

1506–1507: Wilhelm de Croÿ, markiz von Aerschot

1507–1530: arcyksiężna Małgorzata Habsburg, księżna Sabaudii

1530–1555: arcyksiężna Maria Habsburg, królowa Węgier

Niderlandy Hiszpańskie

Po podziale dziedzictwa cesarza i króla Hiszpanii, Karola V Habsburga, Niderlandy przypadły jego synowi, królowi Hiszpanii Filipowi II.

Friedrich August von Harrach-Rohrau (ur. 8 czerwca 1696, Wiedeń - zm. 4 czerwca 1749, tamże). Polityk, arystokrata i urzędnik austriacki. Jego ojcem był Aloys Thomas Raimund von Harrach (1669-1742). Bedřichov w Karkonoszach (część Szpindlerowego Młyna), jest nazwana jego imieniem (Bedřich to czeska wersja imienia Friedrich).

Karol Aleksander Lotaryński (ur. 12 grudnia 1712 w Lunéville, zm. 4 lipca 1780 w Tervueren) – książę Lotaryngii i Baru, feldmarszałek austriacki, namiestnik Niderlandów Austriackich w latach 1744-1780, wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1761–1780, syn Leopolda Józefa Lotaryńskiego i Elżbiety Charlotty Burbon-Orleańskiej, młodszy brat cesarza Franciszka I Lotaryńskiego.

1555–1559: książę Emanuel Filibert Sabaudzki

1559–1567: Małgorzata Parmeńska

1567–1573: Fernando Álvarez de Toledo, książę d'Alba

1573–1576: Luís de Zúñiga y Requensens

1576–1578: Don Juan de Austria

1578–1581: Aleksander Farnese, książę Parmy i Piacenzy

W 1581 r. Republika Zjednoczonych Prowincji ogłosiła niezależność od Hiszpanii. Pod władzą Habsburgów pozostała tylko południowa część Niderlandów.

Maria Habsburżanka (niem. Maria von Österreich) (ur. 18 września 1505 w Brukseli, zm. 18 października 1558 w Cigales) - królewna kastylijska, księżniczka burgundzka, królowa czeska i węgierska, namiestniczka Niderlandów w latach 1531-1555.

Albrecht VII Habsburg (ur. 13 listopada 1559 w Wiener Neustadt, zm. 15 listopada 1621 w Brukseli) – arcyksiążę austriacki, wicekról Portugalii, namiestnik hiszpańskich Niderlandów, arcybiskup Toledo, młodszy syn cesarza Maksymiliana II Habsburga i Marii Hiszpańskiej, córki cesarza Karola V Habsburga.

Niderlandy Południowe

1581–1592: Aleksander Farnese, książę Parmy i Piacenzy

1592–1594: hrabia Piotr Ernest I von Mansfeld-Vorderort

1594–1595: arcyksiążę Ernest Habsburg

1595–1596: Piotr Henryk de Acevedo, hrabia Fuentes

1596–1621: arcyksiążę Albrecht VII Habsburg

1598–1633: infantka Izabela Klara Eugenia Habsburg

1633–1641: kardynał infant Ferdynand Habsburg

1641–1644: Francisco de Mello, markiz Terceira

1644–1647: Emmanuel de Moura y Corte Real, markiz Castel Rodrigo

1647–1656: arcyksiążę Leopold Wilhelm Habsburg, bp Wrocławia, wielki mistrz Krzyżaków

1656–1659: Juan José d'Austria

1659–1664: Luis de Benavides Carillo, markiz Fromiata

1664–1668: Francisco de Moura y Corte Real, markiz Castel Rodrigo

1668–1670: Íñigo Fernández de Velasco, książę Feria

1670–1675: Juan Domingo de Zuñiga y Fonseca

1675–1677: Carols de Gurrea, książę Villahermosa

1678–1682: Aleksander di Odoardo Farnese

1682–1685: Otto Henryk, markiz Caretto

1685–1692: Fray Antonio de Agurto, markiz Castagna

1692–1706: Maksymilian II Emanuel Wittelsbach, elektor Bawarii

1706-1714: wojna o sukcesję hiszpańską

Na mocy postanowień Układu z Rastatt z 1714 r. Niderlandy przeszły pod władzę austriackiej linii Habsburgów.

Niderlandy Hiszpańskie – potoczna nazwa holenderskich i belgijskich posiadłości Hiszpanii w latach 1556-1581; od abdykacji cesarza Karola V Habsburga do momentu rewolty w Holandii, gdzie powstała wówczas niepodległa holenderska Republika Zjednoczonych Prowincji. Pozostałe przy Hiszpanii i zamieszkane przez katolików tereny belgijskie zwano odtąd Niderlandami Południowymi.

Karol Ludwik Jan Józef Habsburg (1771-1847) – arcyksiążę austriacki, książę cieszyński; teoretyk wojskowości; generał armii austriackiej w latach 1793-1800, od 1801 marszałek polny, generalissimus; w latach 1801-1805 minister wojny i marynarki wojennej, przewodniczący sztabu generalnego.