Napad na Bank Polski w Częstochowie

Napad na Bank Polski w Częstochowie – udaremniony przez Policję Państwową napad na placówkę Banku Polskiego w II Alei 34 w Częstochowie.

W 1930 roku do Banku usiłował włamać się Stanisław Cichocki ps. „Szpicbródka”. W tym celu kupił mieszkanie w oficynie sąsiedniej kamienicy, które od pomieszczeń bankowego archiwum dzieliła jedynie cienka ściana. Cichocki planował przebić się przez ścianę do archiwum, skąd mógłby swobodnie przedostać się do skarbca i otworzyć go za pomocą palnika acetylenowego. Dla sfinansowania przygotowań do napadu na Bank Cichocki napadł na jeden z warszawskich zakładów jubilerskich, gdzie zrabował 170 tysięcy ówczesnych złotych i biżuterię. Policja Państwowa, prowadząc śledztwo w sprawie napadu na jubilera, zdołała Cichockiego zatrzymać 25 stycznia 1930 roku, a znalezione wówczas plany urządzeń alarmowych i rachunek za nabicie butli tysiącem litrów acetylenu skierowały śledztwo w stronę przygotowań do napadu na bank. Jeden z projektantów systemów alarmowych rozpoznał w schematach Cichockiego instalacje częstochowskiego oddziału Banku Polskiego. Po odkryciu zakupu mieszkania w sąsiedniej kamienicy podjęto w niej poszukiwania i odnaleziono prawie ukończony otwór w ścianie prowadzącej do banku.

Bank Polski Spółka Akcyjna – bank prywatny z prawem emisji z siedzibą w Warszawie, założony 20 stycznia 1924 (a faktycznie działający od 28 kwietnia 1924), na mocy ustawy o naprawie Skarbu Państwa i reformie walutowej z dnia 11 stycznia 1924, w formie spółki akcyjnej z kapitałem 100 mln zł. Później kapitał podniesiono do 150 mln, podzielonych na 1,5 mln imiennych akcji po 100 zł każda.

Złotnictwo – rzemiosło artystyczne zajmujące się wytwarzaniem wyrobów ze złota, platyny, srebra, stopów, metali szlachetnych, kamieni szlachetnych oraz innych drogocennych materiałów. Termin jubilerstwo, dotyczący głównie czasów nowszych, obejmuje przede wszystkim wyrób klejnotów i ozdób ze złota, srebra i kamieni szlachetnych. W starożytności złotnictwo obejmowało głównie wytwarzanie luksusowych przedmiotów codziennego użytku (świeczniki, srebrne zastawy, szkatułki, wazony, figurki), różnego typu ozdób (diademy, naszyjniki, brosze, klamry, naramienniki, pierścienie), oraz przedmiotów służących kultowi religijnemu (złote lub srebrne relikwiarze, monstrancje, kielichy, puszki, pateny). Od XIII wieku w Europie Zachodniej, a od XIV wieku w Polsce działalność warsztatów złotniczych została ujęta przez struktury cechowe, które w późniejszym czasie wprowadziły obowiązek oznaczania wyrobów znakiem złotniczym (puncą).

Gdyby doszło do napadu, łupem kasiarza mogłoby paść, według różnych źródeł, od 6 do 30 mln zł i wtedy byłby to największy napad na bank w Europie.

Zobacz też

Kamienica Banku Polskiego w Częstochowie

Przypisy

↑ Joanna Skiba: To hit! Kto kupił bank Szpicbródki? (pol.). Gazeta.pl Częstochowa, 2011-10-12. [dostęp 2011-10-12]. s. 1.