|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Do połowy lipca w poznańskim Muzeum Archeologicznym można obejrzeć wystawę zatytułowaną "Kościoły i klasztory średniowieczne w Sudanie", przygotowaną prze dr Dobiesławę Bagińską z Pracowni Archeologii Sudanu.Na ekspozycję... Ostatnie sześć miesięcy upłynęło pod znakiem dobrej passy polskich archeologów prowadzących badania w kraju i za granicą. Oprócz spektakularnych odkryć podsumowano kilka dużych, wieloletnich projektów badawczych. Do najistotniejszych wydarzeń polskiej archeolo... "Wyjątkowa Uniwersalna Wartość a monitoring dóbr Światowego Dziedzictwa" to tytuł konferencji, która odbędzie w dniach 7-8 września, w kopalni soli w Wieliczce. Jej celem jest podsumowanie projektu "Doskonalenie systemów och... Specjaliście OBA UW otrzymali zaproszenie do wielkiego przedsięwzięcia w ramach programu Unii Europejskiej: Central Europe - World Heritage. Jego celem jest wpisanie na listę Dziedzictwa Światowego UNESCO twierdz, fortów, wież strażniczych systemu ... Pięć polskich badaczek otrzymało stypendia naukowe w ramach 11. edycji programu L'Oreal Polska i UNESCO "dla Kobiet i Nauki". Jury nagrodziło: dr Anetę Kaszę, dr Aleksandrę Lesiak, Annę Grochot-Przęczek, Katarzynę Kamińską i Danutę Witkowską.S...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 NapataCzy wiesz że...? Lista Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości - lista obiektów objętych szczególną ochroną międzynarodowej organizacji UNESCO, filii ONZ, ze względu na ich unikatową wartość kulturową bądź przyrodniczą dla ludzkości. Lista obejmuje (w czerwcu 2009) 890 obiektów w 148 krajach, w tym 689 obiektów dziedzictwa kulturowego (K), 176 przyrodniczego (P) i 25 mieszanych (K, P). W sprawie wpisania danego obiektu na listę decyduje Komitet Światowego Dziedzictwa w trakcie corocznej sesji, począwszy od 1977 roku. Nominacje zgłaszane są przez poszczególne kraje. Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. 
 Napata (z gr., obecnie Dżabal Barkal) – starożytne miasto znajdujące się w środkowym biegu Nilu, w Sudanie, nieco poniżej IV katarakty. Było miastem nubijskim, stolicą Królestwa Kuszyckiego. W XV wieku p.n.e., gdy Nubia została pobita przez Egipt, przebiegała tutaj południowa granica "kraju faraonów". Nieopodal Napaty (na przeciwległym, wschodnim brzegu Nilu) znajduje się Nuri - kompleks grobowców nubijskich królów. Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do politycznego upadku cesarstwa zachodniorzymskiego w 476 roku[1].
Meroe – starożytne miasto w Nubii, znajdujący się pomiędzy VI a V kataraktą na Nilu, 200 km na północny wschód od Chartumu, w północnej części dzisiejszego Sudanu niedaleko współczesnych miast Kabushija i Begrawija. Kompleks ruin w Napacie został w 2003 roku wraz z ruinami nubijskich piramid w Meroe wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Nil () w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu. Płynie na obydwu półkulach; źródło znajduje się na 2°16′55.92″S, 29°19′52.32″E, a ujście na 31°N. Licząca prawie 3 mln km² powierzchnia dorzecza, na kontynencie afrykańskim ustępuje jedynie dorzeczu rzeki Kongo.
Miasto (od prasłow. *městьce, *mě́sto "miejsce", łac. civitas) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.
Termin ten pojawił się w XVI wieku p.n.e., gdy Egipt wkroczył w okres silnej ekspansji terytorialnej pod rządami XVIII dynastii. Po zjednoczeniu kraju przez Narmera egipski władca nosił tytuł nesut-biti – Ten-który-należy-do-pszczoły-i-trzciny, bowiem w tym okresie godłem Górnego Egiptu była pszczoła, a Dolnego – trzcina. Z biegiem czasu zaczęto używać tytułu Król Górnego i Dolnego Egiptu oraz Król Południa i Król Północy.
Nubia - kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie. Zajmuje środkowy bieg Nilu pomiędzy Asuanem a Chartumem (między VI a I kataraktą). W starożytności zwana Kusz, zamieszkana była przez lud spokrewniony z Egipcjanami, który w połowie II tysiąclecia p.n.e. uległ wymieszaniu z napływającymi od południa plemionami.
Nuri - kompleks grobowców nubijskich władców w północnym Sudanie, składający się z 74 piramid i znajdujący się w środkowym biegu Nilu, nieco poniżej IV katarakty nieopodal staroegipskiego miasta Napata leżącego na przeciwległym, zachodnim brzegu rzeki.
Kusz – starożytna kraina położona na południe od II katarakty Nilu (obecnie północny Sudan). Podbita w XVI-XIV wieku p.n.e. przez Egipt (czasy XVIII dynastii) uległa częściowo kulturze egipskiej. W I tysiącleciu p.n.e. samodzielne królestwo ze stolicą w Napata, następnie (od III wiek p.n.e.) w Meroe. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
