Napoleon I na tronie cesarskim - Polski Serwis Naukowy

Napoleon I na tronie cesarskim (fr. Napoléon Ier sur le trône impérial) – portret olejny Jean-Auguste-Dominique'a Ingres'a z 1806, przedstawiający Napoleona I w stroju koronacyjnym. Obecnie przechowywany w Musée de l'Armée.

Okoliczności powstania i historia obrazu

Okoliczności powstania obrazu nie są do końca jasne. Nie wiadomo, czy Ingres dostał zlecenie na jego wykonanie, czy też młody artysta stworzył go z własnej inicjatywy. Już w 1804 malarz stworzył pierwszy ze swoich dwóch portretów Napoleona, Bonaparte jako pierwszy konsul. Niewątpliwie jednym z impulsów do powstania dzieła była koronacja Napoleona Bonaparte na cesarza Francuzów 2 grudnia 1804.

Pochwa – futerał do noszenia broni białej siecznej. Noszona przy pasie, na plecach, na udzie, na łydce lub umiejscowiona w bucie. Wykonana, może byċ ze skóry lub tkaniny, w nowszych czasach z metalu. Dawniej wykonywano ją z dwóch drewnianych łupek obszytych skórą i okutych dołem w "trzewik", a górą w szyjkę. Do zawieszenia służyły dwa okucia, tzw. ryfki z kółkami (brajcarki).
Królestwo Włoch (1805-1815) - państwo w północno-środkowych Włoszech. Proklamowane w miejsce Republiki Włoskiej w 1805. Jego królem został Napoleon I Bonaparte, a wicekrólem - Eugeniusz de Beauharnais.

Napoleon I na tronie cesarskim został ukończony w 1806. W tym samym roku został zaprezentowany na dorocznym Salonie paryskim. Krótko przed Salonem został zakupiony przez Corps législatif, ówczesne francuskie zgromadzenie legislacyjne.

Prezentowany podczas Salonu obraz, wbrew oczekiwaniom autora, nie zebrał przychylnych opinii. Przeciwnie, krytycy wyśmiali jego bizantyjski przepych, prymitywizm i średniowieczny styl, uwieczniający rządzących w pełni ich chwały. Po zakończeniu Salonu dzieło zostało przeniesione do siedziby Corps législatif i umieszczone pośród innych wizerunków Napoleona. W 1815 obraz przetransportowano do Luwru. W 1832 został wystawiony na widok publiczny w Les Invalides, najpierw w kaplicy, a od 1860 w bibliotece. Obecnie obraz znajduje się w Musée de l'Armée w Paryżu.

Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) – dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki. Jedno z największych muzeów na świecie, najczęściej odwiedzana placówka tego typu na świecie. Stanowi jeden z ważniejszych punktów orientacyjnych Paryża, położony jest przy prawym brzegu Sekwany w obrębie Pierwszej Dzielnicy. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda.
Jan van Eyck (ur. ok. 1390 w Maaseik, zm. 9 lipca 1441 w Brugii) - malarz niderlandzki, brat Huberta van Eycka, przedstawiciel piętnastowiecznego realizmu niderlandzkiego.

Figura Boga Ojca z Ołtarza Gandawskiego

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Salon – czasowa wystawa, prezentowana publicznie, przedstawiająca dorobek współczesnych artystów. Salony organizowane są cyklicznie, przeważnie przez instytucje.

Rafael Santi, często określany samym imieniem Rafael, znany również jako Rafael Sanzio (wł.: Raffaello Santi lub Raffaello Sanzio; ur. 28 marca lub 6 kwietnia 1483 r. w Urbino – zm. 6 kwietnia 1520 w Rzymie) – włoski malarz i architekt. Był trzecim i najmłodszym z najsławniejszej trójki genialnych artystów włoskiego renesansu – obok Michała Anioła i Leonarda da Vinci. Znany z częstych przedstawień Madonny.

Kość słoniowa – pierwotnie kością słoniową nazywano wyłącznie ciosy czyli siekacze słoni (w tym mamutów), obecnie termin ten[potrzebne źródło] odnosi się również do kłów morsa i hipopotama, zębów kaszalota, siekaczy narwala i dzikiej świni. Od wielu lat zgodnie z konwencją CITES handel oraz przewożenie przez granicę kości słoniowej pochodzącej od zwierząt zagrożonych wyginięciem (zwłaszcza słoni oraz nosorożców) jest zabroniony.

Zeus (także Dzeus, gr. Ζεύς, nowogr. Δίας Dias, łac. Jupiter) – najwyższy z bogów w mitologii greckiej. Syn Kronosa i Rei. Grecki bóg Nieba i Ziemi. Bóg pogody; władca błyskawic. Uosobienie najwyższej zasady rządzącej Wszechświatem. Władca wszystkich bogów i ludzi. Strzegł prawa i porządku na świecie, bezlitośnie karząc przestępców, a zwłaszcza morderców, krzywoprzysięzców i zdrajców. Jego atrybutami były złote pioruny, orzeł i tarcza zwana egidą. Wychowała go nimfa Amalteja o koziej postaci.

Les Invalides - wybudowany z inicjatywy Ludwika XIV w latach 1670-76 wielki kompleks budynków w Paryżu na lewym brzegu Sekwany. Od początku istnienia służył jako szpital i pensjonat dla inwalidów wojennych. W swoich salach mógł pomieścić około cztery tysiące chorych i rannych.

Karol Wielki (łac. Carolus Magnus , fr. Charlemagne, niem. Karl der Große) (ur. 2 kwietnia 742 lub 747, zm. 28 stycznia 814 w Akwizgranie) – król Franków i Longobardów, od 25 grudnia 800 roku cesarz Imperium Rzymskiego. Wnuk Karola Młota.