Napoleon Mitraszewski - Polski Serwis Naukowy

Napoleon Mitraszewski (ur. 6 września 1918 w Bogumile w guberni samarskiej, zm. 8 stycznia 2008) – polski prozaik, pedagog oraz animator kultury w środowisku osób niewidomych. Współtwórca i prezes Klubu Inteligencji Niewidomej. Członek Związku Literatów Polskich i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 1989).

Rewolucja październikowa – przejęcie przez partię bolszewików władzy w Rosji rozpoczęte w Piotrogrodzie w nocy z 7 na 8 listopada 1917 roku (według obowiązującego wtedy w Rosji kalendarza juliańskiego był to 24 i 25 października – stąd nazwa).

Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.

Urodził się i mieszkał w Bogumile dokąd po rewolucji październikowej został skierowany pociąg z amunicją którego maszynistą był jego ojciec. Stamtąd rodzina przeprowadziła się do Łunińca, na Polesiu. Wzrok stracił w wieku czterech lat w 1921 r., na skutek zabawy znalezionym niewypałem. Od dziesiątego roku życia dzięki pomocy dr Marii Strzemińskiej związany był z Zakładem Dzieci Niewidomych w Wilnie gdzie ukończył szkołę powszechną, a w 1939 r., uzyskał maturę.

Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

W czasie II wojny światowej pozostał w domu rodzinnym zajmując się pracami domowymi, uprawą ogródka oraz pogłębianiem wiedzy z zakresu literatury.

Po zakończeniu wojny przeniósł się do Łodzi gdzie pod koniec 1946 r., ukończył Liceum Pedagogiczne zdobywając dodatkowo kwalifikacje które umożliwiły mu pracę w Zakładzie dla Dzieci Niewidomych w Łodzi. W tym samym roku ożenił się, a rok później przyszła na świat jego córka Maria Jolanta. Podjął również studia na Uniwersytecie Łódzkim na Wydziale Filozofii, a w 1951 r., uzyskał magisterium w zakresie filologii polskiej.

Zakład Narodowy im. Ossolińskich – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum im. Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.

Polski Związek Niewidomych (PZN) – największa w Polsce organizacja zrzeszająca osoby niewidome i słabowidzące. Obecnie PZN zrzesza ok. 73 000 członków. Działalność Związku obejmuje edukację, rehabilitację, oferowanie usług prawnych i reprezentowanie społeczności niewidomych i niedowidzących wobec władz oraz innych instytucji i organizacji.

Od 1957 r., mieszkał wraz z rodziną we Wrocławiu gdzie kontynuował prace z niewidomymi dziećmi, a także doprowadził do powstania „Teatru Poezji”. W 1962 r., jego małżonką została Władysława Orzechowska. W tym okresie nawiązał współpracę z pismami wydawanymi przez Polski Związek Niewidomych, pierwsze jego artykuły publicystyczne ukazywały się na łamach „Przyjaciela Niewidomych”.

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Uniwersytet Łódzki – polska wyższa uczelnia utworzona 24 maja 1945 r. jako kontynuatorka dorobku i tradycji działających w okresie międzywojennym w Łodzi Instytutu Nauczycielskiego (1921-1928), Wyższej Szkoły Nauk Społecznych i Ekonomicznych (1924-1928) oraz oddziału Wolnej Wszechnicy Polskiej (1928-1939). W 2007 r. znalazł się wśród 500 najlepszych uczelni na świecie według rankingu magazynu The Times.

Jako pisarz debiutował w 1974 r., książką "A jednak życie" będącą autobiograficznym zapisem wydarzeń z wczesnego dzieciństwa, która ukazała się nakładem Ossolineum.

Dwie spośród jego książek zostały przetłumaczone na język litewski, a kilka innych ukazało się w systemie brajlowskim.

Odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1982)

Złoty Krzyż Zasługi (1974)

Odznaka "Zasłużonego Działacza Kultury" (1999)

Bibliografia autorska

”A jednak życie” (Zakład Narodowy im Ossolińskich, Wrocław, 1974 r.)

”Drugi smak szczęścia” (Orpha, Wrocław, 1995 r.)

”Ku pełni życia” (Zakład Narodowy im Ossolińskich, Wrocław, 1980 r.)

”Kwitnące osty” (Oficyna Wydawnicza Atut - Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe, Wrocław 2006 r.)

”Przerwany szlak” (Zakład Narodowy im Ossolińskich, Wrocław, 1977 r.)

”Światło w tunelu” (Oficyna Wydawnicza Atut - Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe, Wrocław 2007 r.)

Źródła

Wspomnienie Jerzego Bogdana Kosa o Napoleonie Mitraszewskim na stronie „Gazety Wyborczej – Wrocław” (21.01.2008)