Narodowy System Innowacji - Polski Serwis Naukowy

Narodowy System Innowacji (NSI), jest to zbiór różnych instytucji, które wspólnie bądź indywidualnie współpracują dla rozwoju i rozprzestrzeniania się nowych technologii oraz tworzą pewną strukturę. Dzięki licznym sprzężeniom zwrotnym, które między nimi występują możliwe jest sprawne tworzenie, selekcjonowanie, absorpcja i dystrybucja innowacji. NSI jest narzędziem służącym do analizy krajowej specyfiki innowacji w procesach globalizacyjnych.

Społeczeństwo to podstawowe pojęcie socjologiczne, jednakże niejednoznacznie definiowane. Terminem tym tradycyjnie ujmuje się dużą zbiorowość społeczną, zamieszkującą dane terytorium, posiadające wspólną kulturę, wspólną tożsamość oraz sieć wzajemnych stosunków społecznych. Społeczeństwo ponadto posiada własne instytucje pozwalające mu na funkcjonowanie oraz formę organizacyjną w postaci państwa, plemienia czy narodu.

Technologia – całokształt wiedzy dotyczącej konkretnej metody wytworzenia jakiegoś dobra lub uzyskania określonego efektu przemysłowego lub usługowego.

Do instytucji odpowiedzialnych za wspieranie rozwoju innowacyjności należą:

instytucje zajmujące się wsparciem oraz ekspansją nauki i techniki – są to instytucje dbające o rozwój wiedzy naukowej i technicznej w postaci odkryć, wynalazków itp. Do tej grupy należą między innymi instytuty naukowe i badawcze, uczelnie wyższe

podmioty należące do sfery przemysłu i usług – ich rola sprowadza się do działalności techniczno – przemysłowej, wdrażania i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań. Wymienia się tu także jednostki B + R przedsiębiorstw

organizacje odpowiedzialne za politykę innowacyjną – podmioty te mają promować i rozwijać politykę innowacyjną. Należą do nich rządowe i pozarządowe organizacje, takie jak centra technologiczne, ośrodki doradztwa i szkoleń, ośrodki informacji oraz ośrodki wspomagania innowacji.

NSI stanowi system gwarantujący efektywne powiązania pomiędzy tymi, którzy generują nową wiedzę oraz tymi, którzy mogą ją z pożytkiem wykorzystywać. Efektywne współdziałanie systemu możliwe jest w sytuacji istnienia efektywnej sieci współzależności, która generowana jest poprzez szereg instrumentów oraz elementów infrastruktury.

Kultura (z łac. colere = "uprawa, dbać, pielęgnować, kształcenie") – termin ten jest wieloznaczny, pochodzi od łac. cultus agri ("uprawa ziemi"), interpretuje się go w różny sposób przez przedstawicieli różnych nauk. Kulturę można określić jako ogół wytworów ludzi, zarówno materialnych, jak i niematerialnych: duchowych, symbolicznych (takich jak wzory myślenia i zachowania).

Szkoła wyższa – jednostka organizacyjna państwowa, samorządowa lub prywatna działająca na podstawie przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym lub w przypadku uczelni kościelnych na podstawie umowy Rządu RP z władzami odpowiedniego kościoła. W polskim systemie edukacji jest to uczelnia kształcąca absolwentów liceów i techników, którzy zdali egzamin maturalny. Studia I stopnia kończą się nadaniem tytułu zawodowego licencjata lub inżyniera, II stopnia - magistra, magistra inżyniera. Niektóre kierunki mają jednak formę jednolitych studiów magisterskich i kończą się one uzyskaniem tytułu magistra lub lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii. Ukończenie studiów II stopnia lub jednolitych studiów magisterskich pozwala kontynuować naukę na studiach doktoranckich.

Czynniki wpływające na sprawny rozwój NSI

Sprawnie i efektywne funkcjonowanie NSI zależy od wielu czynników. Do najpopularniejszych z nich należą:

czynniki społeczne i kulturowe – związane z pewną przeszłością historyczną i trybem rozwoju w przeszłości, co składa się na określone tradycje i możliwości. Kolejnym aspektem jest tu system edukacji oraz kultura innowacyjna, które odpowiadają za poprawną „świadomość innowacyjną”. Należy tu także dodać ogromne znaczenie przedsiębiorczych postaw.

czynniki ekonomiczne – kształtowane są głównie poprzez sytuacje ekonomiczną w kraju. Wyróżnia się tu rozwój gospodarczy kraju oraz jego możliwości finansowe i techniczne.

czynniki technologiczne – do tej grupy należą kontakty z zagranicą i sposób prowadzenia polityki wobec zagranicznych inwestycji bezpośrednich, polityka licencyjna oraz oczywiście zaawansowanie technologiczne (trendy w technice i technologii.

uwarunkowania prawne i system polityczny – są to rozwiązania prawno - polityczne, instytucje prowadzące politykę innowacyjną oraz stopień ochrony praw własności intelektualnej.

powiązania międzynarodowe i integracyjne – stopień "integracji innowacyjnej" z zagranicą, udział w międzynarodowych programach badawczych, szkoleniowych, informacyjnych, itp.

Źródła

Leksykon polityki gospodarczej, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2005

Polityka gospodarcza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006