Nat Turner

Nat Turner, właśc. Nathaniel Turner (ur. 2 października 1800, zm. 11 listopada 1831) – amerykański niewolnik, przywódca największego powstania niewolników w dziejach stanów południowych, które wybuchło w hrabstwie Southampton, w stanie Wirginia. Jako niewolnik nie posiadał nazwiska i został zarejestrowany wyłącznie jako Nathaniel. Zgodnie jednak z przyjętą na Południu praktyką nazywano go, używając nazwiska właściciela, w tym wypadku Samuela Turnera. Systematyczne mordowanie białych cywilów podczas powstania czyni jego działalność wysoce kontrowersyjną.

Młodość

Nat spędził całe swe życie w hrabstwie Southampton, zamieszkanym przez więcej czarnoskórej ludności niż białej. Popowstańczy list gończy opisywał Nata następująco: 5 stóp i 6 lub 8 cali wzrostu, wagi około 150–160 funtów, raczej jasnego koloru skóry, choć nie mulat, szeroki w ramionach, o dużym, płaskim nosie, dużych oczach, szerokich, płaskich stopach i raczej iksowatych nogach, chodzący szybko i zdecydowanie, o włosach na czubku głowy bardzo rzadkich, twarzy bez zarostu, z wyjątkiem górnej wargi i końca podbródka, z blizną na jednej ze skroni i drugą na karku, a także znacznym zgrubieniem jednej z kości prawego przedramienia tuż powyżej nadgarstka, na skutek złamania.

Turner był człowiekiem inteligentnym, czytać i pisać nauczył się bez niczyjej pomocy. Był głęboko religijny i widywano go często modlącego się lub czytającego Biblię. Często miewał widzenia, które poczytywał za wieści od Boga. Te widzenia w znacznym stopniu wpływały na jego życie; na przykład, gdy miał 21 lat, zbiegł od swego pana, ale wrócił po miesiącu, po kolejnym widzeniu. Turner często chrzcił dzieci niewolników i wygłaszał kazania w oparciu o wersety z Biblii, z tego powodu niewolnicy nazywali go między sobą "prorokiem". Na początku 1828 roku Nat nabrał przekonania, że "został wybrany przez Wszechmogącego dla dokonania jakiegoś wielkiego dzieła". 12 maja, gdy pracował w polu, miał widzenie: "usłyszałem głośny dźwięk w niebie i Duch Święty zjawił się przede mną i powiedział, że Wąż się uwolnił, Chrystus odłożył swe jarzmo z którym przyszedł na świat za ludzkie grzechy i że teraz ja mam je podjąć i walczyć z Wężem, bowiem szybko nadchodzi ten czas, gdy pierwsi będą ostatnimi, a ostatni pierwszymi". Nat był przekonany, że Bóg dał mu zadanie "zabicia Jego nieprzyjaciół ich własną bronią". Nat relacjonował: "opowiedziałem o wielkim zadaniu, jakie zostało mi powierzone czterem niewolnikom, do których miałem największe zaufanie" – Henry'emu, Harkowi, Nelsonowi i Samowi.

W lutym 1831 roku Turner zaczął wierzyć, że powinien przygotować się do powstania przeciwko właścicielom niewolników, a znakiem do takiego powstania będą pewne zjawiska atmosferyczne.

12 lutego tego roku w Wirginii obserwowano zaćmienie słońca. Nat widział w tym czarnoskórego człowieka sięgającego po słońce. W jego rozumieniu był to sygnał do przygotowania powstania. Wybuch tego powstania zaplanował początkowo na 4 lipca (Dzień Niepodległości), ale termin został przełożony z powodu sporów między Natem i jego zwolennikami oraz choroby. Tymczasem 13 sierpnia miało miejsce kolejne zaćmienie słońca, w czasie którego tarcza słoneczna przybrała barwę niebiesko-zieloną. Nat zrozumiał to jako ostateczne wezwanie i w tydzień później – 21 sierpnia – powstanie wybuchło.

Powstanie

Nat rozpoczął powstanie z kilkoma zaufanymi niewolnikami. Rebelianci wędrowali od plantacji do plantacji, uwalniając niewolników i zabijając wszystkich białych bez względu na wiek i płeć. Ostatecznie w powstaniu wzięło udział od 50 do 70 niewolników i kilku wolnych Murzynów.

Rebelianci chcieli uniknąć przedwczesnego alarmu, więc atakowali i zabijali swe ofiary przy pomocy noży, motyk, siekier i tępych narzędzi zamiast broni palnej. Nat kazał swoim ludziom "zabić wszystkich białych", chociaż twierdził później, że chciał oszczędzić kobiety, dzieci i starców, a nawet dorosłych mężczyzn, gdyby dobrowolnie się poddali. Zanim Nat i jego powstańcy spotkali się z oporem ze strony milicji stanowej i dragonów, śmierć poniosło 57 białych mężczyzn, kobiet i dzieci. Jednak kilka domostw zostało pominiętych "ponieważ Turner uważał, że biedni biali nie mają lepiej niż negroes".