Nazarejczycy - Polski Serwis Naukowy

Nazarejczycy to nazwa nadana pierwszym chrześcijanom w Dziejach Apostolskich; później, w IV wieku, także jedna z sekt chrześcijańskich wywodzących się z Jerozolimy, zachowująca prawo mojżeszowe i żydowskie tradycje obrzędowe jak na przykład obrzezanie; podobna do sekt ebionickich, z tą różnicą, że nie odrzucała wiary w dziewicze poczęcie Jezusa. Obecnie nazwą tą określani są chrześcijanie należący do protestanckiego Kościoła Nazarejczyka.

Judeochrześcijanie - grupa istniejąca we wczesnej historii chrześcijaństwa (tuż po śmierci Jezusa z Nazaretu) tworząca Kościół jerozolimski. Jej członkowie przyjmowali nauki Jezusa jako poszerzenie Prawa Mojżeszowego (w przeciwieństwie do poganochrześcijan, którzy nie byli zobligowani do przestrzegania Tory).

Pomazaniec, Namaszczony, Mesjasz (hebr. מָשִׁיחַ), Chrystus (gr. χριστός), pot. Wybraniec – w judaizmie i chrześcijaństwie pierwotnie religijny tytuł królów, kapłanów-lewitów i proroków - osób namaszczonych (pomazanych) olejem. Z czasem, pod wpływem proroków, ten biblijny termin nabrał eschatologicznego znaczenia - określa on osobę, zapowiedzianą przez Boga Jahwe, która ma przynieść ostateczne rozwiązanie problemu zła, grzechu i śmierci w świecie i ustanowić tzw. królestwo mesjańskie, będące nowym rajem, przewyższającym szczęście pierwszego. Chrześcijanie uznają, że tą osobą jest Jezus Chrystus. Trzon narodu żydowskiego trwa w oczekiwaniu na przyjście mesjasza.

W pierwszym wieku, odnoszące się do wszystkich chrześcijan

Nowy Testament używa terminu "chrześcijanie" trzy razy. Termin wydaje się być zainicjowane przez pogan w Antiochii. Jednakże termin ten uznaje Jezusa jako Mesjasza, dlatego nigdy nie był używany przez Żydów. W Dziejach Apostolskich 24 Tertullos wzywa chrześcijanie jako „Nazarejczycy”.

Jezus Chrystus (z hebr. ישוע, ישו Joszue, Jehoszua, aram. ܝܫܘܥ ,ܝܫܘ Jeszua, "JHWH pomocą, zbawieniem" i z gr. Χριστός Christós, "namaszczony, pomazaniec, mesjasz", ur. ok. 8–4 p.n.e., miejsce sporne: wg Ewangelii Betlejem [1], zdaniem historyków prawdopodobnie Nazaret [2][3][4], zm. ok. 30–33 n.e. w Jerozolimie), Jezus z Nazaretu — centralna postać chrześcijaństwa. Według chrześcijan założyciel Kościoła, Syn Boży i Zbawiciel.

Dziewicze poczęcie - termin oznaczający dosłownie zajście w ciążę z pominięciem stosunku płciowego oraz urodzenie dziecka przez faktyczną dziewicę.

Z perspektywy żydowskiej, „Nazarejczycy” jest termin dla chrześcijan. Termin ten jest nadal używany w nowoczesnym języku hebrajskim.

W IV wieku, odnoszące się do sekty

Opis Nazarejczyków z IV wieku podaje Epifaniusz z Salaminy: Nazarejczycy nie różnią się w jakiś zasadniczy sposób od Żydów, skoro praktykują zwyczaj i doktrynę przepisaną przez żydowską Torę, oprócz tego, że wierzą w Mesjasza. Wierzą oni w zmartwychwstanie umarłych i w to, że wszechświat został stworzony przez Boga. Głoszą, że Bóg jest jeden, i że Jezus, Chrystus, jest Jego synem. Są bardzo uczeni w języku hebrajskim. Czytają Torę... Dlatego różnią się od Żydów i od chrześcijan; od tych pierwszych, ponieważ wierzą w Jehoszua, Mesjasza; od prawdziwych zaś chrześcijan, ponieważ w dalszym ciągu praktykują żydowskie rytuały, jak np. obrzezanie, szabat i inne. – Epifaniusz, Adversus haereses 29, 7, PG 41, 402.

Mandeizm

Obecnie nazarejczykami nazywają się mandejczycy.

Obrzezanie (rzadziej cyrkumcyzja, łac. circumcisio) – zabieg usunięcia niektórych fragmentów zewnętrznych narządów płciowych mężczyzny. Określenie to stosuje się również wobec zabiegu usunięcia całości lub części żeńskich zewnętrznych narządów płciowych (tzw. obrzezanie kobiet).

Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς , łac. Christianitas) – monoteistyczna religia Objawienia, zapoczątkowana przez historyczną osobę Jezusa Chrystusa i wyznająca Jego dwie natury: Boską i ludzką[1]. Zgodnie z najstarszymi Credo założyciel jest współistotny z Bogiem Judaizmu i nosi tytuł boski Pan - (Kyrios, Adonai), którego Izrael używał jako zamiennik imienia samego B-ga, do dziś dnia nie wymawianego głośno oraz nie pisanego. Wyznawanie wiary w bóstwo Jezusa, które wyraża się w godności mesjańskiej i synostwie Bożym, w Jego odkupieńczą śmierć i zmartwychwstanie jest dla chrześcijan podstawową drogą zbawienia (por. Rz 11,9)[2]. Pierwszym i podstawowym świętem chrześcijaństwa jest Wielkanoc, w tradycji prawosławnej zwana Paschą. Przekazywanie depozytu wiary chrześcijaństwo urzeczywistniało najpierw poprzez ustne przepowiadanie kerygmatu oraz przez pisma apostolskie, spisane za życia Apostołów, czyli pierwszych dwunastu uczniów Jezusa, których wybrał jako nowych patriarchów Kościoła-nowego Izraela, na wzór 12 pokoleń Jakuba. Odczytywano je, razem z Biblią hebrajską (na początku głównie Proroków), na uroczystych zebraniach niedzielnych, które nazywano Eucharystią [3]. Po śmierci Apostołów, w długim procesie rozeznawania, ustalono kanon pism apostolskich [4] uznanych za autentyczne, a dalszy przekaz wiary dokonuje się przez Tradycję - która wyjaśnia pisma Nowego Testamentu, i której podstawowe prawdy zostały sformułowane na pierwszych siedmiu Soborach powszechnych chrześcijaństwa niepodzielonego[5].

Zobacz też

Judeochrześcijanie

Przypisy

Die Neronische Christenverfolgung: eine kritische Untersuchung Carl Franklin Arnold – 1888 "Tertullian spricht von einer ständigen Gewohnheit der Juden, wenn er sagt (adv. Marc. IV. 8) „Nazaraeus vocari debebat, secundum prophetiam Christus creatoris; unde et ipso nomine nos Judaei Nazaraeos appellant per eum. .."
Birkat haMinim: Jews and Christians in conflict in the ancient world – Page 52 Yaakov Y. Teppler, Susan Weingarten – 2007 -"This presumption is strengthened by the statement of Tertullian: The Christ of the Creator had to be called a Nazarene ... Unde et ipso nomine nos ludaei Nazarenos appellant per eum. Nam et sumus iie auibus scriptum est: Nazaraei ..."
Udo Schnelle Antidoketische Christologie im Johannesevangelium p41 1987 "usquehodiein synagogis suis sub nomine Nazarenorum blasphemant populum christianum ...191; In Esaiam 5,18-19: ... in blasphemiis et ter per singulos dies in omnibus synagogis sub nomine Nazarenorum anathematizent uocabulum Christianum."
Nowy słownik polsko-hebrajski hebrajsko-polski Aleksander Klugman, 978-83-214-1248-1