|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: O upowszechnienie pomiarów meteorologicznych w publicznych instytucjach wszystkich gmin Polski zaapelował w rozmowie z PAP prof. dr hab. Leszek Starkel z Zakładu Geomorfologii i Hydrologii Gór i Wyżyn Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN.Dramatyczn... Młoda badaczka otrzymała od Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERBN) grant o wartości 1,5 mln EUR dla początkujących naukowców w ramach wsparcia jej badań nad genetyką pospolitych chorób człowieka.
Dr Eleftheria Zeggini z Wellcome Trust Sanger Institute w ... Pan Twardowski, Heweliusz, Lem czy Ary Sternfeld - którymi spośród tych nazw zostaną ochrzczone dwa pierwsze polskie satelity? Ostatecznego wyboru dokonają internauci. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego zorganizowało na swojej stronie internetowej dod... Fałdowanie białek jest niezbędne dla funkcjonowania trójwymiarowych struktur w organizmie. Bywa jednak tak, że niektóre części białek funkcjonalnych pozostają niepofałdowane, prowadząc do rozmaitych, wyniszczających schorzeń, takich jak choroby neurozwyrodnieniowe. Naukowcy ze Szwajca... Zabiegi przeszczepiania w objętą defektem estetycznym skórę - zmarszczki, blizny, rozstępy itp. - własnych komórek skóry pacjenta, w tym komórek macierzystych, namnożonych w specjalistycznych laboratoriach hodowli komórkowych to prawdziwy przełom w medycynie est...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Nazwa pospolitaCzy wiesz że...? Nazwy własne, imiona własne (łac. nomina propria) - nazwy przysługujące jednostkom, w odróżnieniu od nazw pospolitych mogących się odnosić do dowolnych egzemplarzy desygnatów określonej klasy przedmiotów. Nazwy własne nie są definiowalne przez określenie znaczenia: np. słowo krzesło można zdefiniować przez wymienienie cech typowych dla wszystkich krzeseł, słowa Karol nie można zdefiniować w ten sposób. Nauka o nazwach własnych to onomastyka. Nazwy własne, imiona własne (łac. nomina propria) - nazwy przysługujące jednostkom, w odróżnieniu od nazw pospolitych mogących się odnosić do dowolnych egzemplarzy desygnatów określonej klasy przedmiotów. Nazwy własne nie są definiowalne przez określenie znaczenia: np. słowo krzesło można zdefiniować przez wymienienie cech typowych dla wszystkich krzeseł, słowa Karol nie można zdefiniować w ten sposób. Nauka o nazwach własnych to onomastyka. Nazwy pospolite, imiona pospolite, apelatywy (łac. appellativa) - nazwy mogące się odnosić do dowolnego egzemplarza desygnatów danej klasy przedmiotów, w odróżnieniu od nazw własnych, odnoszących się do jednostek. Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
Imię (łac. nomen) - każdy wyraz podlegający deklinacji, czyli odmianie przez przypadki (rzeczownik, przymiotnik, liczebnik, zaimek lub imiesłów). Pojęcie wywodzi się z klasycznej gramatyki łacińskiej, w której wyrazy dzieli się na nomina i verba. Zobacz teżPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
