|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Ostatnie sześć miesięcy upłynęło pod znakiem dobrej passy polskich archeologów prowadzących badania w kraju i za granicą. Oprócz spektakularnych odkryć podsumowano kilka dużych, wieloletnich projektów badawczych. Do najistotniejszych wydarzeń polskiej archeolo... Od października 2011 roku w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego będzie można studiować archeologie podwodną - informuje dr Radosław Karasiewicz-Szczypiorski, wicedyrektor ds. studenckich IA UW. To drugi ośrodek akademicki w Polsce, po Insty... Stałej ekspozycji prezentującej pradzieje Sudanu w poznańskim Muzeum Archeologicznym przybyło prawie 100 nowych zabytków. Jest wśród nich jeden z najstarszych na świecie instrumentów muzycznych oraz unikatowe, skórzane sandały z IV wieku n.e. Dodatkowe... Prezentacja monografii naukowej "Archeologia wybrzeża Ancash" (Arqueologia de la costa de Ancash) pod redakcją Miłosza Giersza z Uniwersytetu Warszawskiego i Ivana Ghezzi z Pontyfikalnego Uniwersytetu Katolickiego Peru w Limie odbyła się 6 lutego jed... Archeolodzy z brytyjskiego Uniwersytetu Nottingham oraz greckiego Ephorate of Underwater Antiquities Ministerstwa Kultury wykorzystują sprzęt cyfrowy do rozwiązania zagadki starożytnego greckiego miasteczka Pavlopetri, które jest uzna...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
NechenCzy wiesz że...? Górny Egipt (egip. Ta Shemau) - kraina starożytnego Egiptu nazwana tak dla odróżnienia od Dolnego Egiptu. Za panowania faraonów zwana była ,,ziemią jęczmienia". Horus – egipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej. Panujący faraon utożsamiał się z nim i przyjmował jego imię. Czczony pod postacią sokoła lub człowieka z głową sokoła zwieńczoną tarczą słoneczną oraz jako dziecko z palcem w ustach. Był synem Ozyrysa i Izydy lub Geba i Nut. Po śmierci Ozyrysa walczył (jako prawowity następca tronu) z Setem (bratem Ozyrysa) o tron faraona. Po kilku konkurencjach Rada Dwunastu Bogów przyznała władzę Horusowi. Paleta Narmera – kamienna paleta o wysokości 63,5 cm i szerokości 42 cm, wykonana z zielonego łupku, symbolicznie przedstawiająca ostatnią fazę podboju Dolnego Egiptu i tryumf Narmera (Menesa). Na mapach: Nechen (gr. Ἱεράκων πόλις , translit. Hierakonpolis, Hieraconpolis lub Hieracompolis, arab. الكوم الأحمر , translit. Kom El-Ahmar) – miasto w starożytnym Egipcie; arabska nazwa oznacza "Czerwone Wzgórze". Narmer (gr. Menes, Menas /u Diodora/, Mena, Meni, Min /u Herodota/, egip. Hr nar-mr) Józef Flawiusz nadał mu imię Minajas. Uważany za twórcę i założyciela państwa "Obydwu Krajów", czyli Górnego i Dolnego Egiptu oraz I dynastii, choć najnowsze badania stawiają go raczej jako ostatniego władcę dynastii "0".
Ogród zoologiczny, zoo – urządzony i zagospodarowany teren wraz z infrastrukturą techniczną i budynkami funkcjonalnie z nim związanymi, gdzie są przetrzymywane oraz eksponowane publicznie przez co najmniej 7 dni w roku, żywe zwierzęta gatunków dziko występujących, z wyjątkiem: W późniejszym okresie pierwsza stolica III nomu górnoegipskiego. W strukturze staroegipskiego aparatu władzy istniała funkcja „naczelnika Nechen”, który musiał odgrywać rolę zbliżoną do wicekróla Południa. Intensywna rozbudowa za czasów Pepiego I. Obecnie jedno z ważniejszych stanowisk archeologicznych w Górnym Egipcie. Miejsce odnalezienia klasycznych zabytków, mówiących o początkach zjednoczonego państwa egipskiego: Palety Narmera, głowic maczug króla Skorpiona i Narmera, Palety Sępów, Palety Łowów, a także zabytków z czasów Pepiego I, w tym miedzianych posągów samego Pepiego I i jego syna Merenrego. Hipopotam nilowy (Hippopotamus amphibius), z greckiego ‘ιπποπόταμος (hippopotamos, hippos znaczy "koń", potamos znaczy "rzeka") – gatunek dużego, przeważnie roślinożernego ssaka, należącego do rodziny hipopotamowatych (Hippopotamidae), w obrębie której wyróżnia się dwa współcześnie żyjące gatunki (drugim jest dużo mniejszy hipopotam karłowaty). Hipopotam nilowy jest jedynym żyjącym przedstawicielem rodzaju Hippopotamus.
Język grecki klasyczny, inaczej greka klasyczna - stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy. W 2009 roku ekspedycja archeologiczna prowadzona przez Renée Friedmana odnalazła na terenie miasta liczne szczątki zwierząt (m.in. dzikich kotów, hipopotama, pawianów) pogrzebanych wraz z naczyniami glinianymi i figurkami ludzkim. Ponadto badania kości wykazały że zwierzęta te były leczone co wskazuje że zwierzęta te mogły przebywać w środowisku przypominającym dzisiejsze ogrody zoologiczne. Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.
Język arabski – język należący do południowej grupy języków semickich, zapisywany alfabetycznym pismem arabskim od strony prawej do lewej. Kod ISO 639-3: ar/ara
Przypisy
Linki zewnętrzneSkorpion II, popularnie król Skorpion, w rzeczywistości prawdopodobnie Serket – władca starożytnego Egiptu z dynastii 0. Informacje o nim pochodzące z nekropoli Umm al-Kaab są szczątkowe, zachowała się jednak maczuga z Hierakonpolis, na której przedstawiony jest w koronie Górnego Egiptu. Ubrany jest w tunikę i fartuszek. Do pasa ma przymocowany ogon byka. Władca kopie motyką kanał. Równocześnie inna osoba napełnia kosz ziemią. Inni ludzie pracują nad wodą. Obok jest widoczna donica z palmą. Imię króla zapisano piktogramem przedstawiającym skorpiona. Władca wyróżnia się ponadnaturalnym wzrostem. Wokół są widoczne sceny składania hołdu i sztandary, na których są widoczne emblematy przyszłych egipskich okręgów. Do sztandarów są przymocowane czajki (rechyt), które w późniejszych źródłach są opisywane jako mieszkańcy Dolnego Egiptu.
Nom (gr. νομός nomos; egip. sepat, od okresu amarneńskiego qah) – w starożytności i wczesnym średniowieczu egipska jednostka terytorialno-administracyjna kraju, odpowiednik okręgu, województwa, prowincji lub powiatu. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |