|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Unikalne freski z III wieku odkryte w ruinach starożytnej Apamei w zachodniej Syrii zostały zdjęte wraz z podłożem i są naprawiane i konserwowane przez zespół polskich ekspertów - informuje serwis internetowy Global Arab Network. Jak poinformował Abdelkader Ferzat, dyrekt... "Tajemnice doliny Nilu", miniserial dokumentalny w reżyserii Władysława Jurkowa, prezentujący dokonania polskich archeologów w Egipcie i Sudanie, otrzymał Grand Prix I Festiwalu Filmów Archeologicznych - Kraków 2010. Natomiast film pt. "Trzcinica - Karpack... Archeolodzy odsłonili mozaikę posadzkową z czasów bizantyjskich o powierzchni 20 metrów kwadratowych. Znalezisko znajduje się w północno-zachodniej Syrii - informuje serwis internetowy Global Arab Network.Odkrycia dokonano podczas prac wyko... Specjaliści z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW działający pod kierunkiem prof. Piotra Bielińskiego odkryli techniki budowy świątyni z III tysiąclecia p.n.e. i znaleźli liczne, unikatowe zabytki wykonane z gliny podczas wykopalisk na ... Rury ceramiczne tworzące system kanalizacyjny budowli sprzed 4 tys. lat odkryli na stanowisku Tell Arbid w Syrii archeolodzy z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, którzy zakończyli kolejny sezon wykopaliskowy. Ponadto udało się wyjaśnić tajniki konstrukcji prad...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Necho IICzy wiesz że...? Prorok Jeremiasz (יִרְמְיָהוּ Yirməyāhū , "niech Jahwe podniesie [z upadku]" lub "Jahwe wywyższa") – prorok, twórca biblijnej księgi Jeremiasza, jest mu przypisywane również autorstwo biblijnych Lamentacji. Zapowiadał spustoszenie Judy i Jerozolimy. Działał 40 lat. Spisywanie swej księgi, w której zawarł napomnienia i groźby dla Izraelitów, zapowiedzi upadku państwa i niewoli oraz proroctwa głoszące oswobodzenie z niewoli i ostateczne zbawienie, zakończył w 585 p.n.e. Był jednym z 4 proroków większych. Herodot z Halikarnasu (Ἡερόδοτος ὁ Ἁλικαρνασσεύς Herodotos ho Halikarnasseus) – historyk grecki ur. ok. 484 p.n.e. w Halikarnasie (w czasach rzymskich Peronium, obecnie Bodrum w Turcji), zm. ok. 426 p.n.e. prawdopodobnie w Turioj lub w Atenach, zwany "Ojcem historii". Można także nazwać go ojcem geografii. Jedynym zachowanym jego dziełem jest 9-księgowa relacja z wojen perskich, opisująca także geografię i historię Hellady, Persji i Egiptu oraz okolicznych krain, zatytułowana Dzieje (Ἱστορίαι Historiai, łac. Historiae). Jego relacje nie były zawsze dokładne, ale - w odróżnieniu od wielu innych historyków, aż po czasy dzisiejsze - zawsze opatrzone klauzulą "zgodnie z tym, czego się dowiedziałem" (Dzieje, I, 2). Termin ten pojawił się w XVI wieku p.n.e., gdy Egipt wkroczył w okres silnej ekspansji terytorialnej pod rządami XVIII dynastii. Po zjednoczeniu kraju przez Narmera egipski władca nosił tytuł nesut-biti – Ten-który-należy-do-pszczoły-i-trzciny, bowiem w tym okresie godłem Górnego Egiptu była pszczoła, a Dolnego – trzcina. Z biegiem czasu zaczęto używać tytułu Król Górnego i Dolnego Egiptu oraz Król Południa i Król Północy. 
 Necho II - faraon z XXVI dynastii saickiej - władca Egiptu w latach 610-595 p.n.e. Syn Psametycha I i królowej Mehitenusechet. Zdecydował się na udzielenie pomocy Aszuruballitowi II, ostatniemu królowi Asyrii, za cenę Syrii, Fenicji i Judy. Musiał stłumić powstanie w Gazie. W czasie marszu na północ do Syrii, którą pragnął zająć przed Nabopolassarem, został zaatakowany przez króla Judy Jozjasza. Pokonał go pod Megiddo w 609 p.n.e., a królestwo jego stało się lennem Egiptu. Necho II zajął Syrię i połączył się z wojskami Aszuruballita II pod Karkemisz. Babilończycy pod wodzą Nabuchodonozora II zaatakowali armię asyro-egipską w 605 p.n.e. Jak relacjonuje prorok Jeremiasz, Jr 46:12 BT, Usłyszały narody o twej hańbie, ziemia się napełniła twoim bolesnym wołaniem. Jeden wojownik potknął się o drugiego, obaj razem upadli. Necho II po klęsce szybko wycofał się do Egiptu, na który najechał Nabuchodonozor II, pustosząc Deltę Nilu. Bitwa pod Megiddo – bitwa stoczona w roku 609 p.n.e. przez wojska egipskiego faraona z XXVI dynastii Necho II (syna faraona Psammetycha I) z Judejczykami pod wodzą króla Jozjasza. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Egipcjan oraz śmiercią króla Judy. Necho ustanowił syna zmarłego króla, Joachaza nowym władcą. Palestyna i południowa Syria dostały się na 4 lata w sferę wpływów Egiptu.
Karkemisz (asyr. Karkamisz, egip. Karkamesza) - starożytne miasto położone w dzisiejszej wschodniej Turcji, w prowincji Gaziantep na granicy z Syrią. Najbliższym współczesnym miastem jest Dżarabulus po stronie syryjskiej. W Turcji w pobliżu kompleksu ruin położona jest wieś Karkamiş. Pomimo niepowodzenia Egipt za jego panowania nadal dyplomatycznie wspierał inne państwa przeciwko Babilonii, gdziekolwiek było to możliwe. Według Herodota z rozkazu Necho II Fenicjanie ok. r. 600 p.n.e. opłynęli Afrykę, relacja ta jest jednak kwestionowana. Starożytna Syria zajmowała obszar między Morzem Śródziemnym, a rzeką Eufrat oraz między Azją Mniejszą (konkretnie górami Taurus) i Palestyną. Takie ramy terytorialnie przyjmuje się najczęściej w literaturze, z punktu widzenia geograficznego dla tego regionu. Nie są one tożsame z obecnymi granicami państwa syryjskiego.
Aszuruballit II, Aszur-uballit II,Assuruballit II (akad. Aššur-uballiţ "Aszur ożywił [obdarzył życiem])"[1] - ostatni król Asyrii. Generał, który po śmierci Sinsariszkuna w 612 roku p.n.e. kontynuował walkę o ocalenie resztek państwa asyryjskiego w oparciu o Egipt, w zamian za Syrię, Fenicję i Judę. Zobacz teżPrzypisy
Bibliografia
Afryka – drugi pod względem wielkości kontynent na Ziemi, ma 30,3 mln km² powierzchni, czyli ponad 20,3% ogólnej powierzchni lądowej naszego globu. Przechodzi przez niego południk 0°, obydwa zwrotniki i równik.
Jozjasz hebr. יֹאשִׁיָּהוּ Joszija (ur. ok. 650 p.n.e. zm. ok. 609 p.n.e.) - według Starego Testamentu król Judy, inicjator reform religijnych.
Czy wiesz że...? beta Nabuchodonozor II, Nebokadnezar II (akad. Nabu-kudurri-uçur "Nabu strzeż mojego kamienia granicznego", (604–562 p.n.e.) – król Babilonii z dynastii chaldejskiej w latach ok. 605–562 p.n.e., syn Nabopolassara.
W religiach abrahamowych prorokiem jest osoba będąca w kontakcie z Bogiem, będąca jego "ustami" na ziemi, nierzadko założyciel jakiejś religii. W każdej jednak jego rola i znaczenie są nieco inne.
Nabopolassar, Nabopalasar (akad. Nabu-apal-usur "boże Nabu syna pierworodnego strzeż" (? - ok. 605 p.n.e.); od ok. 625 p.n.e. król państwa nowobabilońskiego i założyciel XI (chaldejskiej) dynastii babilońskiej. Ojciec Nabuchodonozora II. Pochodził prawdopodobnie z plemienia Bit-Jakini. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
