Język fryzyjski (Frysk) to język, którym posługują się Fryzowie. Fryzyjski składa się z wielu dialektów, często bardzo się od siebie różniących.

Dialekt (gr. διάλεκτος dialektos – "rozmowa, sposób mówienia") – regionalna odmiana języka, odznaczająca się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi itp. Każdy posiada pewną liczbę wyrazów nie znanych innym odmianom, różnice leksykalnie mogą wynikać z odmiennych warunków przyrodniczych i kulturowych.

Język duński (dansk, det danske sprog) - język z grupy skandynawskiej języków germańskich. Posługuje się nim około 5,2 mln mówiących, głównie w Danii i Szlezwiku-Holsztynie w północnych Niemczech (ok. 50 tys. osób). Duński w charakterze języka urzędowego używany jest w Danii a także na Wyspach Owczych. W Islandii, która aż do 1944 r. była posiadłością Danii, duński jest nauczany jako jeden z głównych języków obcych, obok angielskiego, norweskiego i szwedzkiego.

Dialekt groningski (Grönnegs) - dialekt używany przez mieszkańców północnych Niderlandów i wokół miasta i prowincji Groningen. Jest częścią języka dolnosaksońskiego, lecz niektórzy lingwiści uznają go za niezależny język. Najwięcej osób twierdzi, że gronings współtworzy jeden język ze wschodniofryzyjskim dolnosaksońskim. Wiele słów języka Gronings jest podobnych do słów z języków: fryzyjskiego, niemieckiego, duńskiego i niderlandzkiego i składa się z 8 dialektów, którymi są: Hogelandsters, Westerkwartiers, Kollumerpompsters, Stadsgronings, Oldambtsters, Noordenvelds, Veenkoloniaals i Westerwolds. Szacowana liczba osób posługujących się językiem gronings to 310 tysięcy osób.