Nena, właśc. Gabriele Susanne Kerner (ur. 24 marca 1960 w Hagen w Niemczech) – niemiecka wokalistka. Jej piosenka "99 Luftballons" (1984), również w angielskiej wersji ("99 Red Balloons" – punkrockowy zespół Goldfinger nagrał cover tejże piosenki, który stał się najwiekszym hitem zespołu), zajmowała wysokie miejsca na światowych listach przebojów (drugie na US Billboard Charts, pierwsze w Wielkiej Brytanii). Nagrał ją również zespół 7 Seconds pochodzący z USA grający w stylu punk hardcore. 18 września 2009 ukazał się nowy singiel NENY "Wir sind wahr" promujący jej nową płytę pt. Made in Germany, której premiera odbyła się 2.10.2009 r.

PoczÄ…tki kariery

Nena na początku była typową "dziewczyną z sąsiedztwa", niczym nie różniła się od zwykłych dziewczyn z Hagen, miała długie włosy, nosiła dżinsy i skórzaną kurtkę. Wieczorami przesiadywała w dyskotece, gdzie puszczano Stonesów, Floydów oraz inne zespoły rockowe. Pewnego wieczoru podszedł do niej zupełnie nieznany chłopak i powiedział "Cześć, jestem Rainer. Zakładam zespół rockowy. Chciałabyś przyjść do nas na próbę?" Nena pomyślała sobie "Wariat! Jeszcze nigdy nie śpiewałam publicznie, ale mogę spróbować." Następnego dnia Nena przyszła do Rainera i tam poznała się z pozostałymi członkami zespołu. Skład był następujący:

Zagrali kilka kawałków rockowych i tak powstał zespół The Stripes, którego nazwa wzięła się od modnych wówczas ubrań w paski. Później zespół zagrał w klubie przed publicznością z czego większość to była ich rodzina i przyjaciele. Podczas występu zauważył ich Andy Kirnberger z firmy CBS. Wkrótce podpisali kontrakt i dostali 40 tys. marek zaliczki. Za te pieniądze kupili sprzęt i ruszyli w trasę po Niemczech. Jeszcze w 1979 roku ukazał się ich debiutancki singel Ecstasy, który stał się przebojem lokalnych dyskotek. Dwa lata później wydany został album The Stripes oraz pochodzące z niego single Strangers, Tell Me Your Name i Don't You Think That I'm a Lady?.

Zespół wystąpił w programach telewizyjnych Plattenkuche i Disco, na koncertach mieli swoją stałą publiczność, wielbiciele założyli nawet ich fan club, ale sprzedaż płyty nie szła najlepiej. Po trzech latach działalności muzycy stracili motywację do dalszej współpracy. Zespół przestał istnieć, ale firma CBS nie straciła zainteresowania młodą wokalistką. Wkrótce Nena odebrała telefon z bardzo interesującą propozycją...

Narodziny gwiazdy

Na początku 1982 roku muzycy The Stripes próbowali jeszcze pracować nad następną płytą, ale robili to bez większego przekonania. Ostatecznym końcem grupy była propozycja, jaką wokalistka otrzymała ze swojej firmy płytowej. Menadżer The Stripes, Andy Kirnberger, poinformował ją, że Reinhold Heil i Manne Preaker, muzycy z zespołu Niny Hagen – Spliff, zainteresowani są wyprodukowaniem jej singla. Są do spełnienia tylko dwa warunki: musi przenieść się do Berlina i pisać teksty po niemiecku. Pierwszy warunek był prosty do zrealizowania – bądź co bądź Nena nie od dziś marzyła o tym, by wyrwać się wreszcie ze swojego rodzinnego Hagen.

Firma płytowa przysłała bilety dla niej i jej chłopaka Rolfa, perkusisty The Stripes. W Berlinie zamieszkali kątem u klawiszowca Uwego Fahrenkrog-Petersena, który grał gościnnie na ich ostatnim tournée. Do paczki należał także były gitarzysta grupy Extrabreit – Carlo Karges. Wkrótce Uwe przyprowadził basistę [urgena Dehmela i tak powstał nowy zespół, który nazwano po prostu "Nena" (Nena-Band). Aby mieć z czego żyć, Rolf zatrudnił się jako taksówkarz, Nena zaś dostała pracę w słynnej Fabrik Rakete – biurze należącym do menadżera Spliffu i Niny Hagen, Jima Rakete. Odbierała telefony i wysyłała paczki z autografami, oczywiście, jeszcze nie swoimi... Wieczorami natomiast wsiadała w samochód i pędziła do starej, wynajętej sali kinowej, w której odbywały się próby jej zespołu.

Znacznie trudniejszy do wypełnienia był drugi warunek – napisanie piosenki po niemiecku... Nigdy dotąd Nena nie pisała tekstów w swoim ojczystym języku: Wtedy uważałam, że tylko język angielski pasuje do muzyki rockowej. W końcu jednak...: usiadłam któregoś dnia przed kartką papieru, wzięłam do ręki ołówek i zaczęłam się zastanawiać. Siedziałam tak i myślałam, aż wpadły mi do głowy dwa wersy:

Tylko te dwie linijki! Wieczorem poszłam do knajpy, gdzie czekał na mnie Uwe. Nieśmiało wyszeptałam mu do ucha te dwa wersy i spytałam, czy tak może być. Powiedział tylko: Genialnie! Pisz dalej! I jeszcze tego samego wieczora tekst był gotowy.

Piosenka nosiła tytuł Nur getraumt i w czerwcu 1982 roku znalazła się na singlu, który, pozbawiony jakiejkolwiek reklamy, przez dwa miesiące leżał praktycznie nietknięty na półkach sklepowych. Tymczasem Jim Rakete załatwił Nenie występ w najpopularniejszym programie niemieckiej telewizji – Musikladen. To miało być wydanie specjalne, poświęcone muzyce spod znaku Neue Deutsche Welle. Jako tło dla wielkich gwiazd, takich jak Trio czy Extrabeit, wystąpić miały "nowe twarze", a między nimi właśnie Nena-Band.

To, co się wtedy wydarzyło – 21 sierpnia 1982 roku o godz. 20.43 – na stałe zapisało się w historii niemieckiego show-biznesu. W ciągu jednego wieczora nikomu nieznana dziewczyna z Hagen, wysyłająca paczki z autografami w biurze Jima Rakete, stała się idolką niemieckich nastolatków. Ta, która miała być tłem dla gwiazd, przyćmiła wszystkich.

Oto, jak ten wieczór wspominają jej koledzy po fachu: Dieter Bohlen: Występ Neny w Musikladen to był absolutny fenomen. Pojawiła się na ekranie w tej legendarnej czerwonej mini ze skóry, zaśpiewała swoim aroganckim, dziecinnym głosem, i dzieciaki przed telewizorami po prostu oszalały na jej punkcie!

Peter Plate (Rosenstolz): Kiedy zobaczyłem ją pierwszy raz, w Musikladen, od razu stałem się jej fanem. Była taka śmiała, taka zuchwała... Następnego dnia biegłem do sklepu po jej płytę i czerwone frotki na rękę.

Dzień po tym występie z półek sklepowych zniknęło 40 tys. egzemplarzy singla Nur getraumt. W ciągu kolejnych dni sprzedano cały nakład i trzeba było wypuścić na rynek jego nową edycję. W październiku 1982 Nur getraumt był już na 2. miejscu listy najpopularniejszych singli w Niemczech. Lepiej od Neny sprzedawał się tylko F.R. David, który zajął 1-sze miejsce ze swoim hitem Words.

Nena: I jak ja mogę wam opisać to, co wówczas czułam? Nigdy wcześniej nie myślałam o sprzedawaniu milionowych nakładów płyt... Ba! Nie wiedziałam nawet, że istnieje coś takiego jak Złota czy Platynowa Płyta! Moją motywacją nie było zostać gwiazdą, ja chciałam po prostu tworzyć muzykę i chciałam, żeby ktoś ją słuchał. Ale o tym, co się wtedy stało, nikt z nas nawet nie marzył.

Jim Rakete (ówczesny menadżer piosenkarki): Nena była kimś, na kogo to pokolenie czekało. Przemawiała ich językiem, na tematy, które ich interesowały. Mieli już dość zaangażowanych songów z lat 70. i wszechobecnej hegemonii języka angielskiego. Nena była swojska, była jedną z nich, i tak jak oni, chciała się po prostu dobrze bawić.

Ulrich Hoffmann (dziennikarz): Nena stała się wtedy uosobieniem pokolenia lat 80. Szturmem zdobyła wszystkie niemieckie landy, rozsiewając wkoło swój bezinteresowny, dobry nastrój i radość życia. Nie było wtedy żadnej szkolnej wycieczki, żadnej klasowej imprezy ani żadnej listy przebojów bez "wesołej lolity z Hagen", jak nazywał ja wówczas z typową dla siebie impertynencją Der Spiegel. Śmiała się po każdym wypowiedzianym zdaniu, chichotała wesoło po każdej zapowiedzi... – po prostu, dała się lubić, a swoją zaraźliwą wesołością przeciwstawiała się ideologii no future.

czytaj dalej: [2], [3]