Neutrofile - Polski Serwis Naukowy

Neutrofil (żółta komórka) fagocytujący pałeczki wąglika (SEM)

Neutrofile, granulocyty obojętnochłonne – komórki układu odpornościowego należące do granulocytów. Pełnią zasadniczą rolę w odpowiedzi odpornościowej przeciwko bakteriom, ale nie pozostają obojętne również względem innych patogenów. Ich znaczenie wynika głównie z faktu szybkiego reagowania na obce organizmowi substancje. Jest ono możliwe dzięki obecności odpowiednich receptorów na powierzchni komórki z jednej strony, z drugiej zaś dzięki możliwości wytwarzania wolnych rodników oraz użycia całej gamy białek o właściwościach bakteriobójczych i bakteriostatycznych.

Lizosom (lysosoma) – stanowią organelle komórkowe charakteryzujące się polimorfizmem, (występują wyłącznie w komórkach eukariotycznych) niewielkie (0,02-0,8 μm) struktury kuliste lub owalne, otoczone pojedynczą błoną. Zawierające enzymy rozkładające białka, kwasy nukleinowe, węglowodany i tłuszcze. Łącznie w lizosomach jest obecnych ok. 40 różnych hydrolaz. W lizosomie zachodzi nie tylko proces trawienia komórkowego wchłoniętych pokarmów, ale także rozkład niepotrzebnych już cząsteczek. Nazwę lizosom wprowadził Christian de Duve w roku 1955, wcześniej opisane były także przez Ilje Miecznikowa (1865)
Liczba Arnetha określa liczbę płatów jądra komórkowego w danym granulocycie i prawidłowo wynosi 2-5. Jest ona zmienna i zależy od wieku komórki. W miarę starzenia się komórki rośnie. Jeśli we krwi obserwuje się zwiększoną liczbę komórek z jądrem pałeczkowatym (pojedynczym) świadczyć to może o stanie chorobowym i zwiększonej produkcji leukocytów (tzw. przesunięcie w lewo).

Rozwój neutrofilów

Neutrofile pochodzą, jak wszystkie krwinki, od komórki macierzystej szpiku kostnego. Kolejnymi stadiami rozwojowymi są:

mieloblasty – pierwsze rozróżnialne morfologicznie komórki szeregu rozwojowego granulocytów

promielocyty – są komórkami, w których pojawiają się tzw. ziarnistości azurofilne, występujące także w dojrzałych neutrofilach, choć ich udział w dalszym rozwoju jest coraz mniejszy

mielocyty – to komórki, które zaczynają być podobne do dojrzałych neutrofilów. Na tym etapie pojawiają się ziarna kwaso- i zasadochłonne, co powoduje zróżnicowanie linii granulocytów na bazofile, neutrofile oraz eozynofile

metamielocyty – są komórkami, których jądro przyjmuje kształt fasoli, co jest wstępem do dalszej jego fragmentacji, niezwykle charakterystycznej dla dojrzałych granulocytów

pałeczki – to przedostatnie stadium rozwoju, w zasadzie nieodróżnialne od dojrzałych neutrofilów. Fragmentacja jądra może być niepełna. Pałeczki opuszczają szpik kostny i można znaleźć je we krwi, gdzie stanowią 1-5% komórek.

Zasadniczo neutrofile krążą we krwi do kilkunastu godzin, po czym ulegają apoptozie lub przechodzą do tkanek. W tkankach mogą przeżyć jeszcze od kilkunastu do kilkudziesięciu godzin, po czym także ulegają apoptozie. Śmierć neutrofilów jest także nieuchronnym skutkiem ich aktywacji, zatem po wypełnieniu swych funkcji obronnych, komórki te nie odnawiają zapasu białek bakteriobójczych, lecz giną.

Interleukina 8 (IL-8) - należy do chemokin. Występuje w monocytach, makrofagach, limfocytach T i neutrofilach. IL-8 działa na komórki typu CXC, ELR oraz na neutrofile, limfocyty T i bazofile.
Pałeczki to prawie dojrzałe, występujące już we krwi stadium rozwojowe granulocytów. Od form dojrzałych różni się głównie niepełną segmentacją jądra, które ma kształt serdelkowaty i silnie wydłużony. Bardziej dojrzałe pałeczki są już praktycznie nieodróżnialne od dojrzałych granulocytów, dlatego prawidłowe określenie komórki za pomocą mikroskopu świetlnego jest dosyć arbitralne.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)