|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Polski film dokumentalny "Tajemnica grobu Kopernika" w reżyserii Michała Juszczakiewicza będzie walczył o nagrodę Dragon Award na rozpoczynającym się w piątek festiwalu China International Conference of Science and Education Producers Meeting ... Dnia 26 listopada 2010 r. w Brukseli, Belgia, odbędzie się konferencja internetowa przygotowująca propozycję pilotażowego partnerstwa europejskiego w zakresie aktywnego i zdrowego starzenia się.
Partnerstwo ogłoszone w ramach flagowej inicjatywy UE "Unia Innowacji", części strategii Europa 2020, ma na celu umożliwienie obywatelom żyć dłużej aktywni... Perspektywy rozwoju nanotechnologii w Polsce są dobre. Luka technologiczna między nami, a krajami najbardziej zaawansowanymi w tej dziedzinie jest względnie mała. Mamy też wysoki poziom badań naukowych, a zainteresowanie przemysłu ich wynikami skłania do... Nowe, niezwykłe zdjęcia z kosmicznego teleskopu podczerwonego Herschel Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) pokazują gwiazdy na różnych etapach formowania się. Naukowcy przewidują, że w ciągu kolejnych mniej więcej 100.000... Ruszyła druga edycja konkursu filmowego „Matematyka nie kończy się w szkole”. W rywalizacji może wziąć udział każdy, kto przygotuje krótkie nagranie promujące tę dziedzinę nauki. Autor najciekawszej pracy otrzyma nagr...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Niedaleko WarszawyCzy wiesz że...? Igor Śmiałowski (Smirnow) (ur. 20 czerwca 1917 w Moskwie, zm. 16 czerwca 2006 w Warszawie) – polski charakterystycznie arystokratyczny aktor teatralny i filmowy. Maria Kaniewska (ur. 27 maja 1911 w Kijowie, zm. 11 grudnia 2005) – polska reżyserka, scenarzystka i aktorka. Zadebiutowała 14 października 1933 r. w Teatrze Miejskim w Toruniu. W tym samym roku ukończyła Wydział Aktorski Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, w 1948 r. Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi. W 1948 została reżyserem dubbingu. Poczynając od 1949 r. przez czterdzieści lat pracowała naukowo dla PWSFTViT. Była dziekanem Wydziału Aktorskiego w latach 1968-69 oraz 1974-76. Niedaleko Warszawy - polski film z 1954 r. w reżyserii Marii Kaniewskiej. Socrealistyczny film szpiegowski o imperialistycznych sabotażystach usiłujących zdezorganizować pracę wielkiego zakładu przemysłowego. Socrealizm (realizm socjalistyczny) – kierunek w sztuce, określany jako metoda twórcza, istniejący od 1934 w sztuce radzieckiej, a następnie w pozostałych krajach socjalistycznych. Miał tam oficjalny status podstawowej i jedynej metody twórczości artystycznej i był ideowym oraz propagandowym narzędziem partii komunistycznych.
Sabotaż to umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód. Sabotaż ma na celu uniemożliwienie lub utrudnienie prawidłowego funkcjonowania zakładów albo urządzeń lub instytucji o poważnym znaczeniu dla działania państwa. W obowiązującym kodeksie karnym penalizowany jest jedynie sabotaż komputerowy. Zgodnie z art. 269 k.k., polega on na niszczeniu, uszkadzaniu, usuwaniu lub zmianie danych informatycznych o szczególnym znaczeniu dla obronności kraju, bezpieczeństwa w komunikacji, funkcjonowania administracji rządowej, innego organu państwowego lub instytucji państwowej albo samorządu terytorialnego albo zakłócaniu lub uniemożliwianiu automatycznego przetwarzania, gromadzenia lub przekazywania takich danych. Sabotaż komputerowy zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Karalności podlega także niszczenie, uszkadzanie lub zmienianie komputerowego urządzenia służącego do automatycznego gromadzenia, przetwarzania i przesyłania informacji.. Główne roleLinki zewnętrzneInternetowa Baza Filmu Polskiego (filmpolski.pl) – największa pośród istniejących, redagowana w Bibliotece i Ośrodku Informacji Filmowej PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi przez Jarosława Czembrowskiego. Istnieje od 1990, początkowo udostępniana w Bibliotece PWSFTviT, od marca 1998 również w internecie.
Adolf Chronicki (ur. 5 maja 1912 w Laskowcach, zm. 23 września 1989) w Gliwicach – polski aktor. Od 1 września 1970 roku do 31 grudnia 1974 roku, dyrektor i kierownik artystyczny w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu.
Czy wiesz że...? beta Ludwik Benoit (ur. 18 lipca 1920 w Wołkowysku, zm. 4 listopada 1992 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy, charakteryzujący się niskim, basowym głosem.
Feliks Żukowski (ur. 30 maja 1904 w Rydze, zm. 17 stycznia 1976 w Łodzi) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser teatralny, uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz Armii Krajowej, więzień obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen.
Zygmunt Zintel (ur. 2 kwietnia 1911 r. w Warszawie, zm. 30 września 1990 r. w Łodzi), polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny, pedagog. Żołnierz kampanii wrześniowej.
Stanisława Perzanowska wł. Stanisława Perzanowska-Chmielewska (ur. 2 lipca 1898 w Warszawie, zm. 24 maja 1982 tamże) - polska aktorka, reżyser i pedagog. Na scenie Teatru Reduta debiutowała tuż po ukończeniu Warszawskiej Szkoły Dramatycznej w 1919 roku i aż do wybuchu wojny grała i reżyserowała w teatrach krakowskich, warszawskich i wileńskich mi.in. w Teatrze Ateneum i Teatrze Polskim w Wilnie. W czasie wojny występowała w teatrach jawnych Warszawy i Krakowa. Po wojnie występowała i reżyserowała w Teatrze Śląskim w Katowicach (1945-1946), Teatrze Syrena w Łodzi (1946-1947), Teatrze Nowym w Warszawie (1947-1949), Teatrze Placówaka (1948), Teatrze Narodowym w Warszawie (1949-1957) i Teatrez Współczesnym w Warszawie (1957-1968). Wśród wielu ról teatralnych jakie zagrała można wymienić choćby Ulitę w Lesie A. N. Ostrowskiego, Walentową w Karykaturach J. A. Kisielewskiego, Panią Pernele w reżyserowanym przez siebie Świętoszku Moliera, Panią Desmermortes w Zaproszeniu do zamku J. Anouilha czy Anfisę w Trzech siostrach A. Czechowa. Radiosłuchaczom zapadła w pamięci jako Helena Matysiakowa w radiowej powieści Matysiakowie. W swojej karierze wystąpiła także w kilku filmach, przed kamerą debiutowała jeszcze przed II wojną światową. Od 1957 roku była wykładowcą warszawskiej PWST. Na emeryturę przeszła w 1969 roku. Jej mężem był popularny aktor Zygmunt Chmielewski. Zmarła w 1982 roku i została pochowana na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 37B-5-28). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |