|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 8-10 września 2010 r. w Johannesburgu, Republika Południowej Afryki, odbędzie się konferencja nt. e-serwisów poświęconych rolnictwu, żywności, środowisku i naukom przyrodniczym w Afryce.
E-rolnictwo odgrywa kluczową rolę w zwiększaniu możliwości rolników na całym świecie poprzez procesy informacyjne i komunikacyjne, udzielając im wspa... 13. międzynarodowa konferencja Europejskiego Stowarzyszenia Archeologów Azji Południowo-Wschodniej pt. "Przekraczanie granic w archeologii Azji Południowo-Wschodniej" odbędzie się dniach 27 września-1 października 2010 r. w Berlinie,, Niemcy..
Celem konferencji jest stworzenie ... Konferencja poświęcona inwestycjom w biotechnologie i technologie medyczne oraz tworzeniu partnerstw odbędzie się w Johannesburgu w Republice Południowej Afryki w dniach 19 i 20 października.
Przewiduje się, że w konferencji zostaną zaprezentowane miejscowe i międzynarodowe firm... Współpraca naukowa z krajami Azji Południowo-Wschodniej pomoże Unii Europejskiej stawić czoła globalnym wyzwaniom społecznym - uważa unijna komisarz ds. badań, innowacji i nauki Maire Geoghegan-Quinn. "Kraje Azji Południowo-Wschodniej i Unia Eu... W dniach 13-14 września 2010 r. w Salonikach, Grecja, odbędzie się piąta konferencja doktorantów z Europy Południowo-Wschodniej (SEERC).
Ta edycja wydarzenia bazuje na sukcesie poprzednich konferencji, gdzie na każdą z nich zgłoszono ponad 100 odczytów z krajów z Południowo-W...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Niemiecka Afryka Południowo-ZachodniaCzy wiesz że...? Pustynia – teren o znacznej powierzchni, pozbawiony zwartej szaty roślinnej na skutek małej ilości opadów i przynajmniej okresowo wysokich temperatur powietrza, co sprawia, że parowanie przewyższa ilość opadów[1]. Na gorących pustyniach ekstremalne temperatury sięgają do 50 °C (najwyższa zanotowana temperatura to 57,8 °C), nocą zaś dochodzą do 0 °C, charakterystyczne są dla nich też znaczne amplitudy dobowe temperatury, stały deficyt wilgotności oraz silne nasłonecznienie. Czasem termin pustynia stosowany jest również do obszarów pozbawionych zwartej roślinności z innych powodów niż przewaga parowania nad opadami, np. do pustyń lodowych. Funkcjonują również określenia odległe znaczeniowo od podstawowego terminu, takie jak pustynia porostowa. Franz Adolf Eduard Lüderitz (ur. 16 lipca 1834 - zm. 24 października 1886) − niemiecki kupiec i fundator pierwszej niemieckiej kolonii w południowej Afryce (Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia). Diament – minerał z gromady pierwiastków rodzimych. Nazwa pochodzi od gr. ἀδάμας adamas (dopełniacz ἀδάμαντος adamantos, łac. diamentum) = "niepokonany, niezniszczalny" i nawiązuje do wyjątkowej twardości tego minerału. Jest najtwardszą znaną substancją z występujących w przyrodzie. Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia (niem. Deutsch-Südwestafrika, DSWA) – niemiecka kolonia w latach 1884-1915, przejęta później przez Republikę Południowej Afryki i administrowana jako Afryka Południowo-Zachodnia. Ostatecznie terytorium to uzyskało niepodległość w 1990 jako Namibia. Powierzchnia kolonii wynosiła 835,1 tys. km². Herero – grupa etniczna należąca do grupy ludów Bantu zamieszkująca południową część Afryki (głównie Namibię oraz w niewielkiej liczbie Botswanę i Angolę). Jej liczebność szacowana jest na około 100tys. Są blisko powiązani z Himba, posiadają m.in. wspólny język. Herero to bardzo dumny naród farmerski. Miarą ich zamożności jest liczba posiadanych krów. W ich kulturze człowiek bez zwierząt jest niczym. To, jak ważne jest dla nich posiadanie stada uwidacznia się w tradycyjnym stroju kobiet.
Terytoria mandatowe - terytoria (kolonie) odebrane po I wojnie światowej Niemcom i Turcji i powierzone, uchwałą Ligi Narodów, do administracji państwom zwycięskiej Ententy: Wielkiej Brytanii, Francji lub Belgii, a także Japonii, Australii i Związkowi Południowej Afryki (ZPA, późniejsza RPA). Państwa te nazywane były mandatariuszami. HistoriaPoczątki kolonii wiążą się z osobą niemieckiego kupca Adolfa Lüderitza, który kupił ziemię w okolicach Angra Pequena od miejscowego wodza plemiennego. Od jego nazwiska wywodzi swoją nazwę miasto Lüderitz i przyległe wybrzeże. 24 kwietnia 1884 Lüderitz przekazał ten obszar pod opiekę władz niemieckich. Wkrótce przypłynęły tutaj statki niemieckiej floty. Ostatecznie niemiecka flaga zawisła nad tym terytorium 7 sierpnia 1884. W 1890 kolonia powiększyła swój obszar po zakupie terytorium Caprivi. Niemcy po zjednoczeniu w 1871, za rządów Otto von Bismarcka czuli się na arenie międzynarodowej spóźnieni, ponieważ mocarstwa kolonialne podzieliły terytoria zamorskie między siebie. Niemcy od lat 80. XIX w. założyły tylko kilka kolonii w Afryce – Niemiecką Afrykę Wschodnią, Togo, Kamerun i Niemiecką Afrykę Południowo-Zachodnią oraz na wyspach Pacyfiku: północną część Papui jako Nową Gwineę Niemiecką, Archipelag Bismarcka, Samoa, Mariany, Wyspy Salomona, Palau, Nauru. Niemcy ponadto posiadali koncesje w Chinach – Jiaozhou – gdzie stacjonowała Wschodnioazjatycka Eskadra Krążowników. W czasie I wojny światowej kolonie niemieckie zostały po walkach okupowane przez wojska Ententy i po wojnie zostały przez Ligę Narodów podzielone pomiędzy Francję, Wielką Brytanię, Japonię, Belgię i Portugalię jako terytoria mandatowe. W okresie do 1933 r. Niemcy nie dopominały się odzyskania wpływów zamorskich. Do sprawy posiadania kolonii powróciła dopiero III Rzesza.
Okręg Caprivi (ang. Caprivi Strip, niem. Caprivizipfel) – wąski pas lądu w północno-wschodniej części Namibii, między Angolą a Botswaną. Dzięki temu terytorium Namibia ma dostęp do rzeki Zambezi. Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia była jedyną niemiecką kolonią, która przyciągnęła znaczącą liczbę niemieckich osadników. Przybywali tu głównie z powodów ekonomicznych, w poszukiwaniu diamentów i miedzi, a także by uprawiać ziemię. W 1902 wśród 200 tys. mieszkańców kolonii było 2595 Niemców, 1354 Afrykanerów i 452 Brytyjczyków. Do 1914 przybyło kolejnych 9 tys. osadników niemieckich. Khoikhoi lub KhoeKhoe, transkrypcja tubylczego określenia "ludzie-ludzie", czyli "prawdziwi ludzie", dawniej Hotentoci) - grupa etniczna rdzennych mieszkańców południowej i przestarzałą.
Niemcy w Namibii (niem. Deutschnamibier) – grupa niemieckich kolonistów, osiadłych na obszarze Afryki Południowo-Zachodniej lub ich potomków, którzy zamieszkują republikę Namibii. Miejscowa ludność autochtoniczna, obejmująca głównie ludy Herero (80 tys. osób), Owambo (60 tys.) i Nama (10 tys.), określana była mianem Hotentotów. W latach 1893-1894 doszło do pierwszego "powstania Hotentotów" ludu Nama, na którego czele stał legendarny Hendrik Witboi. W kolejnych latach dochodziło do kolejnych lokalnych powstań przeciwko kolonizatorom, ich kulminacją było tzw. powstanie Herero w 1904. Herero atakowali niemieckie gospodarstwa, zabijając około 150 osadników. Przy słabych jeszcze siłach niemieckich Herero udało się nawet otoczyć miasta Okahandja i Windhoek. Dodatkowe siły przybyłe z Niemiec rozgromiły powstańców w bitwie pod Waterbergiem. Herero musieli wycofać się na pustynię Kalahari, gdzie wielu z nich umarło z pragnienia. Ponadto niemieckie patrole strzegły źródeł wody, strzelając do zbliżających się tubylców. Zaledwie części z nich udało się zbiec do sąsiednich terytoriów brytyjskich. Jesienią 1904 doszło do kolejnego powstania ludu Nama pod wodzą Hendrika Witboi i Jakoba Morenga, które zostało stłumione w latach 1907-1908. Szacuje się, że łącznie w trakcie tych starć zginęło około 25-100 tys. Herero, 10 tys. Nama i 1749 Niemców. Namibia (Republika Namibii, ang. Republic of Namibia, afrik. Republiek van Namibië, niem. Republik Namibia) – państwo w południowo-zachodniej Afryce, leżące nad Oceanem Atlantyckim (długość wybrzeża – 1572 km). Graniczy z Angolą (długość granicy 1376 km), Botswaną (1360 km), RPA (967 km), Zambią (233 km) oraz Zimbabwe. Do 1968 Namibia funkcjonowała pod nazwą Afryka Południowo-Zachodnia.
Miedź (Cu, łac. cuprum) – pierwiastek chemiczny, z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa miedzi po łacinie (a za nią także w wielu innych językach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w starożytności wydobywano ten metal. Początkowo nazywano go metalem cypryjskim (łac. cyprum aes), a następnie cuprum. Posiada 26 izotopów z przedziału mas 55-80. Trwałe są tylko dwa: 63 i 65. Na początku I wojny światowej wojska południowoafrykańskie wkroczyły do kolonii. Ich przewaga była znacząca i jednostki niemieckiego Schutztruppe mogły jedynie starać się opóźnić zajęcie całego terytorium. Ostatecznie Niemcy poddali się 9 lipca 1915. Po wojnie terytorium zostało przejęte przez Brytyjczyków, a później przekazane Południowej Afryce jako terytorium mandatowe Ligi Narodów. Liga Narodów (ang. League of Nations, fr. Société des Nations) – nieistniejąca już organizacja międzynarodowa powstała z inicjatywy prezydenta Stanów Zjednoczonych Woodrowa Wilsona. Statut Ligi został przyjęty przez konferencję pokojową w Wersalu 28 czerwca 1919 r. Stał się on częścią traktatu wersalskiego i wszedł w życie po ratyfikacji 10 stycznia 1920 roku.
I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu. We współczesnej Namibii wiele jest jeszcze pozostałości z czasów niemieckiej kolonizacji: nazwy geograficzne, budynki czy przedsiębiorstwa. Do roku 1990 język niemiecki był jednym z języków urzędowych Namibii, dziś ma status języka mniejszości narodowej i wciąż używa go ok. 30 tys. mieszkańców. Nadal mieszka tutaj około 20 tys. potomków niemieckich osadników. Heinrich Ernst Göring (ur. 31 października 1839, zm. 7 grudnia 1913) – niemiecki prawnik i dyplomata. Ojciec Hermanna Göringa - niemieckiego asa myśliwskiego z okresu I wojny światowej, późniejszego działacza nazistowskiego, przywódcy Luftwaffe i Marszałka Rzeszy.
Zatoka Lüderitza (ang. Lüderitz Bay; port. Angra Pequena) - zatoka na Oceanie Atlantyckim u zachodnich wybrzeży Namibii, odkryta w 1487 przez portugalskiego podróżnika Bartolomeu Diasa. GubernatorzyZobacz teżOkahandja - miasto w centralnej Namibii, na północ od Windhuku, w regionie Otjozondjupa. Założone około 1800 roku przez dwie grupy etniczne Hererowie i Nama. Liczy obecnie 22 tysiące mieszkańców (2006). Przemysł spożywczy.
Owambo (także: Ovambo, Ambo) - lud afrykański zamieszkujący tereny północnej Namibii i południowej Angoli, dzieli się na kilka plemion (m. in. Eunda, Ewale, Kuajama, Okafima, Ombalantu). Liczebność Owambo wynosi przeszło 800 tysięcy osób, z czego ok. 600 tys. mieszka w Namibii i ponad 200 tysięcy w Angoli. Posługują się kilkoma blisko spokrewnionymi językami z rodziny bantu, do najważniejszych należą języki ndonga, kwanyama i ngandjera.
Czy wiesz że...? beta Język niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii.
Ludobójstwo Herero i Namaqua – brutalne stłumienie przez wojska Cesarstwa Niemieckiego powstania afrykańskich ludów Herero i Namaqua, które uznawane jest za pierwsze ludobójstwo XX wieku. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
Osobny artykuł: