Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Profesorowie Łępkowski i Łukasiewicz wyróżnieni Wawrzynami Lekarskimi
Profesorowie Andrzej Łępkowski i Szczepan Łukasiewicz zostali uhonorowani Wawrzynami Lekarskimi - najwyższymi odznaczeniami przyznawanym przez śląski samorząd lekarski wybitnym przedstawicielom tego środowiska. Uroczystość wręczenia Wawrzynów odbyła się w sobotę w Kato...
 
W jaki sposób naturalny klej wpływa na chemię atmosfery
Organiczne związki węgla uwalniane przez drzewa wpływają na jakość powietrza - pokazują wyniki nowych badań naukowych. Naukowcy z Danii, Nowej Zelandii i USA odkryli, że utlenianie węglowodoru zwanego izoprenem skutkuje wytworzeniem produktów fazy gazowej...
 
Eksperci: poród naturalny najbezpieczniejszy dla matki i dziecka
Poród naturalny jest najbezpieczniejszy dla dziecka i matki, a obecnie może on być również łatwiejszy i mniej bolesny - mówili eksperci 18 kwietnia na spotkaniu prasowym w Warszawie. "Kobiety, które zdecydowały się rodzić drogami natury, ale boją się bólu, ma...
 
Naturalny hormon organizmu może być najpotężniejszym wrogiem choroby wątroby
Hiszpańscy naukowcy odkryli lecznicze właściwości kryjące się w hormonie żołądkowym, który w naturalny sposób jest wytwarzany przez organizm człowieka. Wykazano, że hormon znany pod nazwą ghrelina zmniejsza zwłóknienie wątroby, stres oksydacyjny i zapalenie oraz zapobiega pow...
 
Informatyka jakościowa - różne światy i praktyki badawcze, Istambuł, Turcja
W dniach 24-26 lutego 2011 r. w Istambule, Turcja, odbędzie się wydarzenie pt. "Informatyka jakościowa - różne światy i praktyki badawcze". Wydarzenie poświęcone będzie temu, w jaki sposób praktyki naukowe z rozmaitych dyscyplin naukowych wchodzą w interakcje z informatyką...

Reklama:


Nieostrość

Czy wiesz że...?
Zbiór rozmyty (ang. fuzzy set) – obiekt matematyczny ze zdefiniowaną funkcją przynależności (zwaną też funkcją charakterystyczną zbioru rozmytego), która przybiera wartości z przedziału [0, 1]. Teoria zbiorów rozmytych została wprowadzona przez Lotfi A. Zadeha w 1965 r. jako rozszerzenie klasycznej teorii zbiorów.

Nazwa — obok zdania i funktora jedna z trzech głównych kategorii syntaktycznych wyróżnionych w teorii kategorii syntaktycznych; nazwa to każde wyrażenie złożone lub proste, które przy danym jego rozumieniu może pełnić funkcję podmiotu lub orzecznika w zdaniu podmiotowo-orzecznikowym. Niekiedy określa się nazwy jako wyrażenia mogące pełnić funkcję podmiotu, nie funkcję podmiotu i orzecznika.

Desygnat – każdy konkretny obiekt pasujący do nazwy, lub ściślej – każda rzecz oznaczana przez dany wyraz, pojęcie lub znak. Na przykład desygnatem słowa "pies" jest każde zwierzę będące psem.

Nieostrość jest własnością prawie wszystkich wyrażeń języka naturalnego.

Nieostrość nazw

Najczęściej rozważanym rodzajem nieostrości jest nieostrość nazw. Daną nazwę nazwiemy nieostrą, jeżeli zwyczaj językowy ustala, że:

  1. pewne przedmioty są jej desygnatami, ale nie ustala, czy są to jej wszystkie desygnaty,
    bądź też, że
  2. pewne przedmioty nie są jej desygnatami, ale nie przesądza, czy są to wszystkie przedmioty nie będące jej desygnatami.

Przykład

  • Osoba o wzroście 250 cm jest, bez wątpienia, desygnatem nazwy "wysoki człowiek". Zwyczaj językowy nie przesądza jednak o tym, czy "wysokim" jest również człowiek o wzroście 175 cm: jednym osoba taka wyda się wysoka, podczas gdy inni orzekną o jej wzroście, że jest raczej "średni".
  • Karta z wynikami badań, przekazana lekarzowi przez pacjenta w czasie wizyty, nie jest raczej desygnatem nazwy "łapówka". To, czy desygnatem tej nazwy jest - w przedstawionej sytuacji - bukiet kwiatów, jest już natomiast kwestią problematyczną.
  • Nieostrość wyrażeń innych niż nazwy

    W literaturze przedmiotu rozważa się również kwestię nieostrości predykatów (np. "kocha", "obraża", "umie", "jest wysoki"), zdań (np. "To jest wysoki człowiek"), a nawet spójników.

    Łapówka (pot.) – korzyść, najczęściej finansowa, wręczana osobie lub grupie osób, dla osiągnięcia określonego celu, z pominięciem standardowych procedur.

    Wyrażeniem nazywamy łańcuch znaków składający się z ciągu symboli oraz liter alfabetu, który definiuje pewien język formalny. Każdy język definiowany przez wyrażenie regularne jest regularny.

    Nieostrość a logika

    Klasycznym rachunkiem zdań rządzi zasada dwuwartościowości logicznej - zdaniu może przysługiwać tylko i wyłącznie jedna wartość logiczna: prawda lub fałsz. Jeżeli pragniemy zachować tę zasadę pozostając w zgodzie ze zwyczajem językowym, zdania takie, jak "Osoba o wzroście 175 cm jest wysoka." musimy uznać za nierozstrzygalne. Pewnego rodzaju rozwiązaniem powyższego problemu jest analiza zdań nieostrych na gruncie semantyki luk prawdziwościowych (semantyki superwaluacyjnej), oraz logik wielowarościowych (w szczególności: trójwartościowej logiki Kleenego oraz nieskończenie wielowartościowej logiki Łukasiewicza).

    Zwyczaj – termin ten w mowie potocznej używany jest często zamiennie ze słowem obyczaj, jednak w niektórych naukach (np. w socjologii) terminom tym nadaje się różne znaczenie.

    Centymetr (symbol: cm) – jednostka długości, podwielokrotność metra, równa 10−2 m. Centymetr jest jednostką podstawową w układzie jednostek miar CGS (centymetr gram sekunda). W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E-2 m, czyli 1 · 10-2 m.

    Formalnej aparatury, służącej reprezentacji znaczeń wyrażeń nieostrych, dostarcza także teoria zbiorów rozmytych.

    Bibliografia

    (pozycje nie uwzględnione w przypisach)

    1. Muszyński Zbysław (red.): O nieostrości. Wyd. UMCS, Lublin, 1988.
    2. Hyde Dominic: Sorites Paradox, [w:] Zalta Edward N. (red.): The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Fall 2005 Edition).
    3. Jadacki Jacek Juliusz: Spór o granice języka. Semper, Warszawa, 2001.
    4. Kwiatkowski Tadeusz: Logika ogólna. Wyd. UMCS, Lublin, 1992.
    5. Marciszewski Witold (red.): Mała encyklopedia logiki. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk, Łódź, 1988.
    6. Sorensen Roy: Vagueness, [w:] Zalta Edward N. (red.): The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Fall 2006 Edition).
    7. Woźniak Jacek: Logiczna analiza pojęć typologicznych. Polskie Towarzystwo Semiotyczne, Warszawa, 1990.

    Przypisy

    1. [1] Bertrand Russell - Vagueness
    2. Ajdukiewicz Kazimierz: Logika pragmatyczna. PWN, Warszawa, 1975, s. 58.
    3. Malinowski Grzegorz: Logiki wielowartościowe. PWN, Warszawa, 2006, s. 42-43.





    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.