Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Film z narodzin gwiazdy
Nowe, niezwykłe zdjęcia z kosmicznego teleskopu podczerwonego Herschel Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) pokazują gwiazdy na różnych etapach formowania się. Naukowcy przewidują, że w ciągu kolejnych mniej więcej 100.000...
 
Zrób film i wygraj 10 tysięcy
RuszyÅ‚a druga edycja konkursu filmowego „Matematyka nie koÅ„czy siÄ™ w szkole”. W rywalizacji może wziąć udziaÅ‚ każdy, kto przygotuje krótkie nagranie promujÄ…ce tÄ™ dziedzinÄ™ nauki. Autor najciekawszej pracy otrzyma nagr...
 
Zmiksuj i zmontuj własny film
Nowy zestaw narzędzi opracowany przez zespół dofinansowywanych ze środków unijnych naukowców zapewnia artystom i pracownikom telewizji środki do tworzenia wysokiej jakości animacji audio-wizualnych przy znikomych nakładach czasu ...
 
Noblista Robert G. Edwards - ojciec medycyny reprodukcyjnej
Najważniejszą rzeczą na świecie jest posiadanie dziecka - miał kiedyś powiedzieć Robert G. Edwards, tegoroczny Noblista w dziedzinie fizjologii i medycyny. Wierzył w to tak bardzo, że niemal całe swoje życie zawodowe poświęcił walce z niepłodnością.Określany ...
 
Powstaje film promujÄ…cy archeologiÄ™ lotniczÄ…
W połowie czerwca rozpoczną się zdjęcia do filmu pt. "Czy leci z nami archeolog?", popularyzującego metodę prospekcji lotniczej. Ujęcia zostaną zrealizowane z pokładu samolotu 3Xtrim, pilotowanego przez Krzysztofa Wieczorka - mistrza ...

Reklama:


Nino Rota

Czy wiesz że...?
Amarcord – włosko-francuska tragikomedia z 1973 roku. Wspaniały obraz mistrza Felliniego jest nostalgicznym, przepełnionym humorem i magią portretem jego rodzinnej miejscowości Rimini z lat 30-tych. Film nie ma jednolitej fabuły, jest raczej zbiorem urzekających epizodów, które składają się na prawdziwe arcydzieło z niesamowitym klimatem, któremu trudno się oprzeć.

Filadelfia (wymowa: /ˌfɪləˈdɛlfiə/)) (ang. Philadelphia) – miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania, u ujścia rzeki Delaware do Atlantyku. Największe pod względem liczby ludności miasto w Pensylwanii i szóste w kraju.

Słodkie życie (La Dolce vita) to film z 1960 roku w reżyserii Federica Felliniego. Opowiada o tygodniu z życia niezbyt aktywnego dziennikarza w Rzymie i poszukiwaniu przez niego szczęścia i miłości, bezskutecznie. Film uważany jest powszechnie za jedno z największych osiagnięć światowego kina. Dla Felliniego oznaczał przejście od wcześniejszych obrazów neorealistycznych do późniejszych artystycznych.

Nino Rota (ur. 3 grudnia 1911 w Mediolanie, zm. 10 kwietnia 1979 w Rzymie) – włoski kompozytor muzyki filmowej.

Urodzony w rodzinie muzyków, studiował w mediolańskim konserwatorium u Ildebrando Pizzettiego. Dyrygent Arturo Toscanini doradził mu kontynuację studiów w Filadelfii. Tam pracował, między innymi, pod kierunkiem Fritza Reinera. Po powrocie do Mediolanu ukończył studia pracą o kompozytorze renesansu Gioseffo Zarlino.

Wagner – nazwisko to pochodzi od germańskiego słowa "Waganari" określającego woźnicę lub budowniczego wozów (szczególnie wśród pensylwańskich Holendrów). Otrzymywały je osoby trudniące się zawodowo transportem szeroko pojętych dóbr, w zaprzęgniętych wozach lub furmankach z wysokimi burtami.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Obdarzony subtelną wyobraźnią i niezwykłą inwencją melodyczną, dbały o efektowną instrumentację, sięgający świadomie do rozległych pokładów tradycji (jak barok lub Richard Wagner) stał się mistrzem wyrafinowanej muzyki filmowej. Zaprzyjaźniony z Federico Fellinim przez lata ścisłej współpracy stworzył do jego filmów wyrazistą stylistycznie ilustrację muzyczną.

Ojciec chrzestny (ang. The Godfather) – film kryminalny nakręcony w 1972 roku. Fabuła filmu oparta jest na książce amerykańskiego pisarza włoskiego pochodzenia Maria Puzo o tym samym tytule. Reżyserem filmu był Francis Ford Coppola, a scenariusz napisali wspólnie Puzo i Coppola. Aktorzy występujący w filmie to m.in. Marlon Brando, Al Pacino, Robert Duvall, Diane Keaton oraz James Caan. Film opowiada o historii rodziny mafijnej Corleone w latach 1945-1955. Dalsze losy rodziny Corleone zostały ukazane w Ojcu chrzestnym II oraz Ojcu chrzestnym III.

IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.

Mniej znana jest jego twórczość autonomiczna (np. symfonie, balet La Strada, opery, utwory kameralne).

Ceniony przez krytykę za muzykę do filmów następujących reżyserów:

  • Federico Fellini: Na drodze (La strada, 1954, z rozpoznawalnym motywem na trÄ…bkÄ™), SÅ‚odkie życie (1960), Osiem i pół (1963, z cyrkowym, tanecznym motywem w scenie finaÅ‚owej), Giulietta od duchów (1965, z psychodelicznÄ… muzykÄ… ilustrujÄ…ca urojenia bohaterki), Rzym (1972, tu współtworzÄ…ca syntezÄ™ sztuk ilustracja epizodu pokazu mody koÅ›cielnej), Amarcord (1974, z motywem przewodnim powtarzanym w różnych wersjach instrumentalnych), Casanova (1976, próba asymilacji klimatu muzyki XVIII wieku oraz Wagnera), Próba orkiestry (1979, gdzie pomysÅ‚ filmu wyszedÅ‚ od kompozytora, a ilustracjÄ… jest suita Roty, zmarÅ‚ego wkrótce na wylew krwi do mózgu).
  • Luchino Visconti: Lampart, Rocco i jego bracia.
  • Franco Zeffirelli: Romeo i Julia.
  • Francis Ford Coppola: Ojciec chrzestny (1972), Ojciec chrzestny II (1974), Ojciec chrzestny III (1990)
  • Bibliografia

  • Maria Kornatowska: Fellini. Warszawa, WAiF, 1972, brak numeru ISBN (wyd. 3: 1989, ISBN 83-221-0470-7) – podstawowa monografia, w wydaniach kolejnych znacznie rozbudowana i stale aktualizowana; liczne mikrointerpretacje muzyki filmowej Nino Roty.
  • Geneviève Agel: Les chemins de Fellini. WstÄ™p: Roberto Rossellini. Paris, Éd. du Cerf, 1956, brak numeru ISBN – książka w jÄ™z. francuskim; zawiera m.in. wywiad z Fellinim i portret kompozytora Nino Roty; liczne ilustracje: kadry z filmów, zdjÄ™cia Felliniego i Roty.
  • Chris Wiegand: Federico Fellini. The Complete Films. Köln, Taschen, 2003, ISBN 3-8228-1590-X – książka w jÄ™z. angielskim; próba monografii caÅ‚ej twórczoÅ›ci reżysera,także uwagi o ilustracji muzycznej Nino Roty do jego filmów.
  • Linki zewnÄ™trzne

  • Nino Rota w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
  • Nino Rota w bazie stopklatka.pl
  • Nino Rota w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
  • Barok (z por. barroco – "perÅ‚a o nieregularnym ksztaÅ‚cie", lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze Å›rodkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje siÄ™ na zakres czasowy od koÅ„ca XVI wieku do XVIII wieku. Barok obejmowaÅ‚ wszystkie przejawy dziaÅ‚alnoÅ›ci literackiej i artystycznej, a także filozofiÄ™ i architekturÄ™. U jego podstaw leżaÅ‚ sprzeciw wobec renesansowego klasycyzmu, głęboka religijność, mistycyzm i egzystencjalny niepokój.

    Giulietta od duchów (taki jest przekład autorskiego tytułu włoskiego), w polskiej dystrybucji kinowej Giulietta i duchy – włosko-francuska tragikomedia z 1965 roku. Pierwszy pełnometrażowy film kolorowy Felliniego.





    Czy wiesz że...? beta

    Ojciec chrzestny II (ang. The Godfather Part II) – amerykański film gangsterski z 1974 roku w reżyserii Francisa Forda Coppoli na podstawie scenariusza napisanego przez Francisa Forda Coppolę i Maria Puzo. Film jest jednocześnie sequelem i prequelem dla filmu Ojciec chrzestny. Pokazuje on jednocześnie losy rodziny Corleone po wydarzeniach z pierwszej części filmu, a także losy młodego Vita Corleone granego przez Roberta De Niro.
    8½ (wł. Otto e mezzo, ang. Eight and a Half) – czarno-biały, awangardowy włoski film z 1963 w reżyserii Federico Felliniego z Marcello Mastroiannim w roli głównej. Często uważany za jeden z najlepszych, najbardziej inspirujących i wpływowych filmów w historii kina europejskiego i światowego. Magnum opus Felliniego i jego najbardziej rozpoznawalny film.
    Federico Fellini (ur. 20 stycznia 1920 w Rimini nad Adriatykiem, zm. 31 października 1993 w Rzymie) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy. Znany ze swojego barokowego, cyrkowego, onirycznego stylu. Szeroko uznawany za jednego z najbardziej wpływowych i najważniejszych reżyserów w historii kina, czołowy przedstawiciel europejskiego kina autorskiego, nawiązujący do włoskiego neorealizmu kina lat 40-tych i 50-tych. Autor La strady, Słodkiego życia, Nocy Cabirii, Amarcord oraz Osiem i pół, uważanego za jego magnum opus.
    Luchino Visconti di Modrone (ur. 2 listopada 1906 w Mediolanie, zm. 17 marca 1976 w Rzymie) - hrabia di Lonate Pozzolo, włoski scenarzysta i reżyser teatralny i filmowy oraz pisarz. We wczesnym okresie twórczości przedstawiciel neorealizmu.
    La strada (tytuł oryginalny) – włoski film fabularny z 1954 w reżyserii Federico Felliniego, przez krytykę określany zgodnie jako jedno z arcydzieł tego reżysera, doniosłe w historii sztuki filmowej.
    Renesans lub odrodzenie – okres w historii kultury europejskiej, obejmujący przede wszystkim XV i XVI wiek, określany często jako "odrodzenie sztuk i nauk" oraz koncepcja historiozoficzna odnosząca się do historii kultury włoskiej od Dantego do roku 1520 (Il Rinascimento).
    Suita [z fr. następstwo, kolejność] – cykl utworów instrumentalnych. Suita powstała w baroku, ukształtowana przez klawesynistów francuskich, ale w różnych postaciach przetrwała do XX wieku.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.