|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Emisje dwutlenku węgla (CO2) z paliw kopalnych wzrosły od 2000 r. o 29%, a coraz więcej danych sugeruje, że zdolność naturalnych biotopów do absorpcji tych emisji może słabnąć. To zaledwie dwa z głównych wniosków z zakrojonej na szeroką, międzynarodową skalę próby obliczenia "budżetu węglowego" Ziemi.
Bada... Ruch wody z gleby do korzeni determinuje relacje między roślinami a wodą, a także sposobem wchłaniania składników odżywczych. Naukowcy od dawna wiedzieli, że korzenie stymulują zmiany we właściwościach chemicznych, biologicznych i fizycznych ryzosfery (gl... Ponad 70 proc. polskiego wybrzeża cofa się. Odpowiedzialne za to procesy przepływu wody i ruchu osadów nie są w pełni poznane. Dodatkowo zjawiska te są zaburzane przez istniejące budowle hydrotechniczne - falochrony portowe, mola czy budowle ochronne brzegu... O wykorzystaniu szumów morza w badaniach i obserwacjach zjawisk fizycznych i życia we wszechoceanie opowie 21 czerwca w Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie prof. Zygmunt Klusek z Instytutu Oceanologii PAN w Sopocie.Szumy morz... Wzrost poziomu morza może być znacznie wyższy od długoterminowych prognoz, nawet jeżeli obecny poziom dwutlenku węgla (CO2) ustabilizuje się - czytamy w nowym raporcie opublikowanym w tym tygodniu w czasopiśmie Nature Geoscience.
Badania zatytułowane "Temperatura na An...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Nizina NōbiCzy wiesz że...? Trzęsienie ziemi – gwałtowne rozładowanie naprężeń, nagromadzonych w skorupie ziemskiej w wyniku przejściowego zablokowania ruchu warstw skalnych, poruszających się wzdłuż linii uskok Uwalniająca się przy tym energia w około 20% rozchodzi się w postaci fal sejsmicznych, z których część dociera na powierzchnię Ziemi w postaci niszczących fal powierzchniowych. Gleba - biologicznie czynna powierzchniowa warstwa litosfery, powstała ze skały macierzystej pod wpływem czynników glebotwórczych (głównie organizmów żywych, klimatu i wody) i podlegająca stałym przemianom. Gleba składa się z trzech faz: Uskok – struktura tektoniczna powstała w wyniku rozerwania mas skalnych i przemieszczenia ich wzdłuż powstałej powierzchni (lub wąskiej strefy zniszczenia), zwanej powierzchnią uskoku (lub strefą uskokową). Uskokom mogą towarzyszyć inne struktury tektoniczne (przyuskokowe podgięcia warstw, fałdy, fleksury). Na mapach:   Nizina Nōbi
Nizina Nōbi (jap. 濃尾平野 Nōbi Heiya) - równina aluwialna rozciągająca się od południowo-zachodniej części prefektury Gifu do północno-zachodniej części prefektury Aichi, o powierzchi ok. 1800 km². Na zachodzie jest ograniczona pasmami górskimi Ibuki i Yōrō, a na wschodzie wzgórzami Owari. Północną granicę wyznaczają góry Ryōhaku, a południową zatoka Ise. Rzeka Nagara (jap. 長良川, Nagara-gawa) – rzeka w Japonii, mająca swoje źródła w mieście Gujō, w prefekturze Gifu, a ujście w mieście Kuwana. Razem z rzekami Kiso i Ibi, Nagara jest jedną z "trzech rzek Kiso" na równinie Nōbi. Pierwotnie nazwa rzeki brzmiała Sunomata (jap. 墨俣川, Sunomata-gawa).
Góry Ibuki (jap. 伊吹山地, Ibuki Sanchi?) - góry na japońskiej wyspie Honsiu na granicy prefektur: Gifu i Shiga. Na zachodzie góry obniżają się w stronę jeziora Biwa, a na południu po drugiej stronie doliny przechodzą w góry Suzuka. W zimie zachodnie, chłodne wiatry ze szczytów gór powodują silne opady śniegu na nizinie Nōbi. Obszar ten nazywany jest także "trzy rzeki Kiso", ponieważ trzy rzeki: (Ibi, Kiso i Nagara), w swoim dolnym biegu na przemian łączą się i rozdzielają, nanosząc bardzo żyzne gleby. 
 Dolna część biegu wszystkich trzech rzek znajduje się w prefekturze Aichi i składa się z rozległych mokradeł, które niekiedy znajdują się poniżej poziomu morza. Z powodu ulewnych deszczów i tajfunow poziom wody może się gwałtownie zmieniać, co w historii wyrządzało wielkie szkody. Spowodowało to wykształcenie charakterystycznych lokalnych sposobów ochrony, jak np. budowanie okrągłych wałów ziemnych, otaczających miejscowości (np. Wanōchi w prefekturze Gifu). Nowożytne miasta Tsushima i Nagoja zostały zbudowane na niewielkich płaskowyżach, aby uniknąć zalań, co przyczyniło się do ich rozkwitu. Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
Zatoka Ise (jap. 伊勢湾 Ise-wan) – zatoka w południowej części regionu Chūbu w Japonii, połączona z Oceanem Spokojnym cieśniną Irago. Wejście do zatoki otaczają półwyspy: Shima od strony prefektury Mie i Atsumi od strony prefektury Aichi. We wschodniej części zatoka Ise jest połączona z zatoką Mikawa. Uskok Yōrō znajduje się na skraju równiny Nōbi i jest przyczyną powstania pasma górskiego Yōrō. Sedymentacja z trzech rzek tworzy wschodnią krawędź niziny, co dobrze pokazuje opadanie terenu. Spadek jest nazywany przechyłem Nōbi (濃尾傾動運動 Nōbi Nadaredō Undō). Uskok Neodani przebiegający przez centralną część równiny Nōbi był przyczyną trzęsienia ziemi Mino-Owari w 1891, jednego z największych trzęsień ziemi w głównej części Japonii. Mokradło (teren podmokły, bagno, błoto, moczary, trzęsawisko, bajoro, grzęzawisko, topiel, topielisko) – tereny okresowo lub stale zabagnione, podtopione lub pokryte warstwą wody, siedlisko hydrogeniczne, obszar o płytkim poziomie wody gruntowej (powyżej 1 m), teren silnie uwilgotniony, zalany wodą lub okresowo zabagniony, o glebach mineralnych lub organicznych.
Poziom morza – punkt położony na wysokości teoretycznie równej zeru, w miejscu, gdzie morze styka się z lądem. Przyjęty w geografii i kartografii przeciętny poziom morza jest średnią wszystkich poziomów morza, wynikających z jego wahań, wywołanych takimi zjawiskami, jak falowanie czy pływy. Pod uwagę należy też wziąć dłuższe cykle wahań poziomu morza: 19-letni cykl Metona i 223-miesięczny cykl saros. Przypisy
Czy wiesz że...? beta Sedymentacja (łac. sedimentum = osad) – proces opadania zawiesiny ciała stałego w cieczy w wyniku działania siły grawitacji lub sił bezwładności. Sedymentacji ulegają zawiesiny o gęstości większej niż gęstość cieczy. Sedymentacja prowadzi więc do rozdziału substancji niejednorodnych, a kryterium podziału jest gęstość.
Równina aluwialna - płaski lub prawie całkowicie poziomy (nachylenie do 3 st.) teren ukształtowany w wyniku działalności rzecznej i zbudowany z osadów rzecznych. Największą równiną aluwialną jest Nizina Amazonki o powierzchni ok. 3,5 mln km².
Płaskowyż (plateau) - obszar wysoko położony o płaskiej lub lekko falistej powierzchni i o stromych stokach, będący fragmentem wydźwigniętej powierzchni zrównania lub równiny wulkanicznej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
