|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Model trójwymiarowy fragmentu doliny rzeki Anthemous w Grecji, bogatej w pozostałości osadnictwa z końca neolitu i początku epoki brązu, wykonali polscy archeolodzy z Uniwersytetu im. Adam Mickiewicza w Poznaniu. Projekt rozpoczął się w zeszłym roku. Wtedy na... W dniach 23 - 27 czerwca 2012 r. w Istambule, Turcja, odbędzie się konferencja nt. dyrektywy INSPIRE
Dyrektywa INSPIRE weszła w życie 15 maja 2007 r. i będzie wdrażana etapowo, aż do jej pełnej implementacji wymaganej do roku 2019. Jej cel... W dniach 13-14 września 2010 r. w Salonikach, Grecja, odbędzie się piąta konferencja doktorantów z Europy Południowo-Wschodniej (SEERC).
Ta edycja wydarzenia bazuje na sukcesie poprzednich konferencji, gdzie na każdą z nich zgłoszono ponad 100 odczytów z krajów z Południowo-W... W dniach 1 - 3 czerwca 2011 r. w Heraklionie, Grecja, odbędą się piąte warsztaty nt. teorii i praktyki bezpieczeństwa informacji.
Udoskonalenia techniczne mobilnych infrastruktur sieciowych oraz dostępność wydajnych urządzeń przenośnych szybko zmieniają sposób, w jaki użytkownicy... W dniach 5 - 7 września 2011 r. w Kos, Grecja, odbędzie się czwarta międzynarodowa konferencja nt. harmonizacji architektury z naturą.
Rozwój tzw. eko-architektury napędzany jest przez wyczerpywanie się zasobów naturalnych oraz potrzebę zachowania równowagi w naturze. Dostarcza ona tw...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Nomos FokidaCzy wiesz że...? Zatoka Koryncka (nowogr.: Κορινθιακóς κóλπος, Korintiakos Kolpos) – głęboka, wąska zatoka, wschodnia odnoga Morza Jońskiego, od którego oddziela ją na zachodzie Zatoka Patraska. Położona wewnątrz Grecji, rozdziela Peloponez (na południu) od kontynentu (na północy). Rozciąga się od cieśniny Riońskiej na zachodzie, po Przesmyk Koryncki na wschodzie. Długość akwenu 130 km, szerokość 8,4–32,0 km, głębokość do 935 m. Wody zatoki bogate w ryby. Na północno-zachodnim skraju zatoki, miasto portowe Naupaktos, (dawniej nazywane Lepanto). Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. 
 Fokida lub Focyda (nowogr. Φωκίδα, starogr. Φωκίς) – kraina w środkowej Grecji nad Zatoką Koryncką, w której wznoszą się góry Parnas i Kirfis. Kraina należała w starożytności do Związku Etolskiego. Głównymi miastami były Elateja i ośrodek religijny Delfy. Według mitologii w tej krainie Prometeusz ulepił człowieka, a Edyp zabił swojego ojca, Lajosa. Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do politycznego upadku cesarstwa zachodniorzymskiego w 476 roku[1].
Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas], tr. Yunanistan), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z Albanią, Republiką Macedonii i Bułgarią na północy oraz z Turcją na wschodzie. Ma dostęp do czterech mórz: Morza Egejskiego, Morza Kreteńskiego na wschodzie, Morza Jońskiego na zachodzie oraz Morza Śródziemnego od południa. Obecnie Fokida jest prefekturą (nomosem) ze stolicą w mieście Amfissa, w regionie administracyjnym Grecja Środkowa. Graniczy z prefekturami: Etolia i Akarnania (region Grecja Zachodnia) oraz Ftiotyda i Beocja (region Grecja Centralna). Zajmuje powierzchnię 2120 km², mieszka tu około 49,6 tys. ludzi (stan z roku 2005). Język grecki klasyczny, inaczej greka klasyczna - stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.
Grecja Środkowa (gr. Στερεά Ελλάδα - Stereá Elláda) - region administracyjny Republiki Greckiej ze stolicą w Lamii. Graniczy od południowego wschodu z regionem Attyka, od północy z Tesalią, od zachodu z Grecją Zachodnią. Od południa region ograniczony jest Zatoką Koryncką, od wschodu Morzem Egejskim. Do Grecji Środkowej należy wyspa Eubea. Jest to jeden z najbardziej górzystych regionów Grecji. Parnas (gr. Parnassós) – pasmo górskie w środkowej Grecji, z najwyższym szczytem wznoszącym się na wysokość 2457 m n.p.m. W pobliżu leżało miasto Delfy, siedziba najsławniejszej starożytnej wyroczni i poświęconej Apollinowi świątyni. Obecnie Parnas jest, jednym z ważniejszych w kraju, ośrodkiem sportów zimowych, z rozbudowaną i rozległą bazą turystyczną, z jej centrum w miejscowości Arachowa. Większą część masywu Parnasu pokrywa stary, świerkowy drzwostan. Przy zbliżonej także budowie geologicznej, poza okresem suchego, greckiego lata, znaczna część masywu Parnasu przypomina krajobrazem słowackie Tatry. Co nie dotyczy jednak ogołoconego z roślinności wierzchołka góry.
Edyp (gr. Οἰδίπους Oidipous - wg tradycyjnej etymologii "o obrzękłych kostkach u nóg", od οἰδέω oideo "nabrzmiewać, puchnąć" i πούς pus "stopa") – w mitologii greckiej syn Lajosa i Jokasty.
Czy wiesz że...? beta Etolia i Akarnania (nowogr.: Αιτωλοακαρνανία, Etoloakarnania) - nomos w Grecji Zachodniej, ze stolicą w Missolungi. Nomos ograniczony jest od północego zachodu Zatoką Ambrakijską, od zachodu Morzem Jońskim, a od południa Zatoką Patraską. Od wschodu graniczy z nomosami Fokida i Eurytania (obydwa w regionie Grecja Środkowa), od północy z Artą w Epirze i Karditsą w Tesalii. Nomos zamieszkuje 223 188 osób (stan z roku 2005), a jego powierzchnia wynosi 5 461 km², co czyni go największym nomosem w Grecji.
Ftiotyda (gr. klas. Φθιώτις, gr. Φθιώτιδα) - kraina historyczna w Grecji, obecnie prefektura w regionie administracyjnym Grecja Środkowa ze stolicą w Lamii. Graniczy od północy z prefekturami Magnezja, Larisa i Karditsa w regionie administracyjnym Tesalia, od zachodu z prefekturą Eurytania z regionu Grecja Środkowa oraz z prefekturą Etolia i Akarnania (region Grecja Zachodnia), od południa z Fokidą i Beocją (Grecja Środkowa). Od wschodu prefektura ma dostęp do Morza Egejskiego poprzez Cieśninę Eubejską, oddzielającą stały ląd od wyspy Eubei. Współczesna prefektura Ftiotyda zajmuje powierzchnię 4,441 km², zamieszkuje ją 181,383 (stan z roku 2005).
Nomos (gr. νομός), inaczej prefektura albo departament - jednostka podziału terytorialnego Grecji, okręg geograficzno-kulturowy. W Grecji jest 51 nomosów.
Beocja (gr. Βοιωτία,Boiotia, łac. Beotia) – kraina historyczna w środkowej starożytnej Grecji między Zatoką Koryncką a cieśninami Eubejską i Ewripos. Obecnie Beocja (Viotia) jest prefekturą w Republice Greckiej w regionie administracyjnym Grecja Środkowa, ze stolicą w Liwadii. Graniczy z nomarchiami Attyka Zachodnia i Attyka Wschodnia (region Attyka) oraz prefekturami Fokida i Ftiotyda (Grecja Centralna). Powierzchnia prefektury Beocja wynosi 2952 km², zamieszkuje ją około 130,7 tys. ludzi (stan z 2005 roku).
Grecja Zachodnia (nowogr. Δυτική Ελλάδα) - region administracyjny Republiki Greckiej ze stolicą w Patras. Region położony jest w zachodniej części Grecji, nad Morzem Jońskim po obu stronach Zatoki Patraskiej (częściowo nad Zatoką Koryncką i na Peloponezie). Graniczy od południa i południowego wschodu z regionem Peloponez, od północy z Epirem, od wschodu z Grecją Środkową. Od zachodu region ograniczony jest Morzem Jońskim, na północy granica z Epirem przebiega częściowo wzdłuż Zatoki Ambrakijskiej.
Grecja jest podzielona na 13 regionów (gr. περιφέρεια - periféria, l.mn. περιφέρειες - periféries), które dzielą się na 51 nomosów (gr. νομός - nomós, l. mn. νομοί - nomí), tłumaczonych czasem również jako prefektury lub departamenty. Nomosy dzielą się na gminy miejskie (zob. demos, gr. δήμος - dímos, l. mn. δήμοι - dími) i gminy wiejskie (gr. κοινότητα - kinótita, l. mn. κοινότητες - kinótites). Region Attyka składa się tylko z jednego nomosu - Attyka, który z kolei dzieli się na 4 jednostki zwane nomarchía (νομαρχία), czasami tłumaczone jako półprefektury.
Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną tradycję grecką opowieści o bogach, boginiach, herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
