Oasis - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy grupy rockowej. Zapoznaj się również z: inne znaczenia terminu Oasis.

Oasis to brytyjska grupa rockowa, założona w 1991 roku w Manchesterze, przedstawiciele nurtu brit pop.

Zespół zyskał międzynarodową popularność w połowie lat 90. XX w., wykorzystując elementy przywodzące na myśl The Beatles, The Stone Roses, czy T. Rex w połączeniu z charakterystycznym brzmieniem gitarowym ("ściana dźwięku"). Od początku istnienia skład zespołu ulegał częstym zmianom.

Noel Gallagher (właśc. Noel Thomas David Gallagher, urodzony 29 maja 1967 roku w Manchesterze) – brytyjski gitarzysta i wokalista, były członek zespołu Oasis. Brat wokalisty Liama Gallaghera. Naukę gry na gitarze rozpoczął w wieku trzynastu lat. W 1991 roku dołączył do zespołu jego brata The Rain, szybko stając się liderem grupy. Noel Gallagher najczęściej gra na gitarze marki Gibson lub Epiphone. Korzysta również z Fendera Telecastera.

Dyskografia brytyjskiej grupy rockowej Oasis, zawiera siedem albumów studyjnych, dwa albumy koncertowe, dwie kompilacje, dwa minialbumy, pięć wideogramów oraz trzydzieści dwa single, które sprzedały się łącznie w nakładzie 70 mln egzemplarzy.

Grupa Oasis wystąpiła w Polsce 5 czerwca 2000 w warszawskiej Hali Torwar. W 2009 roku po kłótni między braćmi Gallagher, starszy z nich, Noel, zdecydował się opuścić zespół – tym samym Oasis przestało istnieć. Zaraz po rozpadzie, Liam założył nowy zespół Beady Eye wraz z kolegami z Oasis (z wyjątkiem Noela), premierowa płyta została wydana w 2011 roku.

The Beatles – zespół rockowy z Liverpoolu, istniejący od 1960 (jako The Quarry Men od 1957) do 1970. Według RIAA, jego członkowie są najpopularniejszymi muzykami wszech czasów. W historii amerykańskiego rynku fonograficznego nikt nie sprzedał od nich więcej płyt.

Be Here Now – trzeci album studyjny zespołu Oasis, wydany w 1997 (zob. 1997 w muzyce). Be Here Now jest najszybciej sprzedającym się albumem w historii brytyjskiej muzyki. W pierwszym tygodniu od momentu wydania sprzedał się w liczbie niemal 700 tys. egzemplarzy, co jest absolutnym rekordem, do tej pory nie pobitym przez żadnego innego artystę.

Muzycy

Ostatni skład zespołu

Noel Gallagher – gitara prowadząca, śpiew (1991-2009)

Liam Gallagher – śpiew, tamburyn (1991-2009)

Gem Archer – gitara rytmiczna, wokal wspierający (1999-2009)

Andy Bell – gitara basowa (1999-2009)

Chris Sharrock – perkusja (2008-2009)

Byli Członkowie

Alan White – perkusja (1995–2004)

Paul Arthurs – gitara rytmiczna (1991–1999)

Paul McGuigan – gitara basowa (1991–1999)

Tony McCarroll – perkusja (1991–1995)

Muzycy sesyjni

Rock (ang. skała, kołysać się) – ogólna nazwa całego szeregu stylów muzycznych, wywodzących się z rock and rolla oraz rhythm and bluesa i bluesa. Sama nazwa "rock" jest właściwie skrótem od "rock and roll", choć można uznawać owe 2 pojęcia za odmienne od siebie gatunki muzyczne. Wszystkie style rockowe charakteryzują się brzmieniem opartym na różnego rodzaju gitarach (zwykle elektrycznych, elektrycznych basowych) i perkusji, z wyraźnie zarysowanym rytmem i śpiewem, wywodzącym się z bluesa oraz sposobem wolnej improwizacji w trakcie grania utworów, wywodzącym się z jazzu. Ważną cechą muzyki rockowej, nieobecną w muzyce poważnej jest zespołowość. Muzyka tworzona zespołowo, trudna do odtworzenia, gdy nie jest grana przez oryginalny zespół (zob. tribute band), jest też często zespołowo komponowana. Niekiedy w sposób dynamiczny, kiedy to zainicjowany motyw muzyczny w serii jamów przetwarzany jest w utwór, który w swej końcowej fazie rzadko przypomina swą wyjściową formę. W muzyce rockowej, podobnie jak w jazzie kompozytor i wykonawca to najczęściej ta sama osoba lub grupa osób, a komponowanie i wykonywanie muzyki są często jednym procesem.

Gitara prowadząca lub gitara solowa (ang. lead guitar lub solo guitar) jest to rola gitary w zespołach muzycznych, najczęściej rockowych, która ma zapewnić utrzymanie melodii.

Zak Starkey – perkusja (2004 – 2008)

Jay Darlington – instrumenty klawiszowe (2002 – 2009)

Mike Rowe – instrumenty klawiszowe (1994 – 2002)

Terence Kirkbride – perkusja (2004, 2006-2007)

Matt Deighton – gitara (2000)

Steve White – perkusja (2001)

Scott McLeod – gitara basowa (1995)

Mark Coyle – pracownik techniczny (1994–1995)

Zeb Jameson – instrumenty klawiszowe (2000)

Dyskografia

Osobny artykuł: Dyskografia Oasis.

Definitely Maybe (30 sierpnia 1994)

(What's the Story) Morning Glory? (2 października 1995)

Be Here Now (21 sierpnia 1997)

Standing on the Shoulder of Giants (28 lutego 2000)

Heathen Chemistry (1 czerwca 2002)

Don't Believe the Truth (30 maja 2005)

Dig Out Your Soul (6 października 2008)

Przypisy

↑ Oasis (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-08-29].
Oasis już nie ma (pol.). www.infomuzyka.pl. [dostęp 200910-09].
Oasis annonce la fin du groupe rock (fr.). www.ouest-france.fr. [dostęp 2009-08-29].
Oasis annule son concert à Rock-en-Seine... et se sépare (fr.). www.leparisien.fr. [dostęp 2009-08-29].
Oasis split as Noel quits group (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2009-08-29].

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona Oasis (ang.)

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.